Pont Notre-Dame

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Pont Notre-Dame
De Pont Notre-Dame
De Pont Notre-Dame
Algemene gegevens
Locatie Blason paris 75.svg Parijs, Frankrijk
Overspant Seine
Lengte totaal 105 m
Breedte 20 m
Bouw
Bouwjaar 1910-1914
Ingebruikname 1914
Gebruik
Weg Quai des Gevres
Quai de la Corse
Architectuur
Type Boogbrug
Architect(en) Aron
Jean Drogue
Jean Résal
Retraint
Binet
Materiaal Staal
Steen
Portaal  Portaalicoon   Verkeer & Vervoer
Parijs

De Pont Notre-Dame (Nederlands: Onzelievevrouwebrug) is een brug over de rivier de Seine in de Franse hoofdstad Parijs, gebouwd tussen 1910 en 1914. De brug staat erom bekend de "oudste van Parijs" te zijn.[1] Sinds de oudheid staat er op deze locatie een verbinding over het water, hoewel deze talloze keren vernield en herbouwd is: om die reden is de Pont Neuf officieel de oudste brug van Parijs.[1]

Geschiedenis[bewerken]

Vanaf de oudheid[bewerken]

De Pont Notre-Dame aan het begin van de 20e eeuw

Op deze locatie overbrugde sinds de oudheid de eerste brug van Parijs, de Grand-Pont genaamd, de Seine.[2] In 886, tijdens de belegering van Parijs en de aanvallen van de Vikingen, werd de constructie vernietigd en vervangen door een brug van planken, Pont des Planches de Milbray (Nederlands: Plankenbrug van Milbray) geheten.[1] Deze werd op zijn beurt weer vernietigd tijdens de overstroming van de Seine in 1406.[2] Op 31 mei 1412 begon Karel VI met de bouw van de eerste "Pont Notre-Dame"[1].[3] Deze brug was gebouwd van stevig hout en verbond het Île de la Cité met de Rue Saint-Martin. De bouw duurde zeven jaar, inclusief de 60 huizen die er bovenop werden gebouwd: 30 aan elke kant. Robert Gauguin beschouwde de gebouwen als "opvallend vanwege de hoogte en de uniformiteit van het ontwerp" en noemde ze de "mooiste van Frankrijk."[1] In de vroege ochtend van 25 oktober 1499 stortte de brug echter in, waarschijnlijk vanwege de instabiele bouw en een gebrek aan onderhoud[1][2].[3]

De eerste stenen brug[bewerken]

Pont Notre-Dame

Datzelfde jaar nog werd de stenen fundering gelegd voor de herbouw van de Pont Notre-Dame, terwijl een veerboot ondertussen als verbinding dienst deed.[1] Ditmaal werd de brug van steen gebouwd, en ontworpen als een boogbrug. De bouw stond onder leiding van de Italiaanse architect, geleerde en franciscaner monnik Fra Giovanni Giocondo, die ook verantwoordelijk was voor de Petit-Pont.[1][4] De constructie was voltooid in 1507, compleet met 60 (bak)stenen huizen, en zou een belangrijke markt- en handelsplaats worden. De gebouwen op de brug waren de eerste die een huisnummer kregen.[3] In 1660 werd de brug opgeknapt ter ere van de aankomst in Parijs van Maria Theresia van Spanje, de dochter van koning Filips IV. Zij zou later koningin van Frankrijk worden door in het huwelijk te treden met Lodewijk XIV.[5][6] Tussen 1646 en 1788 werden de huizen op de brug afgebroken vanwege het gebrek aan hygiëne en het gevaar dat de gebouwen vormden voor de stabiliteit van de brug.[2][3]

Huidige versie[bewerken]

Zicht vanaf de Pont d'Arcole

In 1853 werd een nieuwe stenen constructie gebouwd op de bestaande stenen fundering, hoewel deze brug uit slechts vijf bogen bestond. Hij was de oorzaak van niet minder dan 35 ongelukken op het water tussen 1891 en 1910, en werd in de volksmond ook wel de Pont du Diable (Nederlands: Duivelsbrug) genoemd. Om de boten op een veiligere manier te laten passeren en de stroming van de Seine niet te belemmeren werd besloten om de brug nogmaals te herbouwen, ditmaal van metaal. De bouw werd gecoördineerd door Jean Résal, die eerder al aan de Pont Mirabeau en de Pont Alexandre-III had gewerkt; hij werd geopend in 1919 door Raymond Poincaré, op dat moment president van de Franse Republiek. Sindsdien zijn er geen grote aanpassingen meer gedaan aan de brug.[5]

Inscriptie[bewerken]

Onderaan een van de bogen is een distichon te vinden in het Latijn van de Italiaanse dichter Jacopo Sannazaro, bekend van zijn meesterwerk Arcadia, dat een idyllisch land bescrhijft. De inscriptie luidt:

"Jucundus geminum posuit tibi, Sequana, pontem:
Hunc tu jure potes dicere pontificem"[7]

Dit citaat kan worden vertaald als "Joconde (Giacondo) plaatste deze tweelingbrug voor jou, Sequana; hier kan je met toestemming over deze priester spreken" of "hier kan je zweren dat hij de bruggenbouwer was", waarmee een woordspeling wordt gemaakt over de twee betekenissen van het woord pontifex (hier in de accusativus). Dit is een referentie naar de architect, Fra Giovanni Giocondo, en het grote aantal bruggen dat op de huidige locatie daarvoor was gebouwd.[1]

Kunst[bewerken]

La joute de mariniers entre le pont Notre-Dame et le Pont-au-Change van Nicolas-Jean-Baptiste Raguenet (1756)

Locatie[bewerken]

De brug verbindt het Île de la Cité in het 4e arrondissement, een van de twee natuurlijke eilanden in de Seine, met het 5e arrondissement aan de Rive Droite.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Referenties[bewerken]

  1. a b c d e f g h i j A. en W. Galignani, De Geschiedenis van Parijs van de Vroegste Periode tot het Heden, Galignani, 1825, p. p. 139-149
  2. a b c d (fr) Pont Notre-Dame - Mairie de Paris Geraadpleegd op 27-01-2008
  3. a b c d e Pont Notre-Dame. Insecula.com Geraadpleegd op 2008-01-27
  4. Gerald N. Sandy, Het Klassieke Erfgoed in Frankrijk, BRILL, 2002, p. p. 7 ISBN 9004119167.
  5. a b Ayers, Andrew, The architecture of Paris: an architectural guide, Edition Axel Menges, Stuttgart, 2004, p. p. 394 ISBN 3-930698-96-X.
  6. (fr) Augustus Pugin, Parijs en zijn Omgeving: Vertoond in een serie van 200 Pittoreske Beelden, Jennings and Chaplin, 1831, p. p. 152
  7. (it) Vincenzo Fortunato Marchese, Memorie dei più insigni pittori, scultori e architetti domenicani, F. Le Monnier, 1854, p. p. 132
Volgende brug stroomafwaarts:
Pont au Change
Brug over de Seine
Paris-Ponts-Arcole.png
Volgende brug stroomopwaarts:
Pont d'Arcole