Hoer van Babylon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een Russische gravure toont de Hoer van Babylon rijdend op een zevenkoppig Beest
De Hoer van Babylon door Albrecht Dürer (1496 - 98)

De hoer van Babylon is een allegorische beschrijving in de Bijbel over een stad die heult met de antichrist in de eindtijd.

Vermelding in de Bijbel[bewerken]

De Hoer van Babylon,
in de Bamberger Apokalypse
De Hoer van Babylon,
door Lucas Cranach (1472-1553).
(Afgebeeld met pauselijke tiara.)

In Openbaring van Johannes hoofdstuk 17 komt de 'hoer van Babylon' voor en staat er het volgende: "Een van de zeven engelen met de offerschalen kwam op me af en zei: ‘Ik wil je laten zien hoe de grote hoer die aan talrijke waterstromen zit, veroordeeld wordt. De koningen op aarde hebben ontucht met haar gepleegd, en de mensen die op aarde leven hebben zich bedronken aan de wijn van haar ontucht.’ Ik raakte in vervoering, en hij nam mij mee naar de woestijn. Ik zag een vrouw zitten op een scharlakenrood beest vol godslasterlijke namen, met zeven koppen en tien horens. Ze droeg purperen en scharlakenrode kleren en gouden sieraden, edelstenen en parels. In haar hand had ze een beker, al haar onreinheden hoererijen en gruwlijkheden, en op haar voorhoofd stond een naam met een geheime betekenis: ‘Het grote Babylon, moeder van alle ontuchtige (oude bijbel) en van alle gruwelijkheden ter wereld’" (Openbaring 17:1-5).

Interpretaties[bewerken]

Moderne commentatoren[bewerken]

De hoer van Babylon draagt haar naam op haar voorhoofd, waarschijnlijk in contrasterende werking met de 144.000 volgelingen van het Lam , die de naam van het Lam en van diens Vader op hun voorhoofd droegen.[1] De naam is een mysterie, men moet er iets anders achter zoeken dan de letterlijke betekenis. De identiteit van de grote hoer en van de vrouw op het beest gaat dus schuil achter de naam van het grote Babel. De grote Babelliederen van de Hebreeuwse Bijbel staan in Jesaja 13, 14 en 21 en Jeremia 50 en 51. Daniël 4:27 spreekt ook al van het 'grote' Babel.

De meeste commentatoren interpreteren Babel als Rome, maar niet primair als een historische, aardrijkskundige grootmacht maar als dogmatische grootheid: zijn geloof wil daar de overal aanwezig gedachte satanische machten concreter lokaliseren. Reeds in de Hebreeuwse Bijbel en zeker bij Daniël was Babel eerder een symbolisch centrum voor menselijke hoogmoed en anti-Israël krachten dan dat het een historische benaming was; met Babel = Rome zal het niet anders geweest zijn. Vers 6 beschrijft de vrouw als "dronken van het bloed van de heiligen en van de getuigen van Jezus", een duidelijke zinspeling op de christenvervolgingen door Nero of Domitianus.

De in vers 9 genoemde zeven heuvelen worden algemeen gezien als verwijzing naar de zeven heuvelen van Rome.[2] In vers 10 en 11 wordt gezegd dat ze ook zeven "koningen" afbeelden, waarvan 'vijf gevallen zijn, één er is en de ander nog niet is gekomen'. De meeste commentatoren kiezen voor één van de volgende toepassingen, waarbij de eerste keizer al dan niet antichristelijk is[3][4]:

I II
'vijf van hen zijn gevallen' Augustus (31 - 14)
Tiberius (14 - 37)
Caligula (37 - 41)
Claudius (41 - 54)
Nero (54 - 68)
Caligula
Claudius
Nero
Vespasianus
Titus
'één is er' Vespasianus (69 - 79) Domitianus
'de ander is nog niet gekomen' Titus (79 - 81) Nerva (96 - 98)
het Beest zelf de achtste Domitianus (81 - 96) Trajanus (98 - 117)

Overige interpretaties[bewerken]

De hoer van Babylon zou volgens de Bijbel hoererij plegen met het beest uit Openbaring vervolgens ook door hem worden uitgeschakeld. Mogelijk duidt deze hoererij op religiositeit met een sterk politieke en maatschappelijke betrokkenheid, die resulteert in een aanvaarden van leringen die tegengesteld zijn aan de christelijke leer. Het kan ook op een religie duiden die is gebaseerd op occulte praktijken die o.a. door de newagebeweging worden gepropageerd. In beide gevallen zijn zowel de politiek als de handel in diepe rouw wanneer de antichrist een einde maakt aan zijn verbintenis met deze beweging of organisatie.

Door sommige rechtlijnige protestanten wordt het Vaticaan in Rome gezien als de hoer van Babylon. De hoer van Babylon zit immers in de Bijbeltekst uit Openbaring op een 'beest met zeven koppen' en de stad Rome is gebouwd op zeven heuvels. Rome was weer de hoofdstad van het oude Romeinse Rijk.

Andere interpretaties wijzen op het morele verval van de wereld als geheel. Ook werd Jeruzalem wel genoemd als het Babylon dat in Openbaring wordt beschreven.

Jehova's getuigen zien deze hoer als "het wereldrijk van valse religie", dat wil zeggen alle religies (christelijk of niet christelijk) buiten Jehova's getuigen.[5]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Openbaring 3:12, 14:1
  2. Uit de literatuur uit die tijd blijkt dat Rome vaker werd aangeduid als zevenheuvelig. Zie bijvoorbeeld Horatius (Carm saec 7), Vergilius (Aeneas VI, 782 en Georgica II, 534), en Cicero (Ad Attic 6,5)
  3. De drie interregnum-keizers van 69 (Galba, Otho en Vitellius) worden niet in beschouwing genomen)
  4. A. P. van Schaik (1971): De Openbaring van Johannes, blz. 191, 192
  5. "Het einde van valse religie is nabij"