Soefisme
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Het soefisme (Arabisch: تصوّف - taṣawwoef, Perzisch: صوفیگری, soefigari, Turks: tasavvoef, Urdu: تصوف) is een mystieke traditie die zijn oorsprong heeft in de vroege Islam. Een aanhanger van het soefisme heet een soefi, hoewel sommigen deze titel slechts wensen te gebruiken voor iemand die de doelen van het soefisme bereikt heeft. De soefi's vormen mystieke broederschappen of zusterschappen.
Soefi komt vermoedelijk van het Arabische صوف (soef), dat wol betekent in het Arabisch. De eerste soefi's droegen grove wollen kleding als blijk van hun soberheid en armoede. Als beschrijvende term verschilt het weinig van derwisj (Oudperzisch voor soefi) en fakir (Oudhindi voor soefi). Hoewel het woord sterk lijkt op het Griekse woord sophia ('wijsheid'), is er geen linguïstisch verband. Een andere veronderstelling is dat de naam afkomstig is van het Arabische woord soefa, dat bank betekent, en is afgeleid van het feit dat naast de ingang van de moskee van de profeet in Medina altijd wel een groepje arme gelovigen op een bank zat. Vanwege het feit dat deze mensen voortdurend in de nabijheid van de profeet verkeerden, hadden enkele van hen een uitgebreide kennis van de islamitische leer. Een andere mogelijkheid van de oorsprong van de naam is het woord صفا (safā), wat puurheid betekent. De soefi Abu `Ali al-Rudhabari combineerde beiden met de uitspraak De soefi is degene die wol draagt over puurheid.[1][2]
Vermoedelijk waren er in de 6e eeuw al soefi's. Zij trokken rond door verschillende delen van het Midden-Oosten en India. Rond de 8e eeuw waren er diverse scholen of ordes gevestigd.
Als religieuze beweging kenmerkt het soefisme zich als een wisselwerking van religieuze en spirituele invloeden. Eén precieze definitie van het soefisme is dan ook niet te geven.
Soefisten geloven dat de Koran en de strikte regels van de sharia uiterlijke regels zijn en dat er diverse stadia van (innerlijke) nabijheid tot God bestaan. Een van de symbolen die dit symboliseert is de roos. De doornen van de roos, die de roos beschermen, staan voor de regels van de sharia. De stam van de roos symboliseert het innerlijke pad, ook wel tariqa genoemd. De bladeren van de roos staan symbool voor marefa waarbij de soefi innerlijke kennis van God ervaart. De geur van de roos staat voor het ervaren van de werkelijkheid (haqiqa) zoals deze is.
Bekend zijn ook de dansende derwisjen uit de Turkse stad Konya. Door in het rond te tollen bereiken zij een bepaalde extase en zo proberen zij tot God te komen. De orde werd gesticht door de volgelingen van de soefidichter Jalal ad-Din Rumi uit de 13e eeuw. Een andere soefigroep is de Qalandariyah die graag experimenteerden met verdovende middelen. De Idrisiyya, een Soefi-stroming die opgericht werd door Ahmad Ibn Idris al-Fasi, was vooral actief in Noord-Afrika en Jemen.
Een bijzondere beweging binnen het soefisme, is het soefisme zoals dit door Hazrat Inayat Khan naar Nederland gebracht werd. Zijn boodschap van harmonie liefde en schoonheid, beperkt zich niet tot één religie, maar omarmt alle wereldreligies. Tijdens erediensten, zoals deze bijvoorbeeld in de soefietempel in Katwijk aan Zee worden gehouden, worden zeven kaarsen ontstoken, één voor het hindoeïsme, één voor het boeddhisme, één voor het zoroastrisme, één voor het jodendom, één voor de christendom, één voor de islam en één voor allen die het licht van de waarheid in de duisternis van menselijke onwetendheid hebben hoog gehouden. Deze vorm van soefisme beoogt geen nieuwe religie te zijn, geen nieuwe dogma's te vormen, maar beoogt eenheid tussen alle mensen en beoogt respect voor een ieders religie en cultuur.
Binnen het soefisme bestaan tientallen scholen, tariqats genaamd. Sommige zijn internationaal, andere lokaal actief. Inmiddels is in elke grote stad in Nederland en België wel een vertegenwoordiger van een soefibroederschap te vinden.
[bewerken] Voetnoten
- ↑ http://www.livingislam.org/k/si_e.html Gibril Fouad Haddad, Sufism in Islam.
- ↑ Shaykh al-Islam al-Suyuti, Ta'yid al-haqiqa al-`aliyya wa-tashyid al-tariqa al-shadhiliyya. Cairo: al-matba`a al-islamiyya, 1352/1934) p. 15.
[bewerken] Zie ook
| Islam |  |
||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
 |
Meer afbeeldingen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden in de categorie Sufism van Wikimedia Commons. |
