Pidgin (taal)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een pidgintaal is een (meestal simpele) taal die ontstaat wanneer mensen met verschillende talen samenkomen en die elementen van beide talen bevat. In de meeste gevallen gaat het hier om voormalige koloniën, waar de taal van de koloniserende macht (bijvoorbeeld het Engels) zich vermengde met de oorspronkelijke taal van het gebied.

Het woord pidgin is vermoedelijk een Chinese verbastering van business.

Vaak ontstaat een pidgin niet doordat een spreker de taal van de ander slecht kent, maar doordat een spreker zijn eigen taal “vereenvoudigd” uitspreekt, in de hoop dat de ander dat beter zal verstaan. Dit kan bijvoorbeeld door de grammaticale regels van de ene taal toe te passen op de andere taal. Zo ontstaan bijvoorbeeld zinnen of zinsdelen met uitsluitend infinitieven zoals Long time no see of Mij graag meewillen als mogen. Een dergelijke pidgin is gemakshalve bekend als “indianentaal”.

Pidgins worden gekenmerkt door een gereduceerde woordenschat en relatief weinig syntactische regels. Om zinnen te maken zet men de zogenaamde inhoudswoorden achter elkaar. De volgorde van de woorden wordt meer bepaald door pragmatische, contextuele factoren dan door grammaticale regels.

Een pidgintaal is altijd een tweede taal. De gebruikers hebben altijd een moedertaal ernaast. Als de volgende generaties in een meertalig gebied echter opgevoed worden in deze pidgintaal, ontwikkelt het zich tot een Creoolse taal.

Voorbeelden[bewerken]

Icoontje WikiWoordenboek Zoek pidgintaal op in het WikiWoordenboek.