Willem Piso

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Historia Naturalis Brasiliae - Guilherme Piso

Willem Piso (Leiden, 1611 - Amsterdam, 28 november 1678) was een Nederlandse arts. Hij geldt als een van de grondlegger van de tropengeneeskunde. Piso propageerde het eten van verse vis, groente, sinaasappels en limoenen.

Biografie[bewerken]

Willem Pies werd geboren in Leiden als zoon van organist Hermann Pies en Cornelia van Liesvelt. Hij studeerde aan de universiteit van Leiden en verhuisde naar het Franse Caen, waar hij in 1633 afstudeerde. Hij keerde terug naar Nederland en ging in Amsterdam als arts aan de slag. Pies had zijn merkwaardige naam inmiddels gelatiniseerd tot Piso, iets wat in de 17e eeuw erg gebruikelijk was.

Toen de West-Indische Compagnie hem een positie als lijfarts van Johan Maurits van Nassau-Siegen aanbood, vertrok hij in een groep van 64 (?) wetenschappers naar Nederlands-Brazilië.

Zijn aandeel in de Historia Naturalis Brasiliae, aanvankelijk in samenwerking met Georg Markgraf geschreven, bevat de eerste beschrijvingen van de belangrijkste ziekten, zoals oogziekten, en dysenterie. Daarnaast beschreef hij giffen en heilzame planten in Brazilië.[1] Nog steeds worden sommige planten die door hem zijn beschreven, in de geneeskunde gebruikt, zoals de Ipecacuanha-wortel en bladeren van de Jaborandi. Piso werd door Carl Linnaeus beschuldigd van plagiaat omdat hij op de voorpagina van het boek Historia Naturalis Brasiliae zijn eigen naam met veel meer nadruk plaatste dan die van medeauteur Georg Markgraf.

Zijn dochter Maria trouwde met burgemeester Cornelis Munter.

Noten[bewerken]

  1. Piso, Willem & Marcgrave, Georg, Historia Naturalis Brasiliae, Amsterdam, de Laet, 1648

Externe link[bewerken]