Islamitische kalender

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Allah1.png

Islam

Geloof
Eenheid van God - Profeten
Gezonden geschriften
Engelen - Dag des Oordeels
Praktiseren
Getuigenis - Gebed - Vasten
Liefdadigheid - Pelgrimstocht
Stromingen
Soennisme - Sjiisme - Alevitisme
Alawietisme - Druzisme - Ibadisme
Soefisme - Koranisme
Teksten en Wetten

Koran - Soenna - Hadith
Fiqh - Sharia - Kalam

Feestdagen

Asjoera - Suikerfeest
Offerfeest - Ramadan
Laylat Al-Qadr - Laylat al-Miraadj
Nieuwjaar - Mawlid an-Nabi

Cultuur en Samenleving
Architectuur - Kunst - Moskeeën
Demografie - Studies
Portaal  Portaalicoon  Islam

De islamitische jaartelling is de jaartelling die begint in het jaar waarop de hidjra, of de emigratie van Mohammed van Mekka naar Medina plaatsvond, in het jaar 622 volgens de christelijke jaartelling. De islamitische jaartelling wordt binnen de islam gebruikt voor de bepaling van bepaalde feest- en vastendagen maar ook als gangbare kalender in Saoedi-Arabië en enkele omringende landen. Jaren volgens de islamitische kalender worden aangegeven met AH (Anno Hegirae), een latinisatie van 'hidjra'.

Het islamitische jaar telt 12 maanmaanden en is daarmee ongeveer 11 dagen korter dan het zonnejaar. De islamitische jaartelling loopt daardoor langzaam in op de christelijke. De ramadan, het Suikerfeest en het Offerfeest vallen bijvoorbeeld ieder jaar anderhalve week vroeger in het zonnejaar. In de vijfde maand van het jaar 20874 zal de islamitische telling de christelijke inhalen.

In soera Het Berouw 37 wordt het verbod gegeven op het toevoegen van schrikkelmaanden:

Voorzeker, het uitstellen is een toevoeging aan het ongeloof. Degenen, die niet geloven worden daardoor op een dwaalspoor gebracht. Het ene jaar staan zij het toe en het andere jaar verbieden zij het(...)

Maanden[bewerken]

Het begin van de maand wordt traditioneel bepaald door de 'geboorte' van de nieuwe maan: het moment dat de maan met het blote oog als een smalle maansikkel te zien is. Het waarnemen van de jonge maansikkel is alleen vlak na zonsondergang mogelijk, waardoor de eerste dag van een islamitische maand dan ook altijd bij zonsondergang begint (en ook alle hierop volgende dagen).

Van alle maanden van de islamitische kalender is ramadan de meest gezegende. Deze maand was al een heilige maand ten tijde van het pre-islamitische polytheïsme. In deze maand dienen alle moslims vanaf de ochtendschemering tot zonsondergang te vasten. Aan het begin van de daarop volgende maand (Shawwal) is het Suikerfeest.

De islamitische maanden hebben de volgende namen:

  1. Muharram ul Haram (of korter Muharram) محرّم
  2. Safar صفر
  3. Rabi'-ul-Awwal (Rabi' I) ربيع الأول
  4. Rabi'-ul-Akhir (of Rabi' al-THaany) (Rabi' II) ربيع الآخر أو ربيع الثاني
  5. Jumaada-ul-Awwal (Jumaada I) جمادى الأول
  6. Jumaada-ul-Akhir (of Jumaada al-THaany) (Jumaada II) جمادى الآخر أو جمادى الثاني
  7. Radjab رجب
  8. Sha'abaan شعبان
  9. Ramadhaan رمضان
  10. Shawwal شوّال
  11. Dhul Qa'dah ذو القعدة (of Thw al-Qi'dah)
  12. Dhul Hidja ذو الحجة (of Thw al-Hijjah)

Feest- en gedenkdagen[bewerken]

  1. 1 Muharram: Nieuwjaar
  2. 10 Muharram: Asjoera
  3. 12 Rabi' I: Mawlid an-Nabi, herdenkdag van de geboorte en het sterven van Mohammed
  4. nacht van 27 Radjab: Laylat al-Miraadj[1]
  5. nacht van 15 Sha'abaan: Laylat al-Baraat[1]
  6. 1 - 29 of 30 Ramadhaan: vastenmaand
  7. nacht van 27 Ramadhaan: Laylat al-Qadr[2]
  8. 1 Shawwal: Eid al-Fitr (Suikerfeest)
  9. 10 Dhul Hidja: Eid al-Adha (Offerfeest)

Alleen Eid al-Fitr en Eid al-Adha worden algemeen als islamitische feestdagen beschouwd, de andere zijn gedenkdagen, cultuurbepaald of gebaseerd op een bepaalde geloofsopvatting.

Dagen van de week[bewerken]

Binnen de week, die zeven dagen telt, wordt dezelfde volgorde gevolgd als in het jodendom: de week begint met zondag en eindigt met zaterdag. De nieuwe dag begint bij zonsondergang. De zesde dag is de vrijdag, de wekelijkse dag van samenkomst. Dit is dus noch de eerste, noch de laatste dag van de week. Ook is het in tegenstelling tot de joodse sabbat en de christelijke zondag géén rustdag, hoewel in sommige islamitische landen het openbare leven stilligt en bedrijven al vanaf donderdagmiddag gesloten zijn.

  1. yaum al-ahad يوم الأحد (eerste dag, komt overdag - tussen zonsopgang en zonsondergang - overeen met onze zondag)
  2. yaum al-ithnayna يوم الإثنين (tweede dag, maandag)
  3. yaum ath-thalatha' يوم الثُّلَاثاء (derde dag, dinsdag)
  4. yaum al-arba'a' يوم الأَرْبعاء (vierde dag, woensdag)
  5. yaum al-khamis يوم خَمِيس (vijfde dag, donderdag)
  6. yaum al-jum'a يوم الجُمْعَة (verzameldag, vrijdag)
  7. yaum as-sabt يوم السَّبْت (sabbatdag, zaterdag)

Zie ook[bewerken]

Voetnoten

  1. a b Omdat alle maanden traditioneel beginnen bij het waarnemen van de nieuwe maan vlak na zonsondergang begint elke dag van elke maand ook bij zonsondergang. Hierdoor begint elke dag met een avond en een nacht en hoort elke nacht ook maar bij één dag.
  2. Feitelijk valt Laylat al-Qadr op een van de laatste vijf oneven nachten van de maand Ramadhaan. Welke is echter niet overgeleverd, vaak neemt men hiervoor de 27ste.

Literatuur

  • Gustave E. von Grunebaum: Muhammadan Festivals, London/Totowa, Curzon Press/Rowman and Littlefield, 1976
  • Annemarie Schimmel: Het islamitische jaar: Kalender en feesten, Baarn, Uitgeverij Ten Have, 2003

Externe links