Thomas von der Dunk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Thomas von der Dunk.

Thomas Heinrich von der Dunk (Soestdijk, 2 juli 1961) is een Nederlandse cultuurhistoricus en publicist. Hij is de zoon van historicus Hermann von der Dunk en Goverdina Schuurmans-Stekhoven.

Von der Dunk groeide op in Bilthoven, deed in 1979 eindexamen vwo aan het Nieuwe Lyceum aldaar en studeerde van 1979 tot 1988 kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam (afstudeerrichting architectuur). Van 1989 tot 1993 was hij als assistent-in-opleiding verbonden aan de vakgroep geschiedenis van de Universiteit Leiden, waar hij in 1994 promoveerde op een tweedelig proefschrift over de politieke en ideologische aspecten van de monumentencultus in het Heilige Roomse Rijk in de veertiende tot achttiende eeuw (handelseditie 1999). Van 1994 tot 1999 was hij als postdoctoraal onderzoeker verbonden aan de vakgroep geschiedenis van de Universiteit Utrecht, van 1999 tot 2002 in dezelfde functie aan die in Leiden. Sinds 2002 is hij werkzaam als freelance publicist en politiek commentator. Hij was kortstondig (oktober 2010 tot april 2011) columnist bij HP/De Tijd, maar moest deze baan opgeven ten behoeve van zijn columns in de Volkskrant.[1] Anno 2011 is hij internetcolumnist van de Volkskrant en columnist bij de Gelderlander. Vanwege zijn confronterende schrijfstijl roept hij vaak controverses op.[2]

In april 2011 werd een uitnodiging voor Von der Dunk om de Willem Arondéuslezing te houden, ingetrokken door de Noord-Hollandse Provinciale Staten. In zijn lezing wilde hij kritiek leveren op de PVV. Von der Dunk weigerde zijn verhaal aan te passen en werd daarom geweigerd.[3] Uiteindelijk werd de lezing uit protest buiten voor het provinciehuis gehouden. Zo'n 1200 luisteraars kwamen af op de lezing, onder wie commissaris van de Koningin Johan Remkes en verschillende gedeputeerden. Deze waren het niet eens met het verbieden van de lezing en wilden op deze manier hun solidariteit tonen.[4]

Von der Dunk is lid van de Partij van de Arbeid en van het Republikeins Genootschap.

Bibliografie[bewerken]

  • Das Deutsche Denkmal; eine Geschichte in Bronze und Stein vom Hochmittelalter bis zum Barock (1999) ISBN 3-412-12898-8
  • De schaduw van het Teutoburgerwoud; een Duitse politieke zedenschets van tien eeuwen (2000) ISBN 90-5356-459-4
  • Een Pantheon voor Apeldoorn; de plannen voor de bouw van een simultaankerk op Het Loo onder Lodewijk Napoleon (2001) ISBN 90-5730-157-1
  • Alleen op de wereld; de Nederlandse worsteling met zichzelf, God en Europa (2001) ISBN 90-5515-311-7
  • De Vader, de Zoon en de Geest van Pim; Nederland in het rampjaar 2002 (2002) ISBN 90-5515-364-8
  • Rusland en Europa; over de blijvende betekenis van oude culturele scheidslijnen (2003) ISBN 90-5515-387-7
  • Een kathedraal voor Amsterdam: de voorgeschiedenis van de Mozes en Aäronkerk aan het Waterlooplein (2003) ISBN 90-5730-226-8
  • Buiten is het koud en guur; Nederland na de aanslagen en de aanslag (2004) ISBN 90-5515-410-5
  • Het Nederlands museum; een tweeduizendjarige wandeling door de vaderlandse geschiedenis (2005) ISBN 90-5515-575-6
  • Buren? Een alternatieve geschiedenis van Nederland. (Keerdruk met:) Buren? Een alternatieve geschiedenis van Duitsland (2005) ISBN 90-857100-6-5
  • Een Hollands Heiligdom; de moeizame architectonische eenwording van Nederland (2007) ISBN 978-90-351-3059-3
  • Reis langs een verdwenen grens; beelden van de wegroestende scheidslijn tussen Duitsland en Duitsland (2009) ISBN 978-90-5515-4180
  • Regels zijn voor de dommen; essays over politiek en maatschappij (2010) ISBN 978-90-5515-4845
  • De eerste prijs; twee eeuwen Stadhuis van Groningen (2010) ISBN 978-94-61400-03-1
  • Het nieuwe taboe op de oorlog : de verboden Arondéuslezing van 26 april 2011 (2011) ISBN 978-94-6164050-5
Bronnen, noten en/of referenties