Giuseppe Penone
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Giuseppe Penone (Garessio, 3 april 1947) is een Italiaanse beeldhouwer. Met zijn werk is hij een van de vertegenwoordigers van de Arte povera. Ook vertoont zijn werk kenmerken van land art.
Giuseppe Penone stamt af van een boerenfamilie en werkte veel in de natuur in de omgeving van zijn ouderlijk huis in Garessio. In die omgeving bevinden zich veel bossen, riviertjes en prehistorische grotten. Hij maakt beelden en installaties van natuurlijke materialen zoals steen, hout, klei en delen van planten. Het werk gaat steeds over de relatie van de mens (het menselijk lichaam) tot de natuur (aarde). Zijn beelden worden ook in brons gegoten of als keramische objecten getoond.
Penone nam deel aan de documenta in Kassel in 1972, 1982 en in 1987. In 2001 ontving hij de Rolf-Schock-Preis. In 2004 werd een retrospectief van zijn werk getoond in het Centre Pompidou in Parijs. In 2007 had hij een tentoonstelling in het Museum Kurhaus in Kleef.
Penone woont en werkt in Turijn. Hij geeft les aan de École nationale supérieure des beaux-arts in Parijs.
[bewerk] Werk in openbare collecties
- Migros Museum für Gegenwartskunst, Zürich
- Museum Kurhaus, Kleef
- Tate Gallery, Londen
- Beeldenroute Westersingel, Rotterdam: "Elevazione" 2001 (brons, vier elzen en een beuk)
- Beeldenpark van het Kröller-Müller Museum, Otterlo: "Faggio di Otterlo" 1987/8 (bronzen beuk)
- De Pont, Tilburg
 |
Meer afbeeldingen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden in de categorie Giuseppe Penone van Wikimedia Commons. |
[bewerk] Literatuur
- Cornelia Plaas (red.): Giuseppe Penone – Die Adern des Steins, Bonn, 1997, ISBN 3-89322-914-0
