Wereldkampioenschap rugby 2011

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De Webb Ellis Cup waarvoor gespeeld werd.

Het wereldkampioenschap rugby 2011 was de zevende editie van dit rugbytoernooi voor landenteams. Het werd van 9 september tot 23 oktober gehouden in Nieuw-Zeeland.

Er werd door twintig landen gestreden om de Webb Ellis Cup in 48 wedstrijden verspreid over 44 dagen. De titelverdediger was Zuid-Afrika. Thuisland Nieuw-Zeeland werd voor de tweede keer wereldkampioen door, in een herhaling van 1987, Frankrijk in de finale te verslaan.

Verkiezing organiserend land[bewerken]

Voor dit wereldkampioenschap hadden drie landen zich kandidaat gesteld als organisator: Japan, Nieuw-Zeeland en Zuid-Afrika. Tijdens een vergadering van de International Rugby Board (IRB) op 17 november 2005 in Dublin, Ierland werd Nieuw-Zeeland verkozen tot organisator.

Zuid-Afrika kreeg veel steun van de overheid om het toernooi te organiseren. Doordat in 2010 het wereldkampioenschap voetbal in Zuid-Afrika op de kalender stond, zouden er genoeg grote stadions voorhanden zijn. Dit was ook gelijk hun grootste nadeel, want men vreesde dat het wereldkampioenschap rugby dan werd overschaduwd door het wereldkampioenschap voetbal.

Japan was op voorhand de favoriet om het wereldkampioenschap binnen te halen. Het WK zou dan het eerste zijn geweest in Azië en de eerste buiten de traditionele rugbylanden. Met het toewijzen van het WK aan Japan zou de sport ook buiten de traditionele landen populair kunnen worden. Bovendien heeft Japan dankzij het wereldkampioenschap voetbal 2002 grote stadions tot zijn beschikking. Doordat het organisatiecomité nog niet alle details op orde had tijdens de zitting hadden ze een groot nadeel tijdens de verkiezing. Dat ze het wereldkampioenschap niet hebben gekregen zagen velen als een gemiste kans om de sport buiten de traditionele landen te promoten.

Nieuw-Zeeland was al medeorganisator van het succesvolle eerste wereldkampioenschap rugby, in 1987. Het Nieuw-Zeelands rugbyteam wordt door velen gezien als het beste rugbyteam ter wereld en de sport is erg populair in eigen land. Doordat Nieuw-Zeeland niet over veel grote stadions beschikte, was het een verrassing dat ze toch als organisator werden uitgekozen.

Speelsteden[bewerken]

Het WK werd in twaalf stadions in elf steden gespeeld. De openingswedstrijd en de finale werden gespeeld in Auckland. Eden Park werd hiervoor uitgebreid tot een capaciteit van 60.000. Oorspronkelijk zouden er ook wedstrijden gespeeld worden in AMI stadium in Christchurch maar door schade aan het stadion en andere faciliteiten door de aardbeving op 22 februari 2011 zijn die wedstrijden verplaatst naar andere stadions.

Een rugbywedstrijd in het Waikato Stadium in Hamilton.
Speelsteden
Stad Stadion Capaciteit Aantal wedstrijden
Auckland Eden Park 60.000 11
Wellington Wellington Regional Stadium 40.000 8
Auckland North Harbour Stadium 30.000 4
Dunedin Otago Stadium 30.000 4
Hamilton Waikato Stadium 30.000 3
New Plymouth Stadium Taranaki 26.000 3
Rotorua Rotorua International Stadium 26.000 3
Whangarei Northland Events Centre 20.000 2
Nelson Trafalgar Park 18.000 3
Invercargill Rugby Park Stadium 17.000 3
Napier McLean Park 15.000 2
Palmerston North Arena Manawatu 15.000 2

Deelnemende landen[bewerken]

Aan het wereldkampioenschap rugby namen twintig landen deel. Gastland Nieuw-Zeeland was automatisch geplaatst. Hiernaast waren de drie beste landen van elke groep van het wereldkampioenschap rugby 2007 automatisch geplaatst (hieronder bevond zich ook Nieuw-Zeeland), wat neerkwam op twaalf landen. De overige acht plaatsen werden via continentale toernooien en een intercontinentale play-off ingevuld.

(A) = Automatisch geplaatst, (K) = via continentaal kwalificatietoernooi, (P) = via inter-continentale play-off
Afrika Amerika Azië Europa Oceanië
Vlag van Namibië Namibië (K)
Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika (A)
Vlag van Argentinië Argentinië (A)
Vlag van Canada Canada (K)
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten (K)
Vlag van Japan Japan (K) Vlag van Engeland Engeland (A)
Vlag van Frankrijk Frankrijk (A)
Vlag van Georgië Georgië (K)
Vlag verenigd Iers rugbyteam Ierland (A)
Vlag van Italië Italië (A)
Vlag van Roemenië Roemenië (P)
Vlag van Rusland Rusland (K)
Vlag van Schotland Schotland (A)
Vlag van Wales Wales (A)
Vlag van Australië Australië (A)
Vlag van Fiji Fiji (A)
Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland (A)
Vlag van Samoa Samoa (K)
Vlag van Tonga Tonga (A)

Groepsfase[bewerken]

De twintig deelnemende landen werden verdeeld over vier groepen van elk vijf landen. De deelnemers speelden één keer tegen alle tegenstanders uit de groep.

Voor een winstpartij kreeg een land vier punten, bij gelijkspel twee punten en bij verlies kreeg men geen punten. Hiernaast konden landen ook bonuspunten verdienen per wedstrijd. Als een land in een wedstrijd vier of meer try's scoorde kreeg men één bonuspunt, ongeacht het resultaat van de wedstrijd. Als een land met zeven of minder punten verschil verloor, dan verdiende het land ook één bonuspunt. De bonuspunten werden opgeteld bij de wedstrijdpunten. Het land met de meeste punten werd groepswinnaar en ging door naar de knockoutfase. Ook de nummers twee van de groepen gingen door naar de volgende ronde. De eerste drie landen van elke groep plaatsten zich tevens voor het volgende WK.

Groep A[bewerken]

Plaats Land Wedstrijden Doelpunten Bonuspunten Punten
gespeeld winst gelijk verlies voor tegen saldo try loss
1 Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland 4 4 0 0 240 49 +191 4 0 20
2 Vlag van Frankrijk Frankrijk 4 2 0 2 124 96 +28 2 1 11
3 Vlag van Tonga Tonga 4 2 0 2 80 98 -18 0 1 9
4 Vlag van Canada Canada 4 1 1 2 82 168 -86 0 0 6
5 Vlag van Japan Japan 4 0 1 3 69 184 -115 0 0 2
Datum Uitslag Stadion Plaats
9 september Nieuw-Zeeland Vlag van Nieuw-Zeeland 41–10 Vlag van Tonga Tonga Eden Park Auckland
10 september Frankrijk Vlag van Frankrijk 47–21 Vlag van Japan Japan North Harbour Stadium Auckland
14 september Tonga Vlag van Tonga 20–25 Vlag van Canada Canada Northland Events Centre Whangarei
16 september Nieuw-Zeeland Vlag van Nieuw-Zeeland 83–7 Vlag van Japan Japan Waikato Stadium Hamilton
18 september Frankrijk Vlag van Frankrijk 46–19 Vlag van Canada Canada McLean Park Napier
21 september Tonga Vlag van Tonga 31–18 Vlag van Japan Japan Northland Events Centre Whangarei
24 september Nieuw-Zeeland Vlag van Nieuw-Zeeland 37–17 Vlag van Frankrijk Frankrijk Eden Park Auckland
27 september Canada Vlag van Canada 23–23 Vlag van Japan Japan McLean Park Napier
1 oktober Frankrijk Vlag van Frankrijk 14–19 Vlag van Tonga Tonga Wellington Regional Stadium Wellington
2 oktober Nieuw-Zeeland Vlag van Nieuw-Zeeland 79–15 Vlag van Canada Canada Wellington Regional Stadium Wellington

Groep B[bewerken]

Plaats Land Wedstrijden Doelpunten Bonuspunten Punten
gespeeld winst gelijk verlies voor tegen saldo try loss
1 Vlag van Engeland Engeland 4 4 0 0 137 34 +103 2 0 18
2 Vlag van Argentinië Argentinië 4 3 0 1 90 40 +50 1 1 14
3 Vlag van Schotland Schotland 4 2 0 2 73 59 +14 1 2 11
4 Vlag van Georgië Georgië 4 1 0 3 48 90 -42 0 0 4
5 Vlag van Roemenië Roemenië 4 0 0 4 44 169 -125 0 0 0
Datum Uitslag Stadion Plaats
10 september Schotland Vlag van Schotland 34–24 Vlag van Roemenië Roemenië Rugby Park Stadium Invercargill
10 september Argentinië Vlag van Argentinië 9–13 Vlag van Engeland Engeland Otago Stadium Dunedin
14 september Schotland Vlag van Schotland 15–6 Vlag van Georgië Georgië Rugby Park Stadium Invercargill
17 september Argentinië Vlag van Argentinië 43–8 Vlag van Roemenië Roemenië Rugby Park Stadium Invercargill
18 september Engeland Vlag van Engeland 41–10 Vlag van Georgië Georgië Otago Stadium Dunedin
24 september Engeland Vlag van Engeland 67–3 Vlag van Roemenië Roemenië Otago Stadium Dunedin
25 september Argentinië Vlag van Argentinië 13–12 Vlag van Schotland Schotland Wellington Regional Stadium Wellington
28 september Georgië Vlag van Georgië 25–9 Vlag van Roemenië Roemenië Arena Manawatu Palmerston North
1 oktober Engeland Vlag van Engeland 16–12 Vlag van Schotland Schotland Eden Park Auckland
2 oktober Argentinië Vlag van Argentinië 25–7 Vlag van Georgië Georgië Arena Manawatu Palmerston North

Groep C[bewerken]

Plaats Land Wedstrijden Doelpunten Bonuspunten Punten
gespeeld winst gelijk verlies voor tegen saldo try loss
1 Vlag verenigd Iers rugbyteam Ierland 4 4 0 0 135 34 +101 1 0 17
2 Vlag van Australië Australië 4 3 0 1 173 48 +125 3 0 15
3 Vlag van Italië Italië 4 2 0 2 92 95 -3 2 0 10
4 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 4 1 0 3 38 122 -84 0 0 4
5 Vlag van Rusland Rusland 4 0 0 4 57 196 -139 0 1 1
Datum Uitslag Stadion Plaats
11 september Australië Vlag van Australië 32–6 Vlag van Italië Italië North Harbour Stadium Auckland
11 september Ierland Vlag verenigd Iers rugbyteam 22–10 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Stadium Taranaki New Plymouth
15 september Rusland Vlag van Rusland 6–13 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Stadium Taranaki New Plymouth
17 september Australië Vlag van Australië 6–15 Vlag verenigd Iers rugbyteam Ierland Eden Park Auckland
20 september Italië Vlag van Italië 53–17 Vlag van Rusland Rusland Trafalgar Park Nelson
23 september Australië Vlag van Australië 67–5 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Wellington Regional Stadium Wellington
25 september Ierland Vlag verenigd Iers rugbyteam 62–12 Vlag van Rusland Rusland Rotorua International Stadium Rotorua
27 september Italië Vlag van Italië 27–10 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Trafalgar Park Nelson
1 oktober Australië Vlag van Australië 68–22 Vlag van Rusland Rusland Trafalgar Park Nelson
2 oktober Ierland Vlag verenigd Iers rugbyteam 36–6 Vlag van Italië Italië Carisbrook Dunedin

Groep D[bewerken]

Plaats Land Wedstrijden Doelpunten Bonuspunten Punten
gespeeld winst gelijk verlies voor tegen saldo try loss
1 Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika 4 4 0 0 166 24 +142 2 0 18
2 Vlag van Wales Wales 4 3 0 1 180 34 +146 2 1 15
3 Vlag van Samoa Samoa 4 2 0 2 91 49 +42 1 1 10
4 Vlag van Fiji Fiji 4 1 0 3 59 167 -108 1 0 5
5 Vlag van Namibië Namibië 4 0 0 4 44 266 -222 0 0 0
Datum Uitslag Stadion Plaats
10 september Fiji Vlag van Fiji 49–25 Vlag van Namibië Namibië Rotorua International Stadium Rotorua
11 september Zuid-Afrika Vlag van Zuid-Afrika 17–16 Vlag van Wales Wales Wellington Regional Stadium Wellington
14 september Samoa Vlag van Samoa 49–12 Vlag van Namibië Namibië Rotorua International Stadium Rotorua
17 september Zuid-Afrika Vlag van Zuid-Afrika 49–3 Vlag van Fiji Fiji Wellington Regional Stadium Wellington
18 september Wales Vlag van Wales 17–10 Vlag van Samoa Samoa Waikato Stadium Hamilton
22 september Zuid-Afrika Vlag van Zuid-Afrika 87–0 Vlag van Namibië Namibië North Harbour Stadium Auckland
25 september Fiji Vlag van Fiji 7–27 Vlag van Samoa Samoa Eden Park Auckland
26 september Wales Vlag van Wales 81–7 Vlag van Namibië Namibië Stadium Taranaki New Plymouth
30 september Zuid-Afrika Vlag van Zuid-Afrika 13–5 Vlag van Samoa Samoa North Harbour Stadium Auckland
2 oktober Wales Vlag van Wales 66–0 Vlag van Fiji Fiji Waikato Stadium Hamilton

Knockoutfase[bewerken]

kwartfinale halve finale finale
                   
8 oktober - Wellington        
 Vlag verenigd Iers rugbyteam Ierland  10
15 oktober - Auckland
 Vlag van Wales Wales  22  
 Vlag van Wales Wales  8
8 oktober - Auckland
   Vlag van Frankrijk Frankrijk  9  
 Vlag van Engeland Engeland  12
23 oktober - Auckland
 Vlag van Frankrijk Frankrijk  19  
 Vlag van Frankrijk Frankrijk  7
9 oktober - Wellington
   Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland  8
 Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika  9
16 oktober - Auckland
 Vlag van Australië Australië  11  
 Vlag van Australië Australië  6 derde plaats
9 oktober - Auckland
   Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland  20   21 oktober - Auckland
 Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland  33
   Vlag van Wales Wales  18
 Vlag van Argentinië Argentinië  10  
 Vlag van Australië Australië  21
2011 Wereldkampioen rugby
Vlag van Nieuw-Zeeland
NIEUW-ZEELAND
Tweede titel
Bronnen, noten en/of referenties