Grille (tank)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Grille Ausf M
Grille Aberdeen.00044ijk05.jpg
Soort
Bemanning 4
Lengte 4,95 m
Breedte 2,15 m
Hoogte 2,47 m
Gewicht 12 ton
Pantser en bewapening
Pantser 10-15 mm
Hoofdbewapening 1x 15 cm sIG 33 geschut
Secundaire bewapening 1x 7,92 MG43 machinegeweer
Motor 1 x Praga AC, 6 cilinder benzinemotor
147 pk (110 kW)
Snelheid (op wegen) 35 km/u
Rijbereik 190 km

De Grille is een Duitse serie van zelfaangedreven artillerievoertuigen gedurende de Tweede Wereldoorlog. De serie was gebaseerd op de Tsjechische Panzer 38(t), afgekort Pz 38 (t), met een 15 cm sIG 33 kanon. sIG is de afkorting voor "schweres InfanterieGeschütz".

Ontwikkeling[bewerken]

Het zware geschut was bedoeld voor de infanterie, maar met zijn 1750 kg was het te zwaar om flexibel ingezet te worden. Daarom zocht men al snel voertuigen waarop dit geschut zou gebouwd kunnen worden. De eerste poging was met de Pz Ib maar deze bleek te licht en onstabiel waardoor de zwaardere Pz 38(t) in beeld kwam.

Met de ontwikkeling werd eind 1942 gestart en de productie begon in februari 1943.[1] De serie van 200 voertuigen was oorspronkelijk gebaseerd op de 38(t) Ausf M, maar wegens vertragingen greep men terug op de 38(t) Ausf H. De specifieke opbouw voor de Grille was ontworpen door de Bömisch-Mährische Maschinenfabrik (BMM). De eerste had de motor achterin en het geschut in het midden. Bij de tweede versie werd dit omgekeerd, resulterend in een betere stabiliteit. In sommige gevallen haalde men verouderde 38(t) tanks terug om ze om te bouwen tot dit artillerievoertuig. De productie werd in september 1944 gestaakt.[1]

Beide versies hadden slechts 18 stuks munitie bij zich.[1] Men ontwierp een munitievoertuig op het Ausf M chassis om een voldoende aanvoer van granaten te bewerkstelligen. Deze konden overigens wel snel in gevechtsversies worden omgebouwd. Onder het kanon zat een geveerd luik dat dichtklapte als het kanon op de maximale elevatie stond. Het gesloten luik bood de bemanning extra bescherming.[1] Het voertuig was aan de bovenzijde open en alleen aan de zijkanten bood een licht pantser enige veiligheid.

Gevechten[bewerken]

Beide uitvoeringen werden gebruikt in de Schwere Infanteriegeschützcompagnieën, in de Panzergrenadierregimenten of in Panzerdivisies en Panzergrenadierdivisies. De Grille diende meestal in het onderdeel voor het zware infanteriegeschut en ieder onderdeel kon in theorie over 6 exemplaren beschikken. Ze leverden directe en indirecte vuursteun over korte afstanden. Hierdoor waren ze wel zeer kwetsbaar voor vijandelijk vuur. De latere Sturmpanzer IV had een veel sterkere bepantsering.

Naslagwerk[bewerken]

  • (en) Trewhitt Philip, 1999, Armoured Fighting Vehicles, p 104

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b c d Pantservoertuigen, auteur: Jack Livesey, uitgeverij: Veltman Uitgevers, 2007, p. 72, ISBN 978-90-5920-612-0