Luc Versteylen
Luc Versteylen (Borgerhout, 11 september 1927) is een Vlaamse pater-jezuïet en stichter van de groene beweging Agalev.
Inhoud |
Biografie [bewerken]
Algemeen [bewerken]
In zijn jeugd was Luc Versteylen lid van het Verdinaso. Naar eigen zeggen kreeg hij zijn priesterroeping toen hij als 15-jarige vrijwilliger de ravage en de menselijke drama's aanschouwde na het Amerikaanse vliegtuigbombardement in Mortsel in april 1943. Versteylen werd tot priester gewijd in 1959 en werd in 1960 leraar aan het Xaveriuscollege in Borgerhout, waar hij zelf tijdens de Tweede Wereldoorlog humaniora gevolgd had.
Agalev en Helaba [bewerken]
Versteylen begon met de groene beweging "Anders Gaan Leven", die vanaf 1977 onder de afkorting Agalev aan verkiezingen ging meedoen. Met zijn groen fietsers verzette Versteylen zich o.a. tegen de sloop van het Tolhuis te Antwerpen. [1] Later distantieerde hij zich meer en meer van de partij Agalev, omdat die volgens hem te veel een machtspartij werd en langzaam de basisbeginselen van stilte, saamhorigheid en soberheid verloochende en zich exclusief op het linkse segment van het politieke spectrum zou gaan richten, na de toetreding van enige communisten, daaronder leden van de vroegere KPB
Sindsdien had Versteylen kritiek op Agalev. Ook betreurde hij dat Hugo Van Dienderen niet meer actief was. Ook het in de regering blijven van Agalev na de beslissing om het polderdorp Doel te doen verdwijnen, kon bij hem op weinig begrip rekenen.
Versteylen richtte in de jaren 90 Helaba op, een nieuwe beweging gebaseerd op de waarden saamhorigheid, soberheid en stilte. Helaba staat voor een vertrouwelijk Vlaams dialectwoord gebruikt om iemands aandacht te trekken (teruggaand op de Franse uitroep Hé, là-bas !). Hij speelde ook een rol in de aanleg van het Witte Kinderbos.
Vzw Brouwerij Viersel [bewerken]
Versteylen stichtte een plaats van bezinning in de brouwerij van Viersel, genaamd Leven in de Brouwerij. Deze locatie werd door een grootvader van een leerling van Versteylen ter beschikking gesteld. Ten behoeve van een alternatieve vorm van seksuele voorlichting bedacht hij een aantal alternatieve bewoordingen rond erotiek: juichen voor klaarkomen, hemelen voor masturberen, stengel voor penis, zweven voor een erectie krijgen, zaligheid voor sperma, tuintje voor schaamhaar en de diepste draai voor een geslachtsgemeenschap.[2]
De Commissie Adriaenssens ontving in 2010 één klacht tegen Versteylen over de in Viersel aangewende seksuele opvoeding.[3]. Begin 2011 kwam Versteylen in opspraak door een gerechtelijke klacht in verband met seksueel grensoverschrijdend gedrag. Versteylen ontkende de beschuldigingen. De klacht werd niet ontvankelijk verklaard door verjaring.
Onderscheidingen [bewerken]
Bibliografie [bewerken]
- Kartouchke, 1960, Lannoo, Tielt
- Om te genieten moet je betalen, 1991 Davidsfonds
| Bronnen, noten en/of referenties |