Roy Schuiten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Roy Schuiten
Roy Schuiten in 1974
Roy Schuiten in 1974
Persoonlijke informatie
Volledige naam Roy Schuiten
Geboortedatum 16 december 1950
Geboorteplaats Vlag van Nederland Zandvoort, Nederland
Overlijdensdatum 19 september 2006
Overlijdensplaats Praia do Carvoeiro, Portugal
Sportieve informatie
Discipline Weg, Baan
Ploegen
1974 - 1975
1976 - 1977
1978
1979
1980
1981
1982
TI-Raleigh vanaf 17-07
Lejeune-BP
Scic
Scic
Inoxpran
Kotter
Kelme
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Rob (Roy) Schuiten (Zandvoort, 16 december 1950 - Praia do Carvoeiro (Portugal), 19 september 2006) was een Nederlands wielrenner en ploegleider.

Hij haalde zijn grootste successen op de baan: in 1974 en 1975 werd hij wereldkampioen achtervolging. Op dit onderdeel werd hij zes keer Nederlands kampioen. Ook was hij een goed tijdrijder, maar daarbij beleefde hij de grootste teleurstelling van zijn carrière: in 1975 deed hij in Mexico twee aanvallen op het werelduurrecord van Eddy Merckx, die beide faalden. Schuiten fietste op destijds de lichtste fiets ter wereld, ontworpen door de Amsterdammer Jan Legrand.

Schuiten kon ook als wegrenner goed uit de voeten; hij deed tweemaal mee aan de Tour de France en vier keer aan de Ronde van Italië. In 1975 won hij de wegwedstrijd Rund um den Henninger-Turm en zowel in 1974 als 1975 de Grand Prix des Nations. In 1974 werd hij in Nederland uitgeroepen tot Wielrenner van het jaar.

Na zijn afscheid in 1982 was hij in 1985 een jaar ploegleider bij de PDM-ploeg. Daarna verhuisde hij naar Portugal, waar hij werkzaam was in de horeca. Hij stierf op 55-jarige leeftijd in Praia do Carvoeiro, waarschijnlijk als gevolg van een maagbloeding.[1]

Belangrijkste overwinningen[bewerken]

1974

1975

  • Nationaal Kampioenschap baan, Achtervolging, Elite
  • Nationaal Kampioenschap baan, Omnium, Elite
  • Nationaal Kampioenschap baan, Scratch
  • GoudWereldkampioenschap baan, Achtervolging
  • Rund um den Henninger-Turm
  • Grote Landenprijs
  • 1e in 4e etappe Etoile des Espoirs, Caen (FRA)
  • 1e in 2e etappe deel b Tour d'Indre-et-Loire, Chanceaux (FRA)
  • 1e in Eindklassement Tour d'Indre-et-Loire (FRA)
  • GP Lugano, Chrono (SUI)
  • 1e in Made, Criterium, Made (NED)
  • 1e in Zele (b) (BEL)
  • 1e in Köln (GER)
  • 1e in Maldegem (b) (BEL)

1976


1977

1978

  • 1e in Nationaal Kampioenschap, Baan, Achtervolging, Elite, Nederland (NED)
  • 1e in Nationaal Kampioenschap, Baan, Halve Fond, Amateurs, Nederland (NED)
  • 1e in 3e etappe Ruota d'Oro (ITA)
  • 1e in Levanger (NOR)
  • Trofeo Baracchi (ITA) + Knut Knudsen,

1979

  • 1e in Essen -B-, Essen (BEL)
  • 1e in Ulvenhout (NED)
  • GP Forli (ITA)


1980

  • Nationaal Kampioenschap baan, Achtervolging, Elite


1981


1982

  • 1e in Eindklassement Costa del Azahar (ESP)
  • 1e in Proloog Costa del Azahar (ESP)

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

1976 opgave  
1977 buiten tijd  
1978 44e  
1979 33e  
1980 81e  
1981 90e  
1982 87e   32e  
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Jaar Milaan-San Remo Parijs-Roubaix Amstel Gold Race Waalse Pijl Wereld- ranglijst
1976 8e 28e (SPP)
1977 30e 42e
1978 78e
1979 72e 55e 41e (SPP)
1980
1981
1982
Bronnen, noten en/of referenties