Austroaziatische talen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken

De Austroaziatische talen vormen een taalfamilie. Deze talen worden in een breed gebied aangetroffen in India en Zuidoost-Azië, gescheiden door gebieden waar talen worden gesproken die behoren tot andere taalfamilies.

Verspreiding en onderverdeling van de Austroaziatische talen volgens de classificatie van Gérard Diffloth uit 1974
Verspreiding en onderverdeling van de Austroaziatische talen volgens de classificatie van Gérard Diffloth uit 1974

Het wordt algemeen aangenomen dat de Austroaziatische talen de oorspronkelijke talen zijn van Zuidoost-Azië en oostelijk India en dat andere talen van deze regio, inclusief Indoeuropese, Tai-Kadai en Sino-Tibetaanse talen, het resultaat zijn van latere volksverhuizingen. Sommige taalkundigen hebben geprobeerd aan te tonen dat de Austroaziatische talen verwant zijn aan de Austronesische talen, daarmee de overkoepelende taalfamilie van de Austrische talen vormend.

De meeste taalkundigen onderscheiden twee subfamilies, de Mon-Khmertalen in Zuidoost-Azië en India en de Munda-talen alleen in India. Sommige taalkundigen onderscheiden nog een derde onderfamilie, de Nicobar-talen. De taalfamile wordt verder als volgt onderverdeeld:

[bewerk] Literatuur

  • Parkin, R(obert), A Guide to Austroasiatic Speakers and Their Languages, Honolulu: University of Hawaii Press, 1991. (Oceanic Linguistics Special Publication; 23), ISBN 0-8248-1377-4.


 
Persoonlijke instellingen