Lasse Virén

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lasse Virén
Lasse Virén in 1976
Lasse Virén in 1976
Volledige naam Lasse Virén
Geboortedatum 22 juli 1949
Geboorteplaats Myrskylä
Nationaliteit Vlag van Finland Finland
Lengte 1,80 m
Gewicht 61 kg
Sportieve informatie
Discipline lange afstand
Trainer/coach Nisse Virén, Rolf Haikkola
OS 1972, 1976, 1980
Extra Wereldrecordhouder 5000 m 1972, 10.000 m 1972-1973;
ex-Fins recordhouder 3000 m, 5000 m, 10.000 m
Portaal  Portaalicoon   Atletiek

Lasse Artturi Virén (spreek uit: wi-reen) (Myrskylä, 22 juli 1949) is een Fins politicus en oud-atleet, die vier gouden medailles won op de Olympische Zomerspelen van 1972 en 1976. Beide malen won hij zowel de 5000 als de 10.000 m, net als eerder Vladimir Koets. In 1976 waren de Afrikaanse landen, waaronder Kenia, die deze afstanden veelal domineren, niet aanwezig.

Biografie[bewerken]

Eerste successen als junior[bewerken]

Virén, van beroep politiebeambte, begon als vijftienjarige zo af en toe aan loopwedstrijden deel te nemen. Echt trainen deed hij toen nog niet, maar hij ging wel hardlopen in de bossen bij zijn dorp. In 1965 begon hij wat gerichter te trainen en volgde hij de aanwijzingen op van zijn broer Nisse. Op zijn zeventiende liep hij de 1000 m in 2.40 en op zijn achttiende had hij zich al zodanig ontwikkeld, dat hij op de 3000 en 5000 m Scandinavische juniorenrecords vestigde. Op de laatste afstand was hij met 14.59,4 de eerste Finse junior die beneden de 15 min. bleef.

Wereldrecords en olympisch goud[bewerken]

Twee jaar later schaarde Virén zich op de 5000 en 10.000 m bij de Europese topklasse en in 1972, het olympische jaar, liep Virén voorafgaand aan de Spelen een wereldrecord van 8.14,0 op de twee Engelse mijl. Daarop volgden zijn twee gouden medailles op de 5000 en 10.000 m op de Olympische Spelen, de eerste in een tijd van 13.26,4, een olympisch record, de tweede in 27.38,4, een wereldrecord. De laatste prestatie was te meer opmerkelijk, daar de Fin in de twaalfde ronde van de 10.000 meter-finale na een botsing met Mohammed Gammoudi was gevallen. Terwijl de Tunesiër opgaf, rolde Virén voorwaarts en zette meteen de achtervolging weer in. In de eindsprint vond hij nog de kracht om de Belg Miel Puttemans te kloppen en het zeven jaar oude wereldrecord van Ron Clarke met één seconde te verbeteren.[1]

Kort na de Spelen verbeterde Virén ook op de 5000 m het wereldrecord met 0,2 seconde, maar dat werd hem kort daarna door Puttemans weer afgepakt. Records waren voor Virén overigens maar bijzaak. Hij liep alleen voor de Olympische Spelen.

Blessures en wederom olympisch goud[bewerken]

In 1973 en 1974 kampte Virén met een blessure aan zijn voetgewricht. Maar in 1976 verscheen hij weer helemaal in topvorm in Montreal, waar hij zijn kunststuk van vier jaar ervoor herhaalde. Dit gaf hem zoveel mentale kracht, dat hij het waagde om aansluitend ook voor de eerste keer aan de marathon deel te nemen. Een vijfde plaats was het resultaat.[1]

Laatste fase atletiekloopbaan[bewerken]

Het succes van de Fin lokte ook geruchten uit. Sommigen meenden dat rendierbloed de sleutel tot zijn succes moest zijn, anderen spraken van bloeddoping. Bewijzen zijn er echter nooit geweest. Toch raakte Virén in de vergetelheid en kwam hij in 1978 bij de Europese kampioenschappen niet eens aan de start. Maar op de Spelen van 1980 in Moskou herrees hij als een feniks uit de as. Grootse prestaties kon hij er echter niet meer leveren.[1]

Hierna was het gedaan was met de atletiekloopbaan van de Fin met het ringbaardje. In 1993 werd voor de aanvang van de Europese kampioenschappen vlak bij het olympisch stadion in Helsinki een bronzen beeld van Virén onthuld. Het staat niet ver van het standbeeld van zijn landgenoot Paavo Nurmi.[1]

Na zijn sportcarrière werd Virén politicus. Hij is sinds 1999 parlementslid voor de Nationale Coalitiepartij.

Persoonlijke records[bewerken]

Onderdeel Prestatie Datum Plaats
800 m 1.54,3
1500 m 3.41,8 1976
3000 m 7.43,2 1972
5000 m 13.16,4 (ex-WR) 14 september 1972 Helsinki
10.000 m 27.38,35 (ex-WR) 3 september 1972 München
marathon 2:13.10,8 31 juli 1976 Montreal
Bronnen, noten en/of referenties
  • Tissot van Patot, ir. P.C. (1973) De weg naar prestaties De Atletiekwereld nr 9: KNAU
  • Tissot van Patot, ir. P.C. (1975) De weg naar prestaties De Atletiekwereld nr 7: KNAU
  • Kluge, V. (1996) 100 Hoogtepunten van de Olympische Spelen Deltas ISBN 90 243 8102 9
  • Steffens, T. (2011) Laufen - Lernen von den Stars, een Runner's World uitgave, Meyer & Meyer Verlag, Aachen ISBN 978-3-89899-578-8

  1. a b c d Uit De Olympische tartan-eland door Volker Kluge, gepubliceerd in 100 Hoogtepunten van de Olympische Spelen, bron: zie hierboven

Externe links