Slag bij Naarden
| Slag bij Naarden | ||||
| Onderdeel van Hoekse en Kabeljauwse twisten | ||||
 |
||||
| Datum | eind mei, 1350 | |||
| Locatie | nabij Naarden | |||
| Resultaat | Naarden werd verwoest en de Kabeljauwse strijders moesten vluchten. | |||
| Strijdende partijen | ||||
|
||||
| Commandanten | ||||
|
||||
| Troepensterkte | ||||
|
||||
De Slag bij Naarden (soms ook vermeld als Beleg van Naarden) vond plaats op 16 mei 1350[1]. De slag was een voorwendsel van een langdurige oorlog, want kort daarop (23 mei) werd de Kabeljauwse verbondsakte ondertekend wat het begin was van de Hoekse en Kabeljauwse twisten (1350-1490).
Achtergrond(en) [bewerken]
Naarden lag in 1350 nog twee kilometer zuidoostelijk van het hedendaagse Naarden aan de toenmalige Zuiderzee. Het werd bestuurd door Jan I van Egmont, één van de hoofdondertekenaars van de Kabeljauwse verbondsakte en door historici gezien als hoofddader van het ontstaan van de twisten. Margaretha van Beieren wilde dit verbond verbreken en zag zich genoodzaakt om een leger op de been te brengen om Van Egmont en zijn achterban te stoppen bij Naarden.
Ze bracht een leger op de been van circa 1200 manschappen onder leiding van Koenraad Cuser, dit leger werd ondersteund door het Sticht Utrecht met een huurleger onder Frederik van Eese, heer van Hekeren, die gestuurd werd door bisschop Johan van Arkel. De reden dat het sticht deelnam aan deze actie was dat Jan van Egmond in 1345 de stad Utrecht in de steek liet en grotendeels liet verhongeren tijdens de belegering.
Er volgde een korte veldslag buiten Naarden, waarna van Egmond en overlevenden hun toevlucht zochten naar hun plaatsen van herkomst. Het leger onder Cuser verjoeg alle inwoners van Naarden en brandde vervolgens alles plat.
Nasleep [bewerken]
Nadat het stadje was uitgebrand verdwenen de restanten tussen 1350/1355 in de Zuiderzee bij diverse stormvloeden. Twee kilometer noordwestelijk tegen het Gooise heuvellandschap werd het nieuwe Naarden gesticht door Willem V van Holland zoals dat nu bestaat. De omwalling bestond uit steenlagen en ophopingen van zand en aarde met daartussen gegraven geulen.
De oorlog tussen moeder (Margaretha van Beieren) en zoon (Willem V van Holland) zette zich voort met een aantal zeeslagen in Zeeland, waarbij de Slag bij Zwartewaal een van de bloederigste werd.
Bronnen, noten en/of referenties
|
