Raymond Poincaré

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Raymond Poincaré

Raymond Poincaré (Bar-le-Duc, 20 augustus 1860Parijs, 15 oktober 1934) was een Franse staatsman.

Functiebekleding[bewerken]

Hij was de president van Frankrijk ten tijde van de Eerste Wereldoorlog (1913-1920) en was premier van Frankrijk van 1912 tot 1913, van 1922 tot 1923 en van 1926 tot 1929. In de tussenliggende jaren bekleedde hij meestal ministersposten. Als premier gaf Poincaré in 1923 opdracht aan het leger om het Ruhrgebied te bezetten, toen de Duitse kanselier Gustav Stresemann had aangekondigd dat zijn regering de herstelbetalingen niet meer kon voldoen. De Franse bezetting werd in 1925 opgeheven door Poincaré's opvolger en politieke tegenvoeter Aristide Briand. Maar ook in zijn volgende termijn van 1926 tot 1929 bleef Poincaré zich onverzoenlijk opstellen tegenover de Duitsers. Volgens zijn critici heeft hij zodoende bijgedragen aan de ondergang van de Republiek van Weimar.

In 1909 werd Poincaré verkozen tot lid van de Académie française.

Voorganger:
Armand Fallières
President van Frankrijk
1913-1920
Opvolger:
Paul Deschanel
Voorganger:
Justin de Selves
Minister van Buitenlandse Zaken
1912-1913
Opvolger:
Charles Jonnart
Voorganger:
Aristide Briand
Minister van Buitenlandse Zaken
1922-1924
Opvolger:
Edmond Lefebvre du Prey