Hondshaai

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hondshaai
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2008)
Hondshaai
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia
Stam: Chordata
Klasse: Chondrichthyes (Kraakbeenvissen)
Onderklasse: Elasmobranchii (Haaien en roggen)
Superorde: Selachimorpha (Haaien)
Orde: Carcharhiniformes (Roofhaaien)
Familie: Scyliorhinidae (Kathaaien)
Geslacht: Scyliorhinus
Soort
Scyliorhinus canicula
(Linnaeus, 1758)
Leefgebied hondshaai
Leefgebied hondshaai
Juveniel
Juveniel
Hondshaai op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De Hondshaai (Scyliorhinus canicula) is een kleine haaiensoort uit de familie van de Kathaaien (Scyliorhinidae).

Kenmerken[bewerken]

Zijn lichaam is glad, langgerekt en slank en wordt tot 80 centimeter lang en 3 kg zwaar. De haai heeft neusgaten en een bek aan de onderzijde van zijn kop, de neusflappen zijn eenvoudig gevormd en lopen door tot de bek. Vijf paar kleine kieuwopeningen. De bovenzijde is lichtbruin met opvallende kleine donkerbruine vlekken. Wegens zijn vlekkenpatroon wordt deze haai ook wel de kleingevlekte kathaai genoemd, de kathaai wordt dan de grootgevlekte kathaai genoemd.

Leefwijze[bewerken]

De solitaire hondshaai is vooral in de schemering en 's nachts actief. Zijn voedsel zoekt hij op de bodem en bestaat voornamelijk uit schaal- en schelpdieren, wormen en kleine visjes.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

Deze haai leeft op de Atlantische kusten van Noorwegen tot Ivoorkust, in de Middellandse Zee en in de Noordzee, vooral op met wier begroeide zandbanken. Het is de meest algemene haaiensoort van Europa.

Voortplanting[bewerken]

De hondshaai is eierleggend, in tegenstelling tot de meeste grotere haaiensoorten. De eieren worden wel - zoals bij alle haaien - inwendig bevrucht. Dit is mogelijk omdat de buikvinnen gedeeltelijk tot klaspers zijn omgevormd. De paring vindt plaats in diep water maar de eieren worden in ondiep water gelegd. Het vrouwtje legt 18 à 20 eieren, elk ongeveer 6 centimeter lang, in zeewiervelden. Elk ei wordt met lange buigzame draden die zich op de hoeken bevinden bevestigd aan stenen of wier. Na ongeveer 9 à 11 maanden komen de eieren pas uit; de jongen zijn bij de geboorte 10 centimeter lang. De eikapsels spoelen regelmatig aan op het strand.

Trivia[bewerken]

  • De haai wordt ook gevangen voor consumptie. Zijn commerciële waarde is gering.
Bronnen, noten en/of referenties
  • David Burnie (2001) - Animals, Dorling Kindersley Limited, London. ISBN 90-18-01564-4 (naar het Nederlands vertaald door Jaap Bouwman en Henk J. Nieuwenkamp).