Willem Piso
Willem Piso (Leiden, 1611 - Amsterdam, 28 november 1678) was een Nederlandse arts. Willem Piso geldt als een van de grondlegger van de tropengeneeskunde. Piso propageerde het eten van verse vis, groente, sinaasappels en limoenen.
[bewerken] Biografie
Willem Pies werd geboren in Leiden als zoon van organist Hermann Pies en Cornelia van Liesvelt. Hij studeerde aan de universiteit van Leiden en verhuisde naar het Franse Caen, waar hij in 1633 afstudeerde. Hij keerde terug naar Nederland en ging in Amsterdam als arts aan de slag. Pies had zijn merkwaardige naam inmiddels gelatiniseerd tot Piso, iets wat in de 17e eeuw erg gebruikelijk was.
Toen de West-Indische Compagnie hem een positie als lijfarts van Johan Maurits van Nassau-Siegen aanbood, vertrok hij in een groep van 64 (?) wetenschappers naar Nederlands-Brazilië.
Zijn aandeel in de Historia Naturalis Brasiliae, aanvankelijk in samenwerking met Georg Markgraf geschreven, bevat de eerste beschrijvingen van de belangrijkste ziekten, zoals oogziekten, en dysenterie. Daarnaast beschreef hij giffen en heilzame planten in Brazilië[1]. Nog steeds worden sommige planten die door hem zijn benoemd in de geneeskunde gebruikt, zoals de Ipecacuanha-wortel en bladeren van de Jaborandi. Piso werd door Carl von Linné beschuldigd van plagiaat omdat hij op de voorpagina van het boek Historia Naturalis Brasiliae enkel zijn eigen naam publiceerde.
Zijn dochter trouwde met burgemeester Cornelis Munter.
