Rosetta (ruimtesonde)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Computermodel
Baan van de Rosetta ruimtesonde

Rosetta is een ruimtesonde die wordt gefinancierd door de ESA. Rosetta zal zich in 2014 in een baan om de komeet 67P/Churyumov-Gerasimenko plaatsen en haar bestuderen. In de eerste jaren na de lancering in 2004 is Rosetta een aantal keren rond de zon gevlogen. Daarbij passeerde ze een aantal keren de Aarde en Mars en maakte bij het passeren gebruik van de zwaartekracht om snelheid te winnen. Daarna gaat de ruimtesonde enkele jaren in "winterslaap" tot enkele maanden voor het bereiken van de komeet.

Een kruising met Mars, waarbij geen zonlicht opgevangen kon worden, was niet voorzien maar werd eind februari 2007 onvermijdelijk toen de geplande lancering moest worden uitgesteld. Hierdoor hebben batterijen de systemen van energie moeten voorzien terwijl ze daarvoor niet ontworpen waren. Een kwartier lang was er geen contact tussen de sonde en de Aarde. De sonde bevond zich tijdens de passage op zo'n 250 kilometer boven de rode planeet.

Wanneer Rosetta zich in een baan om de komeet heeft geplaatst zal ze daar ruim een jaar onderzoek verrichten. Tevens zal de sonde bestuderen hoe de coma (de "staart") van de komeet zich ontwikkelt terwijl de komeet de Zon nadert. Na een aantal maanden maakt zich tevens van de ruimtesonde een lander los, Philae genaamd. Omdat de komeet een zeer geringe zwaartekracht heeft vuurt Philae vlak voor de landing twee harpoenen af, deze moeten voorkomen dat de lander weer terug stuitert in de ruimte.

Wijziging van bestemming en lancering[bewerken]

Rosetta zou oorspronkelijk met een Ariane V-raket worden gelanceerd op 12 januari 2003 en in 2011 aankomen bij de komeet 46P/Wirtanen. Deze lancering werd geschrapt nadat op 11 december 2002 een lancering met een Ariane-V mislukte. Toen eenmaal vaststond wat er was misgegaan en de nodige maatregelen waren genomen was het al te laat om Rosetta te lanceren naar de beoogde komeet.

Er werd een nieuw doel uitgezocht. Het moest een komeet zijn die in een zodanige baan om de zon vloog dat hij voor Rosetta binnen een redelijk afzienbaar aantal jaren te bereiken zou zijn, en zodanig dat het voor Rosetta mogelijk was om zich in een baan om de komeet te plaatsen. De keuze viel uiteindelijk op komeet 67P/Churyumov-Gerasimenko. De ruimtesonde werd op 2 maart 2004 gelanceerd.

Naamgeving[bewerken]

De ruimtesonde Rosetta is genoemd naar de Steen van Rosetta, die in 1799 gevonden werd in de buurt van de Egyptische plaats Rosetta. Deze steen vormde een belangrijke sleutel in het ontcijferen van Egyptische Hiërogliefen.

De lander Philae (lander) is genoemd naar het eiland Philae in de Nijl, waar een obelisk werd gevonden die een rol speelde in het ontcijferen van de Steen van Rosetta.

2007 VN84[bewerken]

In november 2007 werd Rosetta door de astronoom Richard Kowalski abusievelijk aangezien voor een planetoïde van ongeveer twintig meter in diameter die recht op Aarde afstevende. Kowalski gaf de planetoïde de voorlopige aanduiding 2007 VN84. Op 13 november 2007 zou het object de aarde op een in astronomische termen extreem korte afstand van 5700 km naderen. Denis Denisenko van het Russische instituut voor ruimteonderzoek bekeek het veronderstelde traject en zag in dat het overeenkwam met het parcours van de Europese komeetverkenner Rosetta. Het Minor Planet Center bevestigde later in een communiqué dat 2007 VN84 het ruimtevaartuig is.

Instrumenten[bewerken]

Rosetta bevat 21 wetenschappelijke instrumenten. Zeven van deze instrumenten worden ondersteund door de NASA. De NASA heeft daarvoor een interdisciplinaire wetenschapper ingeschakeld. Zij ondersteunt ook de grondstations van de ESA met zijn Deep Space Network voor geleiding van Rosetta. Drie belangrijke instrumenten zijn:

  • Ultraviolet beeldspectrograaf: dit instrument wordt ALICE genoemd. Het onderzoekt de gassen in de coma en de staart van de komeet. De coma is een wazig omhulsel van de komeet. Het ontstaat wanneer de komeet de zon nadert. Alice onderzoekt ook de productie van water, koolstofmonoxide en koolstofdioxide. Deze metingen verschaffen waardevolle informatie over de kern van de komeet. Alice meet ook de argonproductie wat informatie geeft over de temperatuur van het zonnestelsel op het ogenblik van de vorming van de komeet, 4,6 miljard jaren geleden.
  • Microgolf thermometer: analyseert chemische stoffen op of nabij het oppervlak van de komeet en de temperatuur van het stof en het ijs dat door de komeet uitgestoten wordt. De ionen- en elektronensensor is een van de vijf instrumenten die het plasma rond de komeet analyseren. Het instrument zal de interactie meten van de geladen deeltjes van de zonnewind met de gassen die uit de komeet stromen.
  • massaspectrometer: De NASA leverde dit instrument samen met Zwitserland. Dit experiment wordt ROSINA (Rosetta Orbiter Spectrometer for Ion and Neutral Analysis) genoemd. Dit is het eerste instrument dat twee molecules met ongeveer dezelfde massa met voldoende nauwkeurigheid zal kunnen onderscheiden, namelijk moleculair stikstof en koolstofmonoxide. Een nauwkeurige meting van de stikstof geeft inzicht in de omstandigheden waarin het zonnestelsel ontstaan is.

Rosetta zal van dichtbij waarnemen hoe een komeet verandert als zij in de omgeving van de zon komt. Deze gegevens zullen gebruikt worden bij een bemand bezoek aan een komeet in 2025.

Tijdschema[bewerken]

Externe link[bewerken]