Appelbes (geslacht)
| Appelbes | |||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 De zwarte appelbes Hybride uit de zwarte appelbes en de (gewone) appelbes |
|||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
| Geslacht | |||||||||||||||||
| Aronia Medik. (1789) |
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
Appelbes (botanische naam: Aronia) is een geslacht in de rozenfamilie (Rosaceae) dat bestaat uit 9 soorten. Het geslacht is in Nederland vertegenwoordigd door de zwarte appelbes (Aronia ×prunifolia) dat een hybride is tussen (gewone) appelbes (Aronia arbutifolia) en de (gewone) zwarte appelbes (Aronia melanocarpa), beide inheems in Oost-Verenigde Staten.
De groei van deze bladverliezende heester uit de rozenfamilie is struikachtig; hij bloeit met witte bloesem in de maanden april en mei en krijgt vanaf midden augustus tot oktober eetbare rode of zwarte bessen.
Het verbouwen van deze bessen begon aan het begin van de 20e eeuw door de Russische botanicus en plantenkweker Ivan Mitsjoerin die rond 1910 de Appelbes kruiste uit een zwarte lijsterbes en de Kaukasische wilde appel of tenminste veredeld heeft.
De Appelbes wordt in Rusland, Oost-Europa en Scandinavië aangeplant als fruitgewas. De planten zijn goed winterhard en weinig gevoelig voor ziekten en plagen en is daarmee aantrekkelijk voor de geïntegreerde of biologische teelt.
De bessen zijn ongeveer zo groot als bosbessen en ook de smaak komt redelijk met die van bosbessen overeen. De bessen worden of gedroogd (zoals rozijnen) of er wordt sap van gemaakt. De bessen hebben een hoog gehalte aan flavonoïden, vitamine C en vitamine K. Ook wordt de appelbes als alternatieve rode voedselkleurstof gebruikt vooral in plaats van Ponceau 4R (E124).
 |
Zie de categorie Aronia van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
