Komeet 73P/Schwassmann-Wachmann

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
73P/Schwassmann-Wachmann
06-0419 sw3 fal martinez vcastro.com IMG 9799.JPG
Komeet 73P/Schwassmann-Wachmann (=SW3). Brokstuk C, 19 april 2006 vanaf Mt Laguna, Californië. Belichtingstijd 55 s.
Ontdekking
Ontdekkers Arnold Schwassmann en Arno Arthur Wachmann
Datum 2 mei 1930
Namen 1930 VI; 1979 VIII;
1990 VIII; 1994w
Baanelementen
Epoche 6 maart 2006
Halflange as 3,063 AU
Perihelium 0,9391 AU
Aphelium 5,187 AU
Eccentriciteit 0,6934
Periode 5,36 Juliaans jaar
Inclinatie 11,3907°
Laatste perihelium 6 juni 2006

73P/Schwassmann-Wachmann of Schwassmann-Wachmann 3, is een komeet die uit elkaar valt.

Ontdekking[bewerken]

Komeet Schwassmann-Wachmann 3 werd ontdekt door Arnold Schwassmann en Arno Arthur Wachmann, van de Sterrenwacht Hamburg te Bergedorf, Duitsland. De ontdekking was toevallig (serendipiteit): de sterrenkundigen zochten naar een planetoïde op fotografische platen op 2 mei 1930. De jaren daarna raakte men de komeet kwijt.

Periode en baanelementen[bewerken]

73P/Schwassmann-Wachmann heeft een periode van iets meer dan 5 1/3 jaar en benadert de aarde elke 16 jaar. De doorsnee van de kern werd geschat op 1100 meter.

Uiteenvallen[bewerken]

In 1995 begon 73P uiteen te vallen in vijf grote brokken die met 73P-A, B, C, D en E worden aangegeven. In maart 2006 waren ten minste acht brokken bekend: B, C, G, H, J, L, M & N. Op 18 april 2006 fotografeerde de ruimtetelescoop Hubble tientallen stukken van de brokstukken B en G. [1]. De komeet viel verder uiteen bij zijn terugkeer in het binnenste deel van het zonnestelsel op 1 mei 2006 vanwege opwarming door de zon. Blijkbaar valt de komeet helemaal uit elkaar zodat hij tenslotte niet meer waarneembaar zal zijn. Dit lot trof ook 3D/Biela in de 19e eeuw. Dan verandert zijn naam van 73P in 73D.

Video door de Hubble Space Telescope. Fragment B van Komeet 73P/Schwassmann-Wachmann 3 wordt drie dagen gevolgd. Drie opnames met de Advanced Camera for Surveys zijn gecombineerd in deze video. Fragmenten vallen steeds verder uit elkaar.

Eind april en begin mei 2006 passeerden de brokken de aarde op een kortste afstand van 11,9 miljoen km op 12 mei, dus 0,08 AU. In 1930 kwam de komeet even dichtbij langs en veroorzaakte een meteorietenregen van 100 meteorieten per minuut. In 2005 legden P. A. Wiegert et al.[2] uit dat een herhaling onwaarschijnlijk is.

Sonde[bewerken]

In 2022 komen de fragmenten waarschijnlijk dichterbij dan in 2006, maar de precieze baan was onbekend in 2006. De komeet zou bezocht worden door de Contour ruimtesonde op 18 juni 2006, maar de sonde begaf het na lancering.

Externe links[bewerken]

Foto's[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. foto's van de brokstukken
  2. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, Volume 361, p. 638 The τ Herculid meteor shower and Comet 73P/Schwassmann–Wachmann 3 P. A. Wiegert, P. G. Brown, J. Vaubaillon and H. Schijns, Monthly Notices of the Royal Astronomical Society Volume 361 Issue 2, Pages 638 - 644