Excentriciteit (astronomie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Voorbeelden van banen met verschillende excentriciteiten

Als de omloopbaan van een hemellichaam afwijkt van de cirkel, wordt deze excentrisch genoemd.

De excentriciteit van de omloopbaan van een hemellichaam is een belangrijke parameter die de vorm van deze baan definieert. De excentriciteit kan gezien worden als de mate waarin een baan afwijkt van een cirkel.

De excentriciteit (e\,\!) is strikt gedefinieerd voor alle cirkelvormige banen, elliptische banen, parabolische trajecten en hyperbolische trajecten en kan de volgende waarden hebben:

Formule[bewerken]

De excentriciteit van een omloopbaan kan worden berekend als de grootte van de excentriciteitsvector:

e= \left | \mathbf{e} \right |

waarbij:


Voor elliptische omloopbanen, kan de excentriciteit ook berekend worden uit de afstand vanaf het omwentelde lichaam tot de periapsis en apoapsis:

e={{d_a-d_p}\over{d_a+d_p}}=1-\frac{2}{\frac{d_a}{d_p}+1}=\frac{2}{\frac{d_p}{d_a}+1}-1

waarbij:

  • d_p\,\! de afstand tot de periapsis is,
  • d_a\,\! de afstand tot de apoapsis is.

Voorbeelden[bewerken]

De excentriciteit van de omloopbaan van de Aarde is tegenwoordig bijvoorbeeld 0,0167.

Andere waarden: Mercurius 0,2056, de Maan 0,0554.

Bij het verticaal omhoog gooien of schieten van een voorwerp, al of niet zo hard dat het niet meer terug komt, en bij het verticaal omlaag laten vallen of schieten, is de excentriciteit 1.

Planetologie en geologie[bewerken]

De excentriciteit is, naast de precessie en obliquiteit een van de parameters die nodig zijn om de baan van een planeet of maan te beschrijven. Variaties in de excentriciteit van de baan van de aarde om de zon spelen een rol bij de verklaring van het ontstaan en verloop van ijstijden. De periode van de excentriciteit, een Milankovic parameter, is 100.000 jaar.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]