Nestorkroniek
De Nestorkroniek is een Russisch manuscript uit de 12de eeuw ook wel bekend als het Verhaal van voorbije jaren (Oud-Kerkslavisch: Повѣсть времяньныхъ лѣтъ; Russisch: Повесть временных лет, Povest vremennickh let; Oekraïens: Повість врем'яних літ, Povist vremjanych lit; Wit-Russisch: Аповесць мінулых часоў, Apovests minoelych tsjasow). Het verhaal is waarschijnlijk geschreven door de monnik Nestor van het Kiëvse Holenklooster. Het boek bevat de christelijk geïnterpreteerde geschiedenis van het Oost-Slavische Kievse Rijk, vanaf 850 tot 1110 De kroniek werd voor het eerst uitgegeven in Kiev rond 1113. In 1116 werd de kroniek aangepast door hegoemen Sylvester van Kiev.
Het origineel is verloren gegaan en is daardoor moeilijk te achterhalen. De oudste gedeeltelijke kopie is de Laurentiuskroniek (Laurentiuscodex) uit 1377 van monnik Laurentius uit Nizjni Novgorod, geschreven voor prins Dmitri van Soezdal. Deze kroniek is gebaseerd op een oudere kroniek uit 1305, die geschreven werd voor grootvorst Michaël van Tver. De kroniek loopt daarom tot 1305, maar om onduidelijke redenen zijn de jaren 898 tot 922, 1263 tot 1283 en 1288 tot 1294 weggelaten. Het manuscript werd in 1792 verkregen door graaf Aleksej Moesin-Poesjkin, die het aanbood aan de Russische Nationale Bibliotheek in Sint-Petersburg.
Een andere kopie is de Hypatiuskroniek (Hypatiuscodex) uit de 15e eeuw. Deze werd door de Russische historicus Nikolaj Karamzin ontdekt in het Ipatiev-klooster in Kostroma. In het manuscript staat ook veel verloren gegane informatie over de 12e eeuw (verloren gegane Kievkroniek) en 13e eeuw (verloren gegane Halytsjkroniek). Het manuscript werd geschreven in een Oost-Slavische variant van het Kerkslavisch met veel toegevoegde onregelmatige Oost-Slavische elementen, zoals veel voorkwam in die tijd.
