Oskar von Hindenburg
Oskar Wilhelm Robert Paul Ludwig Hellmuth von Beneckendorff und von Hindenburg (Koningsbergen, 31 januari 1883 – Bad Harzburg, 12 februari 1960) was een Duitse luitenant-generaal en de zoon van rijkspresident Paul von Hindenburg. Oskar von Hindenburg is vooral bekend vanwege zijn rol bij de benoeming van Adolf Hitler tot rijkskanselier in 1933.
Biografie [bewerken]
Oskar von Hindenburg werd in 1883 geboren als enige zoon van Paul von Hindenburg. Hij had twee zussen, Irmengard Pauline (1880–1948) en Annemarie (1891–1978).
Hindenburg diende net als zijn vader in het Duitse leger. Als kapitein vocht hij in de Eerste Wereldoorlog. Na de oorlog was hij officier bij de Reichswehr. Nadat zijn vader rijkspresident was geworden in 1925 fungeerde Oskar von Hindenburg als zijn voornaamste adviseur. Achter de schermen had hij veel invloed. Vanwege deze grote invloed op de rijkspresident, die door niemand gecontroleerd kon worden, sprak de publicist en schrijver Kurt Tucholsky ironisch over Oskar als "...de in de rijksgrondwet niet opgenomen zoon van de rijkspresident..."[1]
In januari 1933 was Oskar von Hindenburg door Franz von Papen van zijn plan overtuigd om Adolf Hitler tot rijkskanselier en von Papen tot vicekanselier te benoemen
Franz von Papen overtuigde Oskar von Hindenburg in januari 1933 van zijn plan om Hitler tot rijkskanselier te benoemen en von Papen zelf tot vicekanselier. Oskar wist zijn demente vader ook te overtuigen en speelde zo een belangrijke rol in de Machtergreifung van de nationaalsocialisten.
Bronnen, noten en/of referenties
|
