Menselijke schedel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Menselijke schedel
cranium
Schedel van een vrouw van een begraafplaats op Théviec
Schedel van een vrouw van een begraafplaats op Théviec
Naslagwerken
Dorlands/Elsevier s_13/12740407
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De menselijke schedel is een geheel van verschillende botstructuren, die samen het deel van het skelet vormen dat vorm geeft aan het hoofd van een mens. De voornaamste functie van de schedel is bescherming van de hersenen.

Botten[bewerken]

De menselijke schedel bestaat uit 22 botten en is daarmee het meest uitgebreide deel van het skelet.

8 botten in de hersenschedel 14 botten in de aangezichtsschedel
voorhoofdsbeen jukbeen (2)
wandbeen (2) bovenkaakbeen (2)
slaapbeen (2) neusbeen (2)
achterhoofdsbeen onderkaak
wiggenbeen verhemeltebeen (2)
zeefbeen traanbeen (2)
ploegschaarbeen
onderste neusschelp (2)

Naast deze 22 botten bevinden zich in de hals het tongbeen, en in beide oren de hamer, het aambeeld en de stijgbeugel.

Soms worden langs de schedelnaden extra botstructuren gevonden: naadbeenderen (Wormiaanse botstructuren)