Reuzenboomkikker

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Litoria infrafrenata)
Ga naar: navigatie, zoeken
Litoria infrafrenata
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2004)
Reuzenboomkikker
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Amphibia (Amfibieën)
Orde: Anura (Kikkers en padden)
Familie: Hylidae (Boomkikkers)
Onderfamilie: Pelodryadinae
Geslacht: Litoria
Soort
Litoria infrafrenata
(Günther, 1867)
Afbeeldingen Litoria infrafrenata op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Litoria infrafrenata op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De reuzenboomkikker (Litoria infrafrenata) is een kikker uit de familie boomkikkers.[2] De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Albert Carl Lewis Gotthilf Günther in 1867. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Hyla infrafrenata gebruikt.

Het is een van de grootste arboreale kikkersoorten en is een bewoner van tropische bossen in delen van Australië. In Panama en Cuba regio zijn vergelijkbare boomkikkers met eenzelfde morfologie.

Verspreiding en habitat[bewerken]

Litoria infrafrenata komt net als alle soorten uit het geslacht Litoria voor in Australië, deze soort leeft in Queensland, en alleen in de uit-stekende 'punt' in het uiterst noordoostelijke deel van de provincie. Ook in Indonesië en Papoea-Nieuw-Guinea komt de soort voor, ook op de eilandengroepen Admiraliteitseilanden en de Bismarck-archipel. De habitat bestaat uit warme, begroeide streken waar de kikker leeft op de takken van struiken en palmen. Ook in bebouwde omgevingen zoals bebouwing in bossen of plantages is de soort te vinden. De dieren worden nog wel eens aangetroffen in scheepsladingen bananen, en zo naar andere delen van Australië gebracht. Ze kunnen echter niet overleven in zuidelijk streken omdat het er te koud is.

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

Met een lengte van over de dertien centimeter is deze soort de grootste boomkikker ter wereld, vrouwtjes worden groter dan mannetjes. De soort lijkt sterk op de koraalteenboomkikker, maar wordt groter, is minder plomp en duidelijk te onderscheiden door de witte streep op de onderlip. De kleur is vrijwel altijd groen, de onderzijde wit en de tenen neigen vaak naar bruin. Alleen bij bepaalde omgevingsomstandigheden wordt de kikker soms bruin van kleur.

Levenswijze[bewerken]

Na een storm of hevige regen zoeken de mannetjes elkaar op en gaan in takken aan de oevers van wateren als poelen en moerassen kwaken om vrouwtjes te lokken. Opmerkelijk zijn de geluiden die de mannetjes produceren; om een vrouwtje te lokken produceren ze een blaffend geluid, bij aanraking door een vijand worden miauw-achtige geluidjes gemaakt. Er worden tot meer dan 4000 eitjes afgezet, de kikkervisjes ontwikkelen zich in ongeveer 2 maanden.[3]

Het voedsel bestaat uit kleine dieren, meestal ongewervelden zoals insecten maar ook wel kleine gewervelden worden gegeten.

Taxonomie en naamgeving[bewerken]

Litoria infrafrenata werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Albert Carl Lewis Gotthilf Günther in 1867. Oorspronkelijk werd de naam Hyla infrafrenata gebruikt, maar later werd de geslachtsnaam veranderd naar Litoria. De soorten uit het geslacht Hyla komen voor in Eurazië, terwijl de Litoria- soorten in en rond Australië leven.

In de Engelse taal worden verschillende namen gebruikt, zoals giant tree frog (reuzenboomkikker), white-lipped tree frog (witlipboomkikker) en Australian giant treefrog (Australische reuzenboomkikker). Er is echter nog geen eenduidige Nederlandstalige naam voor de soort.

Bronvermelding[bewerken]

Referenties

Bronnen

  • (en) - American Museum of Natural History - Amphibian Species of the World 5.5, an Online Reference – Litoria infrafrenata - Website Geconsulteerd 18 maart 2013
  • (en) – Amphibia Web - Litoria infrafrenata - Website