Ruimtetelescoop Herschel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De Herschel-ruimtetelescoop

De ruimtetelescoop Herschel werd samen met de Planck Observatory op 14 mei 2009 door de Europese Ruimtevaartorganisatie met een Ariane 5-raket succesvol vanaf de lanceerbasis Centre Spatial Guyanais in Kourou in Frans-Guyana in de ruimte gebracht.[1][2]

De telescoop wordt in een baan om het tweede Lagrangepunt gebracht. Vandaar zal de telescoop onderzoek doen naar het ontstaan van sterren, sterrenstelsels en planeten, waarbij ook het voorkomen van water in het heelal zal worden bestudeerd.

Deze telescoop is vernoemd naar de Duits-Engelse astronoom William Herschel.

De spiegel van de telescoop, is met een diameter van 3,5 meter de grootste spiegel die ooit in de ruimte is gebracht.

Op 14 juni 2009 is het luik geopend die de kwetsbare instrumenten tegen bevuiling beschermt.[3] Met behulp van de telescoop werd een nieuw licht geworpen op de evolutie van sterrenstelsels en het ontstaan van sterren.[4]

Op 29 april 2013 trad Herschel buiten werking nadat de voorraad vloeibaar helium, dat als doel had om de vele instrumenten aan boord te koelen, zoals werd verwacht was opgeraakt.[5]

Op 17 juni 2013 werd het laatste signaal naar Herschel gestuurd. Herschel draait nu rond de Aarde in een wijde kerkhofbaan.[6] Dit betekent niet dat de satelliet afgeschreven is. Nu dat de wetenschappelijke fase afgesloten is, kan men experimenten doen die men tijdens de wetenschappelijke fase niet kan doen om de continuïteit van de missie niet in gevaar te brengen. Ondanks het wetenschappelijke gedeelte afgesloten is blijft de satelliet in goede gezondheid en kan men technische testen doen zodat deze systemen in de toekomst kunnen toegepast worden. Zo vraagt het ExoMars-team om testen te doen met de Visual Monitoring Camera. Zij zullen deze camera ook gebruiken op hun missie. Het Euclides-team vraagt om testen te doen op de reactiewielen. Op 13 en 14 mei 2013 werden de trusters gedurende 7 uur en 45 minuten ontstoken om de satelliet uit zijn baan rond L2 te sturen om haar in een heliocentrische baan te plaatsen, buiten de aardbaan. Op 17 juni 2013 werd de laatste brandstof opgebruikt op een commando vanuit de 35-meter deep-space antenne in Norcia in Australië.


Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties