Fytomenadion
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Vitamine K1 | ||||
| Structuurformule en molecuulmodel | ||||
 |
||||
| Algemeen | ||||
| Molecuulformule (uitleg) |
C31H46O2 | |||
| Andere namen | Fytomenadion, fylochinon, konakion, 2-Methyl-3-phytyl-1,4-naphtochinon | |||
| Molmassa | 450,71 g/mol | |||
| SMILES |
CC1=C(C(=O)C2=CC=CC=C2C1=O)
CC=C(C)CCCC(C)CCCC(C)CCCC(C)C |
|||
| CAS-nummer | 84-80-0 | |||
| EG-nummer | 201-564-2 | |||
| Fysische eigenschappen | ||||
| Aggregatietoestand | vloeibaar | |||
| Kleur | geel | |||
| Dichtheid | 0,97 g/cm³ | |||
| Smeltpunt | -20 °C | |||
| Kookpunt | 140-145 °C | |||
| Goed oplosbaar in | vet | |||
| Slecht oplosbaar in | water | |||
| Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt. (298,15 K of 25 °C, 1 bar) | ||||
|
||||
Fytomenadion wordt ook wel vitamine K1 genoemd. Ook fyllochinon is gangbaar en wordt het meest in de Engelse en Duitse taal gebruikt. Het is een gele vloeistof, die slecht in water oplost en goed in vet.
Voorkomen[bewerken]
Vitamine K1 bevindt zich in de lamellenmembranen van chloroplasten in groene planten (kool, spinazie, spruitjes). De andere vormen van vitamine K kunnen in het menselijk lichaam in de darmen gevormd worden. In het lichaam zit vitamine K in het bloedplasma, in de lever, nieren en milt.
Geschiedenis[bewerken]
Fytomenadion werd in 1929 uit luzerne-bladeren geïsoleerd. In 1943 kregen Henrik Dam, voor de ontdekking, en Edward Adelbert Doisy voor het ophelderen van de chemische structuur van vitamine K samen de Nobelprijs voor fysiologie of geneeskunde.
Externe link[bewerken]
| Vitamines | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
