Annemie Turtelboom

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Annemie Turtelboom
Annemie Turtelboom (september 2013)
Annemie Turtelboom (september 2013)
Geboortedatum 22 november 1967
Geboorteplaats Ninove
Kieskring Flag of Antwerp.svg Antwerpen
Regio Vlag Vlaams Gewest Vlaanderen
Land Vlag van België België
Partij tot 2002: CVP
2002: NCD
2002 - heden: VLD / Open Vld
Viceminister-president en Vlaams minister van Begroting, Financiën en Energie
Aangetreden 25 juli 2014
Einde termijn 29 april 2016
Regering Regering-Bourgeois
Voorganger Philippe Muyters (Begroting en Financiën)
Freya Van Den Bossche (Energie)
Opvolger Bart Tommelein
Functies
1993 - 2003 Opleidingsverantwoordelijke Marketing KH Leuven
2003 - 2007 Volksvertegenwoordigster[1]
2006 - 2012 Gemeenteraadslid Puurs
2008 - 2009 Minister voor Asiel en Migratie
2009 - 2011 Minister van Binnenlandse Zaken
2011 - 2014 Minister van Justitie[2]
2013 - heden Gemeenteraadslid Antwerpen
2014 - 2016 Viceminister-president
2014 - 2016 Vlaams minister van Begroting, Financiën en Energie
2016 - heden Volksvertegenwoordigster
Website
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek

Annemie Turtelboom (Ninove, 22 november 1967) is een Vlaamse politica van Open Vld. Ze was Vlaams minister van Financiën, Begroting en Energie en daarvoor minister op het Belgisch federaal niveau, met achtereenvolgens Asiel en Migratie, Binnenlandse Zaken en ten slotte Justitie als beleidsdomeinen.

Levensloop[bewerken]

Annemie Turtelboom werd op 22 november 1967 geboren in Ninove, als tweede van drie kinderen. Ze groeide op in Zandbergen aan de Dender, in de buurt van Geraardsbergen. Ze studeerde regentaat economie in Brussel, maar trok dan naar Leuven om licentiate in de economie aan de Katholieke Universiteit Leuven te worden. Daar sloot ze zich ook aan bij de christendemocratische studenten. Turtelboom gaf nadien tien jaar les aan de Katholieke Hogeschool Leuven, waar ze opleidingsverantwoordelijke werd voor Marketing.

Ze begon haar politieke loopbaan bij de CVP. In februari 2002 vormde ze samen met Johan Van Hecke en Karel Pinxten de Nieuwe Christen-Democraten (NCD), die zich later van de CVP zou afscheuren om een minder conservatieve koers te varen. De NCD sloot zich vervolgens aan bij de VLD. Vanaf 2003 werd ze voor deze partij afgevaardigd naar de Kamer van Volksvertegenwoordigers als federaal parlementslid, met als specialisatie Sociale Zaken, Werk en Pensioenen. Ze bleef dit tot in 2007.

Ondanks de vijfde plaats op de Senaatslijst van Open Vld werd ze niet opnieuw verkozen bij de federale verkiezingen van 10 juni 2007, maar werd op 20 maart 2008 minister van Migratie- en Asielbeleid in de regering-Leterme I - als eerste minister exclusief bevoegd voor die bevoegdheid. Ze behield die bevoegdheid nadien in de regering-Van Rompuy. Bij een herschikking van deze regering volgde ze op 17 juli 2009 partijgenoot Guido De Padt op als minister van Binnenlandse Zaken en werd zo de eerste vrouw op dat departement in België. Melchior Wathelet (cdH) kreeg haar bevoegdheid Asiel en Migratie.

Turtelboom leidde de regeringsonderhandelingen over het luik veiligheid in het najaar van 2011 en werd op 6 december benoemd tot minister van Justitie in de Regering-Di Rupo. Als eerste Vlaamse vrouw op het departement Justitie en als eerste niet-juriste sinds vijfentwintig jaar, kreeg zij de uitdrukkelijke opdracht de langverwachte hervorming van de rechterlijke orde eindelijk op gang te brengen, en de crisis in de strafuitvoering aan te pakken.[3]

Annemie Turtelboom was gemeenteraadslid in Puurs van 2006 tot 2012. Ze verhuisde begin 2012 naar Antwerpen om haar partij daar te helpen bij een nieuw elan.[4] Ze werd met 4565 voorkeurstemmen verkozen bij de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2012 en zetelt als gemeenteraadslid en fractieleider in de Antwerpse gemeenteraad.

In 2014 werd Annemie Turtelboom viceminister-president van de Vlaamse regering en minister van Financiën, Begroting en Energie in de Vlaamse regering-Bourgeois. Op 29 april 2016 heeft ze haar ontslag aangeboden als minister. Aanleiding was de zogenoemde Turteltaks (zie onder), een heffing waar veel kritiek op kwam en die naar haar eigen zeggen te veel "gepersonaliseerd geraakt" is.[5] Ze werd opgevolgd door Bart Tommelein, waarna ze terugkeerde naar de Kamer.

Turteltaks[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Vlaamse Heffing Elektriciteitsafname voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De forfaitaire energieheffing die door deze minister werd opgelegd, wordt door de Vlamingen gekscherend ook wel Turteltaks genoemd. Het gaat om de heffing die elk gezin tot 2020 jaarlijks moet betalen om de schuld af te lossen, die ontstond door het toekennen van subsidies in vorige legislaturen.[6][7]

Een gebrekkige afbakening van de subsidies zorgde er echter voor dat de meeste groenestroomcertificaten naar grote stroomproducenten en naar minder duurzame types van biomassacentrales vloeide. Zo liet onder andere voormalig VLD-volksvertegenwoordiger en bestuurder van Katoen Natie Fernand Huts 800.000 zonnepanelen op de daken van tientallen havenloodsen installeren, goed voor een vermogen van zo'n 35 gigawattuur.[8] Het zonnepanelenpark van Fernand Huts - toen de grootste rooftopinstallatie van Europa[9] - en 3.385 andere soortgelijke grootschalige installaties krijgen op die manier elk jaar 231 miljoen euro subsidie van de Vlaamse overheid, 20 jaar lang. In 2011 ging ongeveer 30% van de subsidies naar zulke installaties.[10] De stimuli voor groene energie waren hierdoor minder succesvol dan in sommige buurlanden en voor de periode 2007-2031 dreigde de maatregel een gat van zo'n 10 miljard euro in de begroting te slaan.

De minister heeft de Vlaamse burgers per 1 januari 2016 een heffing van € 100 opgelegd (voor verbruik tot 5000 kWh, bij hoger verbruik loopt dat bedrag op; voor gezinnen die in zogeheten "energiearmoede" leven, is de heffing € 25). Voor meer dan 11.500 gezinnen in Vlaanderen zou volgens sp.a'er Rob Beenders de elektriciteitsfactuur kunnen oplopen tot € 770[11] en voor kmo's tot € 1.300 per jaar.[12] De grootste gebruikers - waaronder BASF, ArcelorMittal en Nyrrstar - moeten echter geen bijdrage leveren.[13] De energieheffing werd ingevoegd om de schuldenberg veroorzaakt door de grote hoeveelheid uitgereikte groenestroomcertificaten te bekampen. Deze certificaten werden ingevoerd onder de regering-Dewael om de productie van hernieuwbare energie te ondersteunen.

Begin december 2015 gaf de Raad van State een negatief advies over de plannen van minister Turtelboom betreffende de zogenoemde Turteltaks. Deze stelde dat er reeds een (federale) heffing bestaat op het elektriciteitsverbruik, waardoor Vlamingen dubbel belast zouden worden en dat dat strijdig is met zowel de Grondwet als de bevoegdheidsafspraken tussen het federale en regionale bestuursniveau.[14] De minister besloot echter - op basis van arresten van het Grondwettelijk Hof - het advies van de Raad van State te negeren.[15] Eind januari 2016 kwam de Turteltaks opnieuw in opspraak toen bleek dat twee derde van de opbrengst - € 2 miljard op 10 jaar - gebruikt zou worden voor subsidies aan een oude kolencentrale die energie zou halen uit houtpellets te Genk.[16]

Bibliografie[bewerken]

Externe link[bewerken]

Voorganger:
-
Federaal Minister voor Asiel en Migratie
2008-2009
Opvolger:
Melchior Wathelet (staatssecretaris)
Voorganger:
Guido De Padt
Federaal minister van Binnenlandse Zaken
2009-2011
Opvolger:
Joëlle Milquet
Voorganger:
Stefaan De Clerck
Federaal minister van Justitie
2011-2014
Opvolger:
Maggie De Block
Voorganger:
Philippe Muyters
Vlaams minister van Financiën, Begroting en Energie
2014-2016
Opvolger:
Bart Tommelein