Valentijn (heilige)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Valentijn
Sint-Valentijn met discipelen
Sint-Valentijn met discipelen
Geboren onbekend
Gestorven circa 269
Naamdag 14 februari in de Rooms-katholieke Kerk
9 juli in de Oosters-orthodoxe Kerk
Attributen vogels, rozen
Beschermheilige voor imkers, geliefden
Lijst van christelijke heiligen
Portaal  Portaalicoon   Christendom

Valentijn (Latijn: Valentinus) (3e eeuw) is de naam van een of twee martelaren uit de derde eeuw. De feestdag Valentijnsdag (14 februari) is de dag der geliefden en gaat indirect op deze heilige(n) terug.

De historische Valentijn(s)[bewerken]

Een van deze martelaren zou een Romeins priester zijn geweest die omkwam tijdens de christenvervolgingen onder keizer Claudius II Gothicus (268-270). Een andere Valentijn was bisschop van Terni (vandaar: Valentinus van Terni) en zou eveneens in Christenvervolgingen de martelaarsdood zijn gestorven. Mogelijk gaat het hier echter om dezelfde persoon. 7 februari is de feestdag van de heilige Valentinus van Raetia, met wie men de bovengenoemde Valentijn(s) ook verwarde.

Paus Gelasius I riep in 496 14 februari uit tot de dag van de heilige Valentijn. In de tijd van paus Gelasius was er echter geen enkel biografisch gegeven meer over hem bekend. Sint-Valentijn werd genoemd als een van degenen 'die terecht door mensen worden vereerd, maar wiens daden slechts aan God bekend zijn'

Legende[bewerken]

Volgens de legende kwam een jong paar bij bisschop Valentijn met het verzoek hen te trouwen. De man was een heidense soldaat, de vrouw een christen. Valentijn vond de liefde zwaarder wegen dan de wetten van de keizer, en huwde het stel. Al gauw kwamen meer paren met hetzelfde verzoek. Hij werd aangegeven en gearresteerd. Toen hij voor de keizer moest verschijnen, probeerde hij die te bekeren. Claudius voelde zich beledigd en liet Valentijn martelen en onthoofden. Dat gebeurde op 14 februari, maar welk jaar het was, is onduidelijk. Voordat het vonnis werd uitgevoerd, zag Valentijn nog kans het dochtertje van de gevangenisbewaarder een briefje toe te stoppen; Van je Valentijn, stond erop.

Volgens een ander verhaal kwam een cipier (of de stadhouder van Rome) bij de toen al in de gevangenis zittende Valentijn met het verzoek zijn blinde dochter te genezen. Valentijn zorgde voor een geneesmiddel, maar dat werkte niet. Op de dag van zijn onthoofding probeerde de vader van het meisje nog wanhopig het vonnis tegen te houden, maar tevergeefs. Na Valentijns terechtstelling ontving het meisje een klein briefje van Valentijn, waaruit een gele bloem viel (als mensen hem om raad vroegen gaf hij hen een bloem, vandaar de bloemengroet op Valentijnsdag). Op het briefje stond 'Van Valentinus' en direct kon ze weer zien. Volgens de legende werd de vader daarna bekeerd tot het christendom.

Spreuken[bewerken]

Valentijnsdag is een merkeldag. Hierbij horen enkele spreuken die volgens volksgeloof het weer voorspellen.

  • Dooi op Sint-Valentijn doet veel water in de wijn.
  • Zonneschijn op Sint-Valentijn, geeft goede wijn.
  • Is de aarde met Sint-Valentijn in het wit gehuld, dan zijn de weiden en akkers met vreugde vervuld.[1]

Referentie[bewerken]

  1. Volksweerkunde op de website van D. Jansma.

Externe link[bewerken]