International Security Assistance Force
Het International Security Assistance Force ofwel ISAF is een stationering van militaire NAVO-eenheden in Afghanistan.
Inhoud |
[bewerken] Samenstelling ISAF-veiligheidsmacht
Aan de NAVO-operatie ISAF doen 44 landen mee (december 2009). ISAF onderkent vier verschillende fases: fase 1 richt zich vanaf 2004 op het noorden van Afghanistan, fase 2 richt zich vanaf 2005 op het westen, fase 3 vanaf 1 augustus 2006 op het zuiden, en op 5 oktober 2006 is de vierde fase ingegaan, gericht op het oosten van Afghanistan. De totale vredesmacht telt ruim 35.000 militairen.
- Het hoofdkwartier van ISAF is in de hoofdstad Kabul en wordt geleid door de Verenigde Staten. Nederland leverde daar van 1 februari 2007 tot januari 2008 de plaatsvervangend commandant voor luchtoperaties, generaal-majoor Freek Meulman. Schout-bij-nacht Matthieu Borsboom vervult vanaf 1 november 2008 de functie van ‘Deputy Chief of Staff Stability’ bij HQ ISAF in Kabul.[1]
- Het hoofdkwartier Regional Command Central is ook in Kabul gelegen en wordt geleid door Frankrijk.
- Het hoofdkwartier Regional Command North is in Mazar-e Sjarif gelegen en wordt geleid door Duitsland.
- Het hoofdkwartier Regional Command South is in Kandahar gelegen en werd van 1 november 2006 tot 1 mei 2007 geleid door Nederland, o.l.v. generaal-majoor Ton van Loon; van 1 november 2008 tot 1 november 2009 wordt het geleid door de Nederlandse generaal-majoor Mart de Kruif.
- Het hoofdkwartier Regional Command West is in Herat gelegen en wordt geleid door Italië.
- Het hoofdkwartier Regional Command East is in Bagram gelegen en wordt geleid door de Verenigde Staten.
[bewerken] Belgische deelname
Het Belgische detachement wordt 4-maandelijks afgelost en bestaat uit ruim 300 militairen. Deze zijn afkomstig uit de actieve eenheden dewelke grotendeels te vinden zijn rond Leopoldsburg of Marche-en-Famenne. Eind juni 2007 loste het 14de detachement zijn voorgangers af.
De Belgen staan in voor de veiligheid van de luchthaven van Kaboel, het zenuwpunt van de buitenlandse aanwezigheid. Zij voeren ook patrouilles uit in Kaboel stad.
Er zijn ook nog Belgische militairen gestationeerd in Kunduz, in het noorden van Afghanistan. Zij zijn er gelegerd in het kader van het 'Provinciaal Reconstruction Team' (PRT) dat geleid wordt door Duitsland. Zeven andere Belgische militairen zitten bij de "Regional Area Command North" van de ISAF-troepen in Mazar-I-Sharif.
Op 12 augustus 2004 werd de Belgische deelname versterkt met een C-130 Hercules vliegtuig.
Op 31 augustus 2007 geraakten 4 Belgische soldaten gewond bij een zelfmoordaanslag. Deze was gericht tegen Duitse soldaten die de luchthaven buitenreden. 1 Afghaanse soldaat kwam om het leven.
Op 1 februari 2008 beslist Minister van Defensie, Pieter De Crem, om nog eens 140 extra soldaten en 4 F16 gevechtsvliegtuigen naar Afghanistan te sturen. Dit op aandrang van de VN. 100 soldaten zullen gelegerd worden op de luchthaven van Kandahar en daarmee deel uitmaken van de 'Air Task Force'. De F16's zullen daar ook gestationeerd worden, om de Nederlanders te versterken. De overige militairen zullen in Kunduz Afghaanse gevechtseenheden opleiden.
Sinds augustus 2009 werden nog eens 2 F16 naar Kandahar gestuurd, waardoor het totaal op 6 komt. Een verhoging van personeel naar 114 werd daarom uitgevoerd.
[bewerken] Nederlandse deelname
In november 2002 zet Nederland 250 militairen in, in een door Duitsland geleid bataljon, in ISAF-fase 1. Van februari tot augustus 2003 wordt het hoofdcommando van ISAF geleid door Duitsland samen met Nederland. In februari 2006 besluit Nederland, in ISAF-fase 2, zijn troepenbijdrage uit te breiden met 1400 extra militairen.
In 2004 stuurt Nederland militairen naar Pol-e-Khomri in de provincie Baghlan in Noord Afghanistan om een Provinciaal Reconstructie Team (PRT) op te richten. Het eerste jaar (PRT 1-2-3) zijn dit met name luchtmacht militairen van de groep geleidewapens gelegerd op vliegbasis de Peel. Het tweede jaar zijn het met name militairen van de marine, en mariniers, die de bemanning van PRT 4, 5 en 6 vormen. In verband met de missie in Uruzgan werden de taken van het PRT op 1 oktober 2006 overgedragen aan het Hongaarse leger. Najaar 2005 zond Nederland het tweede mariniersbataljon met een veldhospitaal naar Mazar-i-Sharif in Noord Afghanistan om de verkiezingen te begeleiden.
De Nederlandse deelname richt vanaf medio 2006 hoofdzakelijk op de ISAF-operatie in het zuiden van Afghanistan. Naast een forse bijdrage aan het hoofdkwartier van Regional Command South in Kandahar, heeft Nederland de verantwoordelijkheid (samen met Australië) voor de provincie Uruzgan. Sinds voorjaar 2006 is de Deployment Taskforce (o.l.v. kolonel Henk Morsink) begonnen met het bouwen van kampen in de plaatsen Tarin Kowt en Deh Rawod. Vanaf 1 augustus 2006 is de operatie Task Force Uruzgan begonnen o.l.v. kolonel Theo Vleugels. Vanaf 24 januari 2007 ligt de leiding over deze Taskforce bij kolonel Hans van Griensven. En vanaf 1 augustus 2007 ligt de leiding bij kolonel Nico Geerts. De taskforce bestaat voornamelijk uit een Provincial Reconstruction Team (PRT), ondersteund door een Battlegroup en specialistische eenheden zoals logistiek, genie, commando's en mariniers. Daarnaast heeft Nederland een fors luchtmachtelement in Afghanistan, met F16's, C130's, Chinooks, Apaches en Cougars. De totale omvang van de Nederlandse bijdrage schommelt begin 2007 tussen de 1500 en 2000 militairen.
