International Ultraviolet Explorer
| International Ultraviolet Explorer | ||||
 |
||||
| International Ultraviolet Explorer | ||||
| Algemene informatie | ||||
| Organisatie | NASA/ESA/SERC | |||
| Lancering | 26 januari 1978 | |||
| Gelanceerd met | Delta 2914 | |||
| Terugkeer | blijft in baan | |||
| Gewicht | 672 kg | |||
| Type omloopbaan | geosynchrone baan | |||
| Baanhoogte | 42,000-26,000 km | |||
| Omloopduur | 24 uur | |||
| Type telescoop | Ritchey-Chretien Cassegrain reflector | |||
| Telescoop diameter | 45 cm | |||
| Instrumenten | ||||
| echelle spectrograaf | 115 - 198 nm | |||
| echelle spectrograaf | 180 - 320 nm | |||
|
||||
De International Ultraviolet Explorer (IUE) was een ruimtetelescoop die metingen deed in het ultraviolet.
De IUE is de langst levende en meest productieve astronomische satelliet die ooit gebouwd is. Het werkte non-stop tot het werd uitgeschakeld in september 1996, 14 jaar later dan in eerste instantie gepland was. IUE produceerde geen zichtbare beelden, het mat de energie van ultraviolette straling afkomstig van hemellichamen, deze data gaf een nieuw inzicht over de fysische conditie van deze objecten.
IUE was de eerste astronomische satelliet in een hoge omloopbaan rond de aarde. Het kon ultraviolette straling waarnemen die niet door de ozonlaag kan penetreren en daarom niet waarneembaar is met telescopen op aarde.
Belangrijke observaties van de IUE waren onder meer de komeet van Halley die in 1986 het binnenste deel van het zonnestelsel bezocht, de eerste ruimte observatie van de met het blote oog zichtbare supernova SN 1987A in de Grote Magelhaense Wolk en de evolutie van de atmosfeer van Jupiter na de inslag van Komeet Shoemaker-Levy 9 in 1994.
IUE werd gelanceerd op 26 januari 1978 en is sinds 1996 niet meer in gebruik.
