Resolutie 1957 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vlag van de Verenigde Naties
Resolutie 1957
Van de VN-Veiligheidsraad
Datum 15 december 2010
Nr. vergadering 6450
Code S/RES/1957 (Document)
Stemming Voor: 15 Onth.: 0 Tegen: 0
Onderwerp Irak
Beslissing Beëindigde Irak's verplichting om massavernietigingswapens en raketten te vernietigen, kernenergieactiviteiten stop te zetten en hierover informatie te verstrekken.
Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 2010
Permanente leden
Vlag van China CHN Vlag van Frankrijk FRA Vlag van Verenigd Koninkrijk GBR Vlag van Rusland RUS Vlag van Verenigde Staten USA
Niet-permanente leden
Vlag van Oostenrijk AUT Vlag van Bosnië en Herzegovina BIH Vlag van Brazilië BRA Vlag van Gabon GAB Vlag van Japan JPN
Vlag van Libanon LIB Vlag van Mexico MEX Vlag van Nigeria NGR Vlag van Turkije TUR Vlag van Oeganda UGA
Een energiecentrale in Bagdad, vlak na de Irakoorlog.
Een energiecentrale in Bagdad, vlak na de Irakoorlog.

Resolutie 1957 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd unaniem door de VN-Veiligheidsraad aangenomen op 15 december 2010. De resolutie maakte een einde aan Irak's verplichting om massavernietigingswapens, langeafstandsraketten en kernenergieactiviteiten te vernietigen of stop te zetten en hierover informatie te verstrekken[1]. Die maatregelen waren vanaf 1991 van kracht geweest. Samen met de diezelfde dag aangenomen resoluties 1956 en 1958 beëindigde resolutie 1956 enkele belangrijke beperkingen die Irak waren opgelegd volgend op de Eerste Golfoorlog[2].

Achtergrond[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Irakoorlog voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Op 2 augustus 1990 viel Irak haar zuiderbuur Koeweit binnen en bezette het land. De Veiligheidsraad veroordeelde de inval en later kregen de lidstaten carte blanche om Koeweit te bevrijden. Eind februari 1991 was die strijd beslecht en legde Irak zich neer bij alle aangenomen VN-resoluties. Het land werd vervolgens verplicht te ontwapenen door onder meer al haar massavernietigingswapens te vernietigen. Daaraan werkte Irak echter met grote tegenzin mee, tot grote woede van de Verenigde Staten die het land daarom in 2003 opnieuw binnenvielen. Een door de VN geleide overgangsregering werd in 2004 opgevolgd door een Iraakse. In 2005 werd een nieuwe grondwet aangenomen en vonden verkiezingen plaats waarna een coalitie werd gevormd. In de tussentijd werd het land echter geplaagd door sektarisch geweld en bleven vele slachtoffers vallen door de talloze terreuraanslagen.

Inhoud[bewerken]

Waarnemingen[bewerken]

Op 26 februari 2010 had de voorzitter van de Veiligheidsraad de voortuitgang en naleving van non-proliferatie en ontwapening verwelkomd. Het was van belang dat Irak opnieuw de internationale status bereikte die het voor 1990 had.

In 2008 tekende Irak het Aanvullend Protocol bij de Overeenkomst inzake Uitgebreide Veiligheidsmaatregelen met het Internationaal Atoomenergie-Agentschap. Op 12 februari 2009 was het land partij geworden van de Conventie inzake het Verbod op de Ontwikkeling, Productie, Opslag en Gebruik van Chemische Wapens en hun Vernietiging. Op 11 augustus 2010 had het de Gedragscode van Den Haag tegen de Proliferatie van Ballistische Raketten onderschreven.

Handelingen[bewerken]

De Veiligheidsraad besloot de maatregelen in verband met massavernietigingswapens, raketten en civiele kernenergie die ze in 1991 middels de resoluties 687 en 707 Irak had opgelegd — de vernietiging van en informatieverschaffing over deze zaken — te beëindigen. Op Irak werd aangedrongen het Aanvullend Protocol met het IAEA zo snel mogelijk te ratificeren. Tenslotte besloot de Raad de vooruitgang van die ratificatie een jaar later te evalueren.

Verwante resoluties[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties