Patrick Bruel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Patrick Bruel
Patrick Bruel in 2006.
Patrick Bruel in 2006.
Algemene informatie
Volledige naam Maurice Benguigui
Bijnaam Patrick Bruel
Geboren 14 mei 1959
Land Tlemcen, Algerije
Werk
Jaren actief 1984-heden
Genre(s) Pop
Beroep(en) Zanger, Acteur, Pokerspeler
Label(s) Rendez-vous musique/14 Productions
Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Patrick Bruel (Tlemcen (Algerije), 14 mei 1959) is een Frans zanger en acteur van Joodse komaf.

Levensloop[bewerken]

Zijn ouders waren joodse Berbers, uit Tlemcen. Zijn vader verdween toen Patrick drie jaar oud was. Samen met zijn moeder ging hij naar Argenteuil, een voorstad van Parijs. Zijn grote passie was voetbal en in die tijd was zijn grote voorbeeld Johan Cruijff. Zijn moeder overtuigde hem dat hij toch een goede achtergrond nodig had en hij haalde zijn DEUG in Engels.

In 1978 werkte hij als G.O. (Gentil Organisateur) bij Club Med en hij organiseerde er talentenjachten en deed er zelf ook aan mee. Hij werd gehoord door iemand van Barclay, die hem een singletje liet maken: Vide en op de achterkant Jusqu'au bout. Het werd geen doorbraak.

In 1979 speelde hij zijn eerste filmrol in Le coup de Sirocco van regisseur Alexandre Arcady. Het was een kleine rol, maar hij had de smaak te pakken.

Om een beetje op adem te komen en om te beslissen wat hij uiteindelijk wilde doen, vertrok hij naar New York. In eerste instantie om zijn toenmalige vriendin na te reizen, maar de twee geplande weken werden uiteindelijk twee jaar. Hij leerde tevens Gérard Presgurvic kennen, met wie hij het nummer Marre de cette nana-là schreef.

Terug in Frankrijk kreeg hij verschillende filmrollen aangeboden en hij richtte zich meer op het schrijven van teksten. In 1987 stond hij in Olympia op de planken voor een aantal concerten. Hoewel ze goed bezocht werden, was het nog steeds geen doorbraak.

Die doorbraak kwam uiteindelijk met het album Alors regarde. Daarop staan nummers als Place des grands hommes en het later nogmaals uitgebrachte Casser la voix, dat ver buiten de grenzen van Frankrijk bekend werd. De tour na het album Alors regarde was een doorslaand succes en het fenomeen Bruel leek geboren te zijn. Hij slaagde er zelfs in om als Franse artiest een aantal keer Ahoy te vullen, waarvan twee keer volledig uitverkocht.

In Frankrijk werd in het begin van de jaren negentig gesproken over de "Generatie Bruel". Hij werd er om geprezen dat hij jong genoeg was om de jongeren aan te spreken en oud genoeg om met de volwassenen mee te praten. Bovenal leek hij een meisjesidool te zijn en op vele posters in menige tienerkamer sierde hij de muur. Tijdens zijn concerten vallen veel meisjes flauw, wat duidelijk te zien is op de registratie van de tour 1990-1991.

Later trad Bruel nog op in het Palais Omnisports de Paris-Bercy en kwam hij nog een paar keer naar Nederland. Zijn naam is nog altijd bekend, in Nederland vooral door het nummer Casser la voix.

Naast romantische liedjes zingt Bruel ook over zaken in de politiek waar hij het niet mee eens is en maakt hij zich daar sterk voor. Op 21 juni 1995 weigerde hij in Toulon op te treden omdat de burgemeester lid was van het Front National. De voorman van het FN, Jean-Marie Le Pen, viel hem hierover publiekelijk aan. Eerder, in 1990, trad Bruel op tijdens SOS Racisme. Ook bij demonstraties, zoals tegen de Loi Debré in 1998, liep hij vooraan met onder andere Emanuelle Béart. Bruel steunt vele goede doelen. Hij treedt op tijdens benefietconcerten tegen kanker, aids, en verleende ook zijn medewerking aan een humanitaire actie voor Somalië. Samen met andere artiesten, zoals Pascal Obispo en Jean-Jacques Goldman maakt hij deel uit van de groep Les Enfoirés en staat in dat kader al jaren op het podium voor de restos du coeur, om geld in te zamelen voor dak- en thuislozen. In december 2013 is hij de presentator van het Franse televisieprogramma Telethon, dat geld inzamelt om onderzoek te bekostigen om spierziekten tegen te gaan. Om dit te promoten komt 'Un arc en ciel' uit, dat hij eerder schreef met zijn (inmiddels ex-)vrouw Amanda Sthers. Dit zingt hij met Marina Russo, die een spierziekte heeft, en de Franse zanger Cali en Bénabar. iTunes steunt deze actie voor de allereerste keer kostenloos (het geld dat men betaalt voor de download gaat 100% naar het goede doel).

In 2002 schreef Bruel samen met Rick Allison en Marie-Florence Gros het nummer 'Il faut du temps' voor het Eurovisiesongfestival. Het werd vertolkt door Sandrine François en zij behaalde de vijfde plaats.

Bruel speelt op hoog niveau poker en is te zien op diverse instructie-dvd's voor poker.

In september 2004 trouwde hij met de ruim 20 jaar jongere schrijfster Amanda Maruani (bekend als Amanda Sthers). Samen hebben ze twee zonen Oscar (2003) en Léon (2005). Zij zijn inmiddels gescheiden. Momenteel is hij samen met Caroline.

Patrick Bruel is vaak te gast in het Franse programma 'Star Académy' (De Franse variant van Starmaker). Hij treedt op met onbekende artiesten en geeft hun tips en adviezen. Ook is hij producer van een aantal artiesten (Julie Reins, Domino, Carrapicho) die onder zijn eigen platenlabel Rendez-vous musique/14 Productions werken.

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album(s) met eventuele hitnoteringen in
de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
De(ux) face(s) 1986 -
Si ce soir 1992 29-02-1992 31 22 Livealbum
Alors regarde 1992 30-05-1992 47 25
Bruel / 3 1994 14-05-1994 43 8
Juste avant 25-10-1999 15-04-2000 43 12
Entre deux... 03-06-2002 12-10-2002 49 7
Des souvenirs devant... 20-03-2006 15-07-2006 69 3
Album(s) met hitnoteringen in
de Vlaamse Ultratop 50
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Des souvenirs devant... 2006 08-04-2006 86 1
Lequel de nous 2012 08-12-2012 58 1*

Singles[bewerken]

Single(s) met eventuele hitnoteringen in
de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Casser la voix 1990 24-02-1990 tip10 - Nr. 77 in de Single Top 100
Décalé 1991 31-08-1991 tip14 - Nr. 66 in de Single Top 100
Casser la voix (Live) 1992 29-02-1992 8 8 Nr. 8 in de Single Top 100 / Alarmschijf
J'te l'dis quand même (Live) 1992 23-05-1992 tip5 - Nr. 45 in de Single Top 100
Décalé (Live) 1992 11-07-1992 tip17 - met Mariza Corréa / Nr. 70 in de Single Top 100
Elle m'regardait comme ça 1992 - Nr. 82 in de Single Top 100
J'te mentirais... 2000 - Nr. 81 in de Single Top 100
Pour la vie 2000 - Nr. 92 in de Single Top 100
Tout s'efface 2001 Nr. 95 in de Single Top 100
Dit is mijn stem (Casser la voix) 2006 - met Xander de Buisonjé / Nr. 64 in de Single Top 100
Single(s) met hitnoteringen
in de Vlaamse Ultratop 50
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Qui a le droit... (Live) 1992 18-01-1992 50 1
Casser la voix (Live) 1992 11-04-1992 37 2
Lequel de nous 2012 01-12-2012 tip94*

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer(s) met noteringen
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13
Casser la voix 1084 - 1482 916 919 1154 1127 645 1353 945 1077 1010 1009 1036 1026
Je m'attendais pas à toi - - - - - - - 201 1224 840 1861 1964 - - -

Concertregistraties[bewerken]

  • En concert Olympia (1987)
  • Si ce soir (1991)
  • On s'était dit: tour 95 (1995)
  • Rien ne s' efface Bruelive (2001)
  • Entre Deux à l' Olympia (2003)
  • Des souvenirs ensemble (2007)
  • Seul... ou presque (2009)

Filmografie[bewerken]

  • Le Coup de Sirocco (1979)
  • Ma femme s'appelle reviens (1982)
  • Les Diplômés du dernier rang (1982)
  • Le Bâtard (1983)
  • Le Grand carnaval (1983)
  • Marche à l'ombre (1984)
  • La Tête dans le sac (1984)
  • P.R.O.F.S. (1985)
  • Suivez mon regard (1986)
  • La Mémoire tatouée (1986)
  • Attention bandits (1987)
  • Un homme amoureux (1987, nasynchronisatie)
  • La Maison assassinée (1988)
  • L'Union sacrée (1989)
  • Force majeure (1989)
  • Il y a des jours... et des lunes (1990)
  • Toutes peines confondues (1992)
  • Profil Bas (1993)
  • Sabrina (1995)
  • Les Cent et une nuits (1995)
  • Hommes femmes mode d'emploi (1996)
  • Le Jaguar (1996)
  • K (1997)
  • Paparazzi (1998)
  • Hors jeu (1998)
  • The Misadventures of Margaret (1998)
  • Lost and found (1999)
  • Le Lait de la tendresse humaine (2001)
  • Le Marquis (2000)
  • Les Jolies choses (2001)
  • Sinbad (2003, nasynchronisatie)
  • Une vie à t'attendre (2004)
  • El Lobo (2004)
  • O Jerusalem / Beyond Friendship (2006)
  • Un secret (2007)
  • Le code a changé (2009)
  • Comme les 5 doigts de la main (2010)
  • Paris Manhattan (2012)
  • Le Prénom (adaptatie van toneelstuk dat hij speelde in Parijs in 2010-2012) (komt uit op 25-4-2012)
  • Les gamins (2013)
  • Les Yeux jaunes des crocodiles (2014)
  • Addicts (2014)

Poker[bewerken]

Bruel is behalve acteur een verdienstelijk pokerspeler. Hij won in 1998 een WSOP-bracelet door het $5,000 Limit Hold'em-toernooi te winnen.

Theater[bewerken]

Le Charimari: begin september 1981 staat Patrick op de planken met het stuk 'Le Charimari'. Dit stuk speelt tot in 1982 en zijn tegenspelers zijn Micheline Boudet, Pierre Tornade, Bertrand Penot en Isabelle Andriolo en speelt in het Parijse Théâtre Saint-Georges.

On m'appelle Emilie: vanaf 12 oktober 1984 staat hij wederom op de planken, dit keer in het stuk 'On m'appelle Emilie'. Dit stuk is geschreven door Maria Pacôme. Patrick speelt de rol van Henri, eveneens in Théâtre Saint-Georges.

La Grande Magie: Patrick was in 1998 producent van het stuk 'La Grand Magie', van Eduardo De Filippo. Zijn broer David Moreau componeerde de muziek voor het stuk.

Le Limier: na een 'pauze' van twintig jaar speelt hij op 26 september 2002 in het stuk 'Le Limier', samen met Jacques Weber. Dit keer in het Théâtre de la Madeleine in Parijs. Patrick speelt Milo Tindle. (Het stuk is een bewerking van 'Sleuth' van Anthony Shaffer).

Le Prénom: vanaf 7 september 2010 speelt Patrick in het stuk 'Le Prénom' in Théâtre Edouard VII (Parijs). Hij speelt de rol van Vincent. Dit stuk heeft zoveel succes dat er is besloten om hiervan een verfilming te maken.