Meidoorn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Meidoorn
Eenstijlige meidoorn
Eenstijlige meidoorn
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Bedektzadigen
Clade: 'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Clade: Fabiden
Orde: Rosales
Familie: Rosaceae (Rozenfamilie)
Geslacht
Crataegus
L. (1753)
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Meidoorn (Crataegus) is een geslacht uit de rozenfamilie (Rosaceae). Het geslacht wordt ook wel haagdoorn of steendoorn genoemd. Het zijn struiken die van nature in Europa, Noord-Amerika, Azië en Noord-Afrika voorkomen. Sommige soorten komen ook als boom voor. De meidoorn werd vanwege de doornen op de takken veel gebruikt in hagen als afscheiding voor het vee. Op sommige plaatsen zoals in het gebied de Maasheggen in Nederlands Limburg is dat nog goed te zien. Het hout is hard en fijn van structuur.

Het geslacht omvat honderden soorten, daarvan komen in de Benelux drie soorten inheems voor. Dit zijn de eenstijlige meidoorn (Crataegus monogyna , synoniem: Crataegus oxycantha), de tweestijlige meidoorn (Crataegus laevigata) en de koraalmeidoorn (Crataegus rhipidophylla synoniem Crataegus rosiformis). Er komt ook een hybride van eenstijlige en tweestijlige meidoorn in het wild voor, de Crataegus ×macrocarpa.

Daarnaast worden de hybriden Crataegus ×lavalleei en de uit China afkomstige Crataegus persimilis als sierboom in aangeplant.

Eigenschappen[bewerken]

De eenstijlige meidoorn kan een tot 10 m hoge boom worden, terwijl de tweestijlige meidoorn een struik is die tot 4,5 m hoog wordt. Ze bloeien in mei/juni met sterk geurende bloemen. Aan de takken zitten doornen.

Als sierboom wordt van de tweestijlige meidoorn het ras 'Paul's Scarlet' aangeplant. Deze heeft gevulde, rozerode bloemen en vormt geen vruchten. Door de gevulde bloemen is deze meidoorn minder gevoelig voor bacterievuur (Erwinia amylovora). De boom wordt tot 6 meter hoog. De boom wordt door oculeren vermeerderd op de onderstam van de andere soorten.

Kruidenremedie[bewerken]

Meidoorn wordt al sinds de 16e eeuw gebruikt om de bloedsomloop te stimuleren. Deze werking komt onder meer door de inhoudsstof rutine, deze stof is bekend om z'n vermogen om blauwe plekken te voorkomen. Bovendien helpt meidoornthee om de cholesterol te verlagen. In de Traditionele Chinese geneeskunde (TCG) wordt Crataegus pinnatifida, een soort meidoorn, al duizenden jaren gebruikt. Shan Zha is de pinyin-naam. Het valt in de TCG onder de kruiden die spijsverteringsproblemen oplossen, met name bij problemen met de vertering van eiwitten en vetten. Ook bij diarree of dysenterie wordt het gebruikt. In de Chinese geneeskunde wordt het ook gezien als een kruid dat de stagnering van bloed kan verhelpen en cholesterol en een hoge bloeddruk kan verlagen.

Ecologische waarde[bewerken]

De meidoorn is door de doorns redelijk beschermd tegen de vraat van grote grazers. Bovendien stelt hij andere vegetatie, zoals de eik, in staat onder zijn bescherming uit te groeien in gebieden waar grazers actief zijn. Het is een plant die onder andere veel voorkomt langs bosranden.

Vermeerdering[bewerken]

De plant vermeerdert zich door zaad en door stekken.

Soorten en kweekvormen[bewerken]

Men onderscheidt diverse soorten en kweekvormen. Van de grondvorm:

Van de rechtopgaande variëteit:

Van de rode variëteit:

Zie ook[bewerken]