Roodsnaveltok

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Roodsnaveltok
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2014)
Red-billed hornbill.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Bucerotiformes
Familie: Bucerotidae (Neushoornvogels)
Geslacht: Tockus (Tokken)
Soort
Tockus erythrorhynchus
(Temminck, 1823)
Leefgebied roodsnaveltok
Leefgebied roodsnaveltok
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De roodsnaveltok (Tockus erythrorhynchus) behoort evenals de in Azië voorkomende dubbelhoornige neushoornvogel tot de familie van neushoornvogels (Bucerotidae). De soorten uit dit geslacht komen uitsluitend in Afrika voor.

Beschrijving[bewerken]

De roodsnaveltok is 43 tot 46 cm lang. Deze tok is van boven bruinachtig zwart en de kop en de hals zijn bijna wit, waarbij opvalt dat het wit van de hals als een witte streep doorloopt tot op de rug. De staart lijkt van onder wit, maar de middelste staartpennen zijn zwart. De snavel is dofrood gekleurd, naar beneden gebogen en (voor een neushoornvogel) vrij smal. De ondersnavel wordt bij de basis donkerder tot zwart.[2] De nominaat heeft rond het oog en op de keel een geel tot roze gekleurd stuk naakte huid.[3]

Hij heeft zijn naam te danken aan zijn roep, die klinkt als 'tok-tok'. Roodsnaveltokken kunnen uitstekend vliegen, maar vertoeven veel op de grond, waar ze hun kostje bij elkaar scharrelen. Ze eten grote insecten, zoals kevers en sprinkhanen, maar ontpoppen zich soms ook als nestrovers. De nestbouw en het grootbrengen van de jongen komen overeen met die van de andere neushoornvogels. Er worden gemiddeld 4 eitjes gelegd, die in 24 dagen worden uitgebroed.

Taxonomie[bewerken]

Sinds de eeuwwisseling worden door de IOC ondersoorten van deze soort beschouwd als zelfstandige soorten:[4][5]

Voorkomen en leefgebied[bewerken]

De roodsnaveltok (T. erythrorhynchus, sensu stricto) komt voor op de savannen en open bosgebieden met Acacia's, van midden Mauritanië tot aan Somalië en het noordoosten van Tanzania.

Status[bewerken]

BirdLife International beschouwt de tanzaniaroodsnaveltok, en de zuidelijke en de westelijke roodsnaveltok nog als ondersoorten. Al deze soorten zijn wijd verspreid en vrij algemeen. Om deze redenen is het geen bedreigde diersoort.[1]

Trivia[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b (en) op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. (en) Williams, J.G. & N. Arlott, 1986. A field guide to the birds of east Africa. Collins, London. ISBN 9780002 191791
  3. Handbook of the Birds of the World deel 6, 2001.
  4. (en) Kemp, A.C. & W. Delport, 2002. Comments on the status of subspecies in the red-billed hornbill (Tockus erythrorhynchus) complex (Aves:Bucerotidae), with the description of a new taxon endemic to Tanzania. Annals of the Transvaal Museum 39:1-8 full text
  5. (en) Gill, F., Wright, M. & Donsker, D. (2014). IOC World Bird Names (version 4.2