Gustav Bauer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gustav Bauer

Gustav Adolf Bauer (Darkehmen, 6 januari 1870 - Berlin-Hermsdorf, 16 september 1944) was een Duits politicus namens de SDP. Bauer was de eerste rijkskanselier onder de Weimarrepubliek, van 1919 tot 1920. Hij tekende het Verdrag van Versailles.

Bauer richtte in 1895 de vakbond van de bureelbedienden op, waarvan hij tot 1908 voorzitter was. Hij werd vervolgens ondervoorzitter van de Generalkommission der Gewerkschaften voor heel Duitsland van 1908 tot 1918. Hij werd staatssecretaris voor arbeid in de laatste regering van prins Max van Baden. Later werd hij benoemd tot minister van arbeid in de regering van Philipp Scheidemann en werd na diens ontslag zelf rijkskanselier.

In deze functie ondertekende hij het Verdrag van Versailles. Hij nam na de Kapp-putsch ontslag. Op verzoek van Hermann Müller en Joseph Wirth werd hij nadien opnieuw minister van de schatkist en vicekanselier.

Van 1912 tot 1928 had hij ook zitting in de Rijksdag.

Bron[bewerken]

  • (en) Bauer, Gustav, Encyclopædia Britannica, 2006.
Voorganger:
Philipp Scheidemann
Rijkskanselier
Kabinet-Bauer
1919-1920
Opvolger:
Hermann Müller