Suikerfeest

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Allah1.png

Islam

Geloof
Eenheid van God - Profeten
Gezonden geschriften
Engelen - Dag des Oordeels
Praktiseren
Getuigenis - Gebed - Vasten
Liefdadigheid - Pelgrimstocht
Stromingen
Soennisme - Sjiisme - Alevitisme
Alawietisme - Druzisme - Ibadisme
Soefisme - Koranisme
Teksten en Wetten

Koran - Soenna - Hadith
Fiqh - Sharia - Kalam

Feestdagen

Asjoera - Suikerfeest
Offerfeest - Ramadan
Laylat Al-Qadr - Laylat al-Miraadj
Nieuwjaar - Mawlid an-Nabi

Cultuur en Samenleving
Architectuur - Kunst - Moskeeën
Demografie - Studies
Portaal  Portaalicoon  Islam

Het Suikerfeest of het Kleine Feest (Arabisch: عيد الفطر, `id-al-fitr) is een islamitisch feest waarop het einde van de maand ramadan gevierd wordt. Het Arabische id-oel-fitr betekent "feestdag ter gelegenheid van het breken (van het vasten)".

Id of eid betekent in het Arabisch een dag die vaak terugkomt. Het woord is afgeleid van aud (terugkeren). Fitr (beginnen) en iftar staan in relatie tot het verbreken van het vasten. Hieraan zou id-oel-fitr te herleiden zijn.

Hoewel bijvoorbeeld binnen de Turkse gemeenschap de term Suikerfeest algemeen gehanteerd wordt, kunnen niet alle moslims zich hierin vinden. De oorzaak hiervoor is het gegeven dat de benaming Suikerfeest slechts betrekking op eten heeft. De vergelijking wordt wel gemaakt met Kerstmis het Kalkoenfeest te noemen. Volgens sommige moslims is het dan ook beter om het feest te duiden met het Kleine Feest. Het Kleine Feest staat in verband met het Offerfeest dat ook wel het Grote Feest wordt genoemd. Desondanks is de term Suikerfeest in zowel België als Nederland de meest gehanteerde benaming voor het feest aan het einde van het vasten gedurende ramadan.

Het vieren van het Suikerfeest[bewerken]

Turks fruit, typisch eten bij een Suikerfeest.

De eerste ochtend van het Suikerfeest bezoeken mannen en vrouwen de moskee voor het gezamenlijke speciale gebed voor deze feestdag. Iedereen gaat mee, maar de vrouwen blijven soms thuis om alles voor te bereiden en vanwege de grote drukte in de moskee. Voorafgaand aan het gebed wordt verwacht dat zij die dit kunnen betalen een bijdrage schenken ter waarde van één maaltijd (circa 5-7 euro). Hiervoor kan in de moskee rondgegaan worden, zodat men aan deze verplichting kan voldoen. Vervolgens wordt voor de juiste besteding van dit geld gezorgd.

De rest van de dag gaat men zo mogelijk bij familie op bezoek. Ter gelegenheid van het Suikerfeest worden zoete gerechten en lekkernijen zoals lokum gegeten en geeft men elkaar en de armen cadeautjes. Veel vrouwen versieren hun handen met henna. Zowel de mannen als de vrouwen trekken meestal nieuwe kleren aan en het huis wordt extra aandachtig versierd voor deze feestdag.

Ook de arme mensen doen mee met deze gebruiken. Veelal krijgen ze voedsel en soms kleding van de rijkeren, voor wie het een plicht is voor de armen te zorgen. Daarna gaan de mensen naar de ontmoetingsplaats, een moskee of een zaal, en in warme landen een stuk open terrein, om daar naar de preek van de imam te luisteren, waarmee de Ramadan echt afgesloten wordt. Ook de vrouwen en kinderen zijn daarbij meestal aanwezig, zoals de profeet heeft aanbevolen. Dan omhelzen de mensen elkaar, en vergeven zij elkaar eventuele fouten uit het afgelopen jaar. Ze wensen elkaar een gezegend feest.

Vaststelling van het begin van het Suikerfeest[bewerken]

Het einde van de ramadan na 29 of 30 dagen betekent het begin van het Suikerfeest. Dit is afhankelijk van de zichtbaarheid van de jonge maansikkel, direct na de astronomische nieuwe maan. Het Suikerfeest begint op de eerste dag van de tiende maand van de islamitische jaartelling, sjawwal (of sjawwaal).

Het Suikerfeest wordt meestal niet door alle moslims op hetzelfde moment gevierd. Concreet voor België en Nederland betekent dit dat de twee grootste groepen moslims, Marokkanen en Turken, het feest niet altijd tegelijkertijd laten beginnen. Dit komt doordat zij meestal vasthouden aan de methode van het land van oorspronkelijke herkomst, die qua madhhab van elkaar verschillen. Wel zien alle madhabbs het moment waarop de nieuwe maan te zien is als einde van de ramadan.

Ook is er vaak één dag verschil tussen de soennieten en sjiieten, waarbij de sjiieten meestal een dag later beginnen met het Suikerfeest.

Turken (doorgaans hanafieten) gaan daarbij vaak uit van berekeningen, iets dat voornamelijk in de huidige maatschappij voordelen heeft. Het Suikerfeest kan ruim van tevoren worden aangekondigd en er kan een vrije dag worden opgenomen. Marokkanen (doorgaans malikieten) in Nederland gaan doorgaans uit van het moment dat in Saoedi-Arabië daadwerkelijk de maansikkel na de nieuwe maan gezien werd; sommigen houden vast aan de Marokkaanse gewoonte om uit te gaan van de zichtbaarheid in Marokko. Pas de avond voorafgaand aan het Suikerfeest wordt vastgesteld of de nieuwe maand begonnen is en het vasten gebroken kan worden.

Het Suikerfeest duurt officieel drie dagen, maar door werkgevers en scholen kan meestal slechts één dag worden toegekend.

Suikerfeest in de gregoriaanse kalender[bewerken]

Alhoewel het Suikerfeest altijd op dezelfde dag is op islamitische kalender, 1 shawwal, is de datum op de gregoriaanse kalender elk jaar anders. Dit komt doordat de islamitische kalender een maankalender is en de gregoriaanse kalender een zonnekalender. Daarnaast kunnen er verschillen zijn tussen verschillende landen en/of bevolkingsgroepen.

De volgende data zijn schattingen:

Zie ook[bewerken]