Triklien kristalstelsel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een triklien kristalstelsel is een bepaald type kristalstelsel dat zich vrij moeilijk laat omschrijven. Ze zijn veel onregelmatiger van structuur dan de overige kristalstelsels. Kenmerkend voor dit soort kristalstelsel is dat geen enkel kristalvlak dezelfde afmetingen heeft (a ≠ b ≠ c) en dat geen van de kristalvlakken loodrecht staat op de andere. Het assenstelsel bestaat dus uit 3 assen (a, b en c) van ongelijke lengte en bovendien zijn de hoeken waaronder de assen staan telkens anders (α ≠ β ≠ γ ≠ 90°). Het is dan ook vrij moeilijk om op het eerste zicht te bepalen of een kristal triklien is of niet. Om dit aan te tonen wordt meestal röntgendiffractie gebruikt.

Ondanks hun onregelmatige bouw, komen trikliene kristallen veelvuldig voor in de natuur. Hoewel het kristalstelsel weinig symmetrie vertoont, zijn de kristalvlakken soms toch van gelijke grootte. De belangrijkste eigenschap van symmetrie bij kristallen slaat immers niet op de vlakken, maar op de hoeken ertussen.

Het triklien kristalstelsel wordt naar puntgroep onderverdeeld in 2 klassen :

  • Asymmetrisch triklien (puntgroep 1)
  • Triklien met een centrumsymmetrie (puntgroep 1)

Trikliene kristallen kunnen de vorm hebben van pinakoïde. Deze vorm staat bekend als de zogenaamde open vorm, omdat ze niet zelfstandig als een compleet meetkundig lichaam kan voorkomen. Ze kan enkel in combinatie met andere vormen een kristal vormen. Het bekendste voorbeeld van een triklien pinokoïdaal kristal is albiet.

De term triklien is afkomstig uit het Grieks: tri (τρι) betekent drie en klinein (κλινειν) betekent hellen. Het betekent dus: hellen naar drie kanten.

Bravaistralies[bewerken]

Er is 1 triklien Bravaistralie:

Triklien
Triclinic.png

Mineralen met een triklien kristalstelsel[bewerken]