Gregor Gysi
Gregor Gysi (Berlijn, 16 januari 1948) is een Duits politicus. Hij is de zoon van Klaus Gysi, de vroegere staatssecretaris van kerkvraagstukken in de voormalige Duitse Democratische Republiek (de DDR).
Gysi studeerde rechten aan de Humboldt Universiteit van Berlijn (toen: Oost-Berlijn). In 1967 sloot hij zich aan bij de SED. In de jaren zeventig en tachtig was hij een bekend advocaat die belangrijke Oost-Duitse dissidenten verdedigde, zoals Rudolf Bahro, Robert Havemann, Ulrich Poppe en Bärbel Bohley. Van 1988 tot 1989 was hij voorzitter van het rechtscollege van Berlijn.
DDR-politiek [bewerken]
Gregor Gysi ontwikkelde zich als een hervormingsgezind SED-lid. In 1989 presenteerde hij met een groep advocaten een tegenwet die het mogelijk moest maken voor Oost-Duitsers om naar de Bondsrepubliek Duitsland te reizen. Tijdens de grote demonstratie van 4 november van dat jaar trad hij op als spreker en riep hij op tot verregaande hervormingen, waaronder vrije verkiezingen. Korte tijd daarop viel de Berlijnse Muur. In december 1989 werd Gysi voorzitter van de anti-corruptiecommissie binnen de SED die de corruptiepraktijken van prominente SED-leden onderzocht. Dit leidde in januari en februari 1990 tot het royement van diverse SED-prominenten, waaronder DDR-leiders Erich Honecker en Egon Krenz.
Bondsrepubliek [bewerken]
In mei 1990 werd Gysi in het Oost-Duitse parlement (Volkskammer) gekozen voor de PDS (Partei des Demokratischen Sozialismus, tegenwoordig Linkspartei), de opvolger van de SED. Van deze partij werd Gysi ook de partijvoorzitter. Na de Duitse hereniging (oktober 1990) werd Gysi voor de PDS lid van de Bondsdag. Hij bleef Bondsdag-lid tot 2000.
In 1992 kwam Gysi in opspraak, omdat hij misschien een agent van de Stasi zou zijn geweest. Hij ontkende en vanwege zijn parlementaire onschendbaarheid werd hij niet vervolgd.
In 1993 werd hij als partijvoorzitter opgevolgd door Lothar Bisky. In 2001 werd Gysi voor de PDS senator voor Economische Zaken, Vrouwenzaken en Arbeid van Berlijn. Daarnaast trad hij op als plaatsvervangend burgemeester van Berlijn. Op 31 juli 2002 trad hij af.
In 2004 overleefde hij een hartaanval en stopte hij op doktersadvies met roken (hij schijnt een zware roker te zijn geweest).
In 2005 kwam zijn heroptreden in de politiek: naar aanleiding van de verkiezingen in september 2005 stelde hij zich als een van de lijsttrekkers van de tot Die Linkspartei omgedoopte PDS (de andere was Oskar Lafontaine) kandidaat voor de bondsdag.
 |
Zie de categorie Gregor Gysi van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
