Europese Ruimtevaartorganisatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Beluister

(info)

De Europese Ruimtevaartorganisatie (European Space Agency, ESA) houdt zich in Europees verband bezig met projecten op het gebied van ruimtevaart, onderzoek van de Aarde, ruimteonderzoek, ontwikkeling van op satellietsystemen gebaseerde technologieën en de bevordering van de Europese economie.

Door bundeling van financiële en intellectuele bronnen is de ESA in staat projecten te realiseren die voor afzonderlijke lidstaten onbereikbaar zijn. De ESA werkt ook nauw samen met Europese (DLR, NLR, CNES etc.) en internationale ruimtevaartorganisaties (waaronder de NASA, Japan Aerospace Exploration Agency (JAXA) en de Indian Space Research Organisation (ISRO)).

De ESA is onder andere verantwoordelijk voor de ontwikkeling van de Arianeraketten waarmee kunstmanen in de ruimte worden gebracht.

De ESA is in 1975 ontstaan uit de European Space Research Organization (ESRO) en de European Launcher Development Organisation (ELDO). De ESRO leverde aanvankelijk raketten en satellieten voor deelnemende landen en had haar eerste lanceringen op 6 en 9 juli 1964.

Lidstaten[bewerken]

Landen Percentage budget
Vlag van België België 5,72%
Vlag van Denemarken Denemarken 0,99%
Vlag van Duitsland Duitsland 22,06%
Vlag van Finland Finland 0,68%
Vlag van Frankrijk Frankrijk 23,01%
Vlag van Griekenland Griekenland 0,47%
Vlag van Ierland Ierland 0,55%
Vlag van Italië Italië 14,18%
Vlag van Luxemburg Luxemburg 0,46%
Vlag van Nederland Nederland 2,20%
Vlag van Noorwegen Noorwegen 1,82%
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 1,36%
Vlag van Portugal Portugal 0,69%
Vlag van Spanje Spanje 6,32%
Vlag van Tsjechië Tsjechië 0,83%
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk 10,95%
Vlag van Zweden Zweden 2,26%
Vlag van Zwitserland Zwitserland 2,6%

██ ESA-lidstaten

██ ECS-staten

██ Samenwerkingsovereenkomst

De ESA heeft nu achttien lidstaten: België, Denemarken, Duitsland, Finland, Frankrijk, Griekenland (sinds maart 2005), Ierland, Italië, Luxemburg (augustus 2005), Nederland, Noorwegen, Oostenrijk, Portugal, Spanje, Tsjechië (sinds 2008), het Verenigd Koninkrijk, Zweden en Zwitserland. Er zijn dus landen die lid zijn van de ESA, maar niet van de Europese Unie, en omgekeerd. De ESA kan daarom niet worden beschouwd als ruimtevaartorganisatie van de Europese Unie.

Buiten deze volwaardige leden heeft de ESA ook een samenwerkingsovereenkomst met Hongarije, Polen en Roemenië, deze landen krijgen daardoor de status van "European Cooperating State" (ECS). De ESA heeft ook nog een andere soort samenwerkingsverband met Estland, Turkije, Litouwen, Oekraïne en Slovenië, deze landen hebben een zogenaamd "Cooperation Agreement" getekend. Ook met andere (niet-Europese) landen werkt de ESA samen, bijvoorbeeld met Canada voor bepaalde projecten.

In maart 2005 had de ESA 1907 medewerkers, afkomstig uit alle lidstaten. In 2014 bood de organisatie werk aan 2500 mensen. Het budget voor 2005 was 2977 miljoen euro. Nederland draagt per jaar ± 100 miljoen euro bij. Daarnaast spendeert het land de komende jaren nog eens 140 miljoen aan de ontwikkeling van ruimtevaartprogramma's, zoals de Ariane 6.[1]

Het centrale bestuursorgaan van de ESA is de Raad. De Raad bepaalt de algemene richtlijnen op basis waarvan ESA haar ruimtevaartpolitiek vorm geeft. Elke lidstaat is in de Raad vertegenwoordigd en heeft een stem, ongeacht zijn grootte of financiële bijdrage.

ESA ontwikkelt en bouwt niet zelf satellieten maar definieert een gedetailleerd eisenpakket en fungeert vervolgens als opdrachtgever aan de hand waarvan de industrieën van de landen die lid zijn van ESA de ontwikkeling en bouw ter hand nemen. Ook heeft ESA een technisch centrum in Noordwijk, het European Space Research and Technology Centre (ESTEC), waarin satellieten in hun bouw- en testfase getest kunnen worden om te verifiëren of aan de gestelde eisen voldaan wordt.

ESA houdt zich alleen bezig met burgerlijke projecten.

Vestigingen[bewerken]

ESA’s hoofdkwartier ligt in Parijs en hier worden ook de belangrijkste besluiten over toekomstige projecten getroffen. De overige ESA-vestigingen zijn over heel Europa verspreid en elke vestiging heeft haar eigen verantwoordelijkheden.

  • ESTEC (European Space Research and Technology Centre) vormt de ontwerpafdeling voor de meeste ruimtevaartuigen van ESA en is in Noordwijk, Nederland gevestigd. Ook ESA educatie is gevestigd in ESTEC.
  • ESOC (European Space Operations Centre) is het vluchtleidingscentrum voor ESA’s satellieten en is in Darmstadt, Duitsland gevestigd.
  • EAC (European Astronauts Centre) verzorgt de training van astronauten voor toekomstige missies en is gevestigd in Keulen, Duitsland.
  • ESRIN (European Space Research Institute) is gevestigd in Frascati, in de buurt van Rome in Italië. ESRIN verzamelt, beheert en verspreidt de gegevens van ESA’s satellieten aan ESA’s partners en fungeert als informatietechnologiecentrum.
  • ESAC (European Space Astronomy Centre) is de basis van de operationele centra met betrekking tot astronomie en planetaire missies. Het is gevestigd in Villafranca del Castillo, Villanueva de la Cañada, dichtbij Madrid in Spanje.

De ESA heeft verder nog kantoren in Brussel, Houston, Washington en Moskou en diverse grondstations elders in de wereld. ESA draagt twee derde van de kosten van het Centre Spatial Guyanais nabij Kourou (Frans-Guyana) bij.

ESA educatie, die ruimtevaarteducatie promoot op Europees niveau, heeft in verschillende landen een lokaal kantoor opgericht om deze missie te volbrengen op nationaal niveau, en aangepast aan het nationaal (en regionaal) onderwijs. Ze dragen de naam ESERO, een afkorting van European Space Education Resource Office. Voor elk van deze nationale diensten is er een lokale partner die hen huisvest en mee financiert. Volgende landen hebben al een ESERO:

land opgericht locatie lokale partner
Nederland 2007 Amsterdam Nemo Science Centre
België 2007 Brussel KSB en Planetarium van Brussel
Verenigd Koninkrijk - York National STEM centre York
Ierland - Dublin Science Foundation Ireland
Portugal 2014 Lisabon cienca viva
Roemenië 2014 Bucharest ROSA
Scandinavië (N,S,DK,FIN) 2009 Andenes NAROM en anderen
Polen 2014 Warschau Copernicus science centre

Raketten[bewerken]

Voor lanceringen beschikt de ESA tegenwoordig over 3 raketten, namelijk de:

  • Ariane 5, de recentste telg uit de Ariane-familie. Deze raket wordt gelanceerd vanaf Kourou, lengte tot 52 meter, diameter tot 5,4 meter. Ariane-5 kan tot 10 ton lanceren in een geostationaire baan.
  • Vega: tot 30 meter, diameter 3 meter, voor het economisch in een baan om de aarde brengen van satellieten van 300 tot 2000 kg. Eerste lancering vond plaats op 13 februari 2012.
  • Sojoez: voortzetting van het Sojoezproject van de voormalige Sovjet-Unie, het enige Europese ruimteschip dat mensen kan transporteren. Sinds 2011 kan de Sojoez ook vanaf Kourou gelanceerd worden, naast de bases Baikonoer Kosmodroom in Kazachstan en Plesetsk in Rusland. Sojoez kan tot 3.000 kg lanceren in een geostationaire baan

Projecten[bewerken]


Programma's[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Meer dan de missies van André Kuipers, Eindhovens Dagblad, Achtergrond, blz. 12 & 13, 15 december 2014
Vista-kmixdocked.png
Door op de afspeelknop te klikken kunt u dit artikel beluisteren. Na het opnemen kan het artikel gewijzigd zijn, waardoor de tekst van de opname wellicht verouderd is. Zie verder info over deze opname of download de opname direct. (Meer info over gesproken Wikipedia)