The Monkees

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
The Monkees
The Monkees May 1967.jpg
Achtergrondinformatie
Jaren actief 19661970
19861989
19931997
20012002
20102012
Oorsprong Los Angeles, Californië, Verenigde Staten
Genre(s) Poprock, Bubblegum, Psychedelic pop
Label(s) Colgems Records, RCA Records, Bell Records, Arista Records
Leden
Zanger / Gitaar / Tamboerijn / Maracas Davy Jones
Drums / Zanger Micky Dolenz
Basgitaar / Banjo / Keyboard / Zanger Peter Tork
Gitaar / Zanger Michael Nesmith
Website
Portaal  Portaalicoon   Muziek

The Monkees was een Amerikaanse popband die furore maakte in de jaren zestig met de gelijknamige televisieshow. De reeks verscheen op 12 september 1966 voor het eerst op de Amerikaanse televisie en werd gedurende twee seizoenen uitgezonden door de NBC. De laatste aflevering was op 19 augustus 1968. In Nederland was de serie in 1966 bij de AVRO te zien.

Televisieserie[bewerken]

De show, grotendeels gemodelleerd naar de Beatles-film A Hard Day's Night (1964), toont de belevenissen en muziek van een min of meer fictieve popgroep. De vier jonge mannen, die The Monkees vormden, waren de in Engeland geboren Davy Jones, en de Amerikanen Micky Dolenz, Michael Nesmith en Peter Tork. Ze werden geselecteerd naar aanleiding van een advertentie waarin werd gevraagd om acteurs voor de rol van vier gekke jongens ("four insane boys").[1] Nesmith en Tork waren destijds allebei professionele muzikanten, maar Dolenz en Jones waren vooral bekend als acteur. Wel hadden alle vier een opleiding als acteur en muzikant gevolgd voordat de pilotaflevering werd opgenomen. Hierdoor was het niet moeilijk om er als een echte band uit te zien, hoewel voor de originele opnamen alleen hun eigen stemgeluid werd gebruikt.

In de serie werden technieken gebruikt die men zelden zag op de televisie: het doorbreken van de vierde wand, het praten tegen de camera (soms zelfs tegen personen in de studio), fantasiescènes, sprongovergangen en minstens een keer per aflevering een muzikaal intermezzo dat vaak niets met de verhaallijn te maken had. In feite bevatten de episodes veel elementen die pas veel later zouden terugkeren in videoclips. Dit soort gekte kwam ook terug in de stripverhalen over de groep, zoals onder meer gepubliceerd in stripblad TV2000, dat dit ontleende aan Lady Penelope, een Brits stripblad voor meisjes.

The Monkees werd gemaakt door een groep mensen die later op andere manieren roem zouden vergaren. Producers Bert Schneider en Bob Rafelson maakten Easy Rider. Rafelson regisseerde daarnaast onder andere de films Five Easy Pieces en The King of Marvin Gardens. De eerste aflevering werd geschreven door Paul Mazursky en Larry Tucker, bekend van Bob & Carol & Ted & Alice. Rafelson zou de vier Monkees later nog een keer regisseren, in de speelfilm Head (1968), naar een script van Bob Rafelson en de nog betrekkelijk onbekende Jack Nicholson. De film werd geen commercieel succes, maar verwierf een cult-status.

Als band scoorden The Monkees diverse hits waaronder I'm a Believer, (I'm Not Your) Steppin' Stone, Daydream Believer en Last Train to Clarksville. Een enkel nummer had zelfs een sociaal-kritische inslag, zoals Pleasant Valley Sunday.[2] Er verschenen vijf albums met de originele bezetting, en nog eens drie nadat Tork en nog later Nesmith de groep hadden verlaten. De televisieshow was toen allang gestopt.

In 1986 organiseerde muziekzender MTV een marathon-uitzending van de Monkees-show, waardoor er weer interesse ontstond voor de legendarische groep, zowel bij de oorspronkelijke fans als bij hun kinderen. De concerten, die als antwoord daarop werden georganiseerd, raakten dan ook meteen uitverkocht. Ook een nieuw album bleef niet uit, maar sloeg minder aan. Na enkele jaren ebde de nieuwe Monkees-gekte weer weg.

Hoewel critici vonden dat de Monkees een slap aftreksel was van The Beatles, zou John Lennon een fan zijn geweest. De acteurs zelf klaagden destijds dat ze van de producers geen gelegenheid kregen om zelf hun instrumenten te bespelen op hun albums (daarvoor werden muzikanten als Frank Zappa ingehuurd[bron?]), hoewel ze wel hun zangpartijen en de arrangementen daarvan voor hun rekening namen. Aangevoerd door Nesmith kwamen ze dan ook in opstand en vanaf het derde album (Headquarters) bespeelden de vier Monkees hun eigen instrumenten. Deze opstand kwam de relatie tussen de Monkees en de mensen op de achtergrond die de beslissingen namen, niet ten goede. Om te laten zien wie er werkelijk de baas waren, brachten de producers een afgekeurd Monkees-liedje uit, dat voorzien van een tekenfilm-videoclip een grote hit werd. Dit nummer was Sugar Sugar van The Archies.

Liefhebbers wezen er op dat The Monkees hun goede smaak toonden door gebruik te maken van de beste liedjesschrijvers van hun tijd onder wie Neil Diamond, Gerry Goffin, Carole King, Barry Mann en Cynthia Weil. The Monkees, bewonderaars van Jimi Hendrix, wisten de "Jimi Hendrix Experience" onder de aandacht te brengen van het Amerikaanse publiek door Hendrix op te nemen in het voorprogramma tijdens hun tournee van 1967. Hendrix kon die publiciteit wel gebruiken, maar de fans van de Monkees moesten er niets van hebben. Na enige optredens ging Hendrix zijn eigen weg.

Invloed van The Monkees[bewerken]

The Monkees kunnen worden gezien als een directe voorloper van "geprefabriceerde" bands die ook in de 21e eeuw nog in de hitlijsten zijn te vinden. Vele mensen beluisteren nog altijd hun muziek, en nummers van The Monkees zullen wellicht nog lang in de gouwe ouwe lijsten staan. In het toneelstuk The Prefab Four, van het theaterorkest Orkater uit 2003, werden The Monkees - gespeeld door Nederlandse acteurs - nog eens 'samengebracht' voor een comeback. Saillant detail daarbij was dat ze na afloop van het toneelstuk nog een toegift speelden, niet van de Monkees, maar "iets dat echt goed is", Back in the USSR van The Beatles.[bron?] De formule van een band die uit een televisieprogramma voortkomt werd later nog eens herhaald in het programma Starmaker.

Tekst van de herkenningstune[bewerken]

Hey! Hey! We're the Monkees!
People say we monkey around!
But we're too busy singin'
To put anybody down!

Overlijden Davy Jones[bewerken]

Davy Jones overleed op 29 februari 2012 op 66-jarige leeftijd in Florida aan de gevolgen van een hartaanval.[3]

Trivia[bewerken]

Stephen Stills heeft een mislukte poging gedaan om een van The Monkees te worden. Hij werd afgewezen, niet wegens een gebrek aan talent, maar als gevolg van een conflict met zijn bestaande contract met een muziekuitgeverij. In plaats daarvan beval hij zijn vriend, multi-instrumentalist Peter Tork aan.

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
The Monkees 10-10-1966 -
More of the Monkees 09-01-1967 -
Headquarters 22-05-1967 -
Pisces, aquarius, capricorn & jones ltd. 06-11-1967 -
The birds, the bees & the Monkees 22-04-1968 -
Head 01-12-1968 -
Instant replay 15-02-1969 -
The Monkees present 01-10-1969 -
Changes 06-1970 -
Pool it! 08-1987 -
Justus 15-10-1996 -

Singles[bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Last train to Clarksville 16-08-1966 22-10-1966 12 11
I'm a believer 21-11-1966 31-12-1966 1(3wk) 17
A little bit me, a little bit you 06-03-1967 08-04-1967 6 9
I wanna be free 1967 -
Alternate title (Randy scouse git) 1967 05-08-1967 21 4
Pleasant valley sunday 03-07-1967 16-09-1967 40 1
Daydream believer 30-10-1967 02-12-1967 4 12
Valleri 17-02-1968 02-03-1968 tip1 -
Valleri 1968 06-04-1968 15 6
D. W. washburn 27-05-1968 06-07-1968 tip9 -
Mary, Mary 1968 -
Porpoise song 23-09-1968 -
Tear drop city 1969 -
Listen to the band 1969 -
Daddy's song 1969 -
Good clean fun 1969 -
Oh my my 1970 -
Do it in the name of love 1971 -
Christmas is my time of year 1976 -
Steam engine 1984 -
That was then, this is now 27-06-1986 -
(Theme from) The Monkees 1986 -
Daydream believer (remix) 1986 06-12-1986 tip13 -
Heart and soul 1987 -
Every step of the way 1987 -

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer met notering(en)
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14
A little bit me, a little bit you - 1917 - - - - - - - - - - - - -
Daydream believer 1480 1248 906 1233 1150 1315 1472 1427 1682 1404 1268 1329 1497 1488 1306
I'm a believer 918 1719 1313 1508 817 755 1256 947 1278 1010 1194 1143 1191 1200 1222
Last train to Clarksville 1803 - - - - - - - - - - - - - -

Externe links (Engelstalig)[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Onder degenen die werden afgewezen was de toen nog tamelijk onbekende Stephen Stills van (later) Crosby, Stills, Nash & Young. Het gerucht dat ook Charles Manson had gesolliciteerd, bleek niet meer dan een gerucht te zijn.
  2. In de versie van The Kik op hun debuutalbum Springlevend heet het Zevenhuizer Zondag.
  3. Zanger van The Monkees overleden, NU.nl, 29 februari 2012 (ANP-bericht)