ArcelorMittal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
ArcelorMittal
ArcelorMittal
Oprichting 2006 (Na fusie tussen Arcelor en Mittal Steel)
Eigenaar Familie Mittal 37,4% (2016)
Sleutelfiguren Lakshmi N Mittal (CEO)
Hoofdkantoor Luxemburg
Werknemers 209.404 (2015)
van wie 40% in Europa
Sector Metaal en mijnbouw
Industrie Staal
Omzet Gestegen US$ 63,6 miljard (2015)
Winst Gedaald US$ -7946 miljoen (2015)
Marktkapitalisatie € 61,6 miljard (19 mei 2017)
Website http://www.arcelormittal.com
Portaal  Portaalicoon   Economie
ArcelorMittal te Gent
Mittal Steel (Kazachstan)
Hoofdzetel Arcelor (Luxemburg)
Vestiging in Differdange (Luxemburg)

ArcelorMittal is de grootste producent van staal ter wereld, met een productie van 97 miljoen ton staal in 2015. De onderneming beschikt over minstens 61 vestigingen in 27 landen en heeft wereldwijd zo'n 260.000 werknemers in dienst. In Vlaanderen heeft het bedrijf vestigingen in Gent, Geel en Genk.

Het bedrijf ontstond in 2006 als resultaat van een fusie tussen Arcelor en Mittal Steel. De zetel van de nieuwe combinatie is Luxemburg, maar het bedrijf houdt kantoor in Londen. Bestuurder/eigenaar is de Indiase ondernemer Lakshmi Mittal, die met zijn familie 37,4% van de aandelen bezit. Daarnaast is ArcelorMittal genoteerd op Euronext Amsterdam en maakt deel uit van de Amsterdam Exchange Index (AEX).

Mittals vader Mohan Mittal nam in 1971 een kleine staalproducent over en liet zijn zoon Lakshmi bedrijfskunde studeren. Na zijn studie trad deze in dienst van zijn vader en kreeg de opdracht een vervallen staalfabriek in Indonesië te saneren. Lakshmi Mittal woont in Kensington Palace Gardens in Londen, waar ook het hoofdkantoor van zijn bedrijf is gevestigd.

Activiteiten[bewerken]

ArcelorMittal is de grootste staalproducent ter wereld met een totale staalproductie van 97 miljoen ton in 2015.[1] Pas op grote afstand staat nummer 2, Hesteel Group, met een productie van 47 miljoen ton.

De activiteiten zijn ingedeeld naar productgroep en regio. Twee derde van het staal wordt verwerkt tot plaatstaal voor automobielen, witgoed en dergelijke.[2] West-Europa is de belangrijkste regio voor ArcelorMittal, hier werd in 2015 zo’n 47% van al het staal geproduceerd, gevolgd door NAFTA met een aandeel van 25%.[2] Binnen Europa zijn Duitsland en Frankrijk de belangrijkste afzetmarkten.

In Nederland heeft ArcelorMittal geen staalfabrieken, maar wel in Luik en Gent in België. In Gent is de capaciteit van de staalfabriek zo’n 5 miljoen ton staal per jaar.[2] In 2011 besloot de directie van ArcelorMittal in Luik de twee hoogovens en de productielijn voor warmgewalst staal te sluiten.[3]. Met het besluit verloren honderden werknemers hun baan.[3] De productie van koudgewalst staal blijft behouden. Er werd nog gezocht naar kopers voor de activiteiten, maar deze acties bleven zonder resultaat. In 2014 staakten de hoogovens de productie.

Naast staalfabrieken in diverse landen heeft het ook eigen ijzererts- en steenkoolmijnen. De ijzerertsmijnen liggen in Oekraïne, Kazachstan, Canada, de Verenigde Staten, Mexico en Brazilië. De eigen mijnen dekken iets meer dan 50% van de totale behoefte van ArcelorMittal.[2] De steenkool wordt vooral gewonnen in Kazachstan, Rusland, en de Verenigde Staten.[2] Bij het bedrijf werkten in 2015 zo’n 210.000 mensen van wie 40% actief is Europa en 14% in de landen van de NAFTA.[2]

Aperam[bewerken]

In 2011 heeft ArcelorMittal de roestvrij staaldivisie Aperam als apart onderdeel naar de beurs gebracht.[4] Aperam heeft zes fabrieken in Frankrijk, België en Brazilië. Deze opsplitsing is het gevolg van de slechte markt voor roestvast staal en de bestaande overcapaciteit.[4] De onderdelen die Aperam gaan vormen waren verlieslijdend binnen het moederbedrijf. Door de divisie te verzelfstandigen, hoopt grootaandeelhouder en topman Laksmi Mittal dat de twee bedrijven het afzonderlijk beter zullen doen. Analisten verwachten ook dat de afsplitsing het begin kan zijn van consolidatie binnen de sector; als mogelijke partners worden het Spaanse Acerinox of het Finse Outokumpu genoemd.[4] Door de omvang van Aperam, ruim 75 miljoen aandelen gaan naar de beurs, wordt het direct een van de grotere fondsen op de Amsterdamse effectenbeurs en opgenomen in de AEX index.[4]

Resultaten[bewerken]

In 2009 produceerde de onderneming 73 miljoen ton staal, dit is ongeveer gelijk aan 6% van de wereld staalproductie. In 2015 was dit gestegen tot 93 miljoen ton.

Jaar Omzet Netto resultaat Staalproductie Werknemers
2002 Gestegen € 5,17 miljard Gestegen € 435,00 miljoen - -
2003 Gestegen € 6,99 miljard Gestegen € 864,00 miljoen - -
2004 Gestegen € 15,06 miljard Gestegen € 3,81 miljard - -
2005 Gestegen € 20,56 miljard Gedaald € 2,41 miljard - -
2006 Gestegen € 43,02 miljard Gestegen € 3,82 miljard - -
2007 Gestegen € 72,07 miljard Gestegen € 7,10 miljard - -
2008 Gestegen € 89,28 miljard Gedaald € 6,72 miljard - -
2009 Gedaald € 48,7 miljard Gedaald € 60 miljoen - -
2010 Gestegen € 61,2 miljard Gestegen € 2,3 miljard - -
2011 US$ 94,0 miljard US$ 2,4 miljard 91,9 miljoen ton -
2012 Gedaald US$ 84,2 miljard Gedaald US$ -3,4 miljard 88,2 miljoen ton 246.119
2013 Gedaald US$ 79,4 miljard Gestegen US$ -2,5 miljard 91,2 miljoen ton 232.353
2014 Gedaald US$ 79,3 miljard Gestegen US$ -1,1 miljard 93,1 miljoen ton 222.237
2015 Gedaald US$ 63,6 miljard Gedaald US$ -7,9 miljard 92,5 miljoen ton 209.404

De studiedienst van de Belgische politieke partij pvda[5] berekende dat ArcelorMittal Finance and Services Belgium in 2009 op een winst van € 1,29 miljard slechts € 496 belastingen betaalde. In 2010 werd op een winst van € 1,39 miljard zelfs niets aan belastingen betaald.[6]

Historisch overzicht van de fusiepartners[bewerken]

Mittal Steel[bewerken]

Mittal Steel was al voor de fusie met Arcelor 's werelds grootste staalbedrijf, gegroeid door overname (en sanering) van een groot aantal (vaak noodlijdende) kleinere staalondernemingen in vele landen. Deze buitengewoon multinationale onderneming was in Nederland geregistreerd (zetel in Rotterdam) en beschikte over staalfabrieken in 17 landen: China, Indonesië, Verenigde Staten, Mexico, Canada, Frankrijk, Duitsland, Polen, Roemenië, Algerije, Zuid-Afrika, Tsjechië, Bosnië en Herzegovina, Macedonië, Trinidad en Tobago, Kazachstan en Oekraïne.

Het hoofdkantoor was ook toen al in Londen (Berkeley Square) en werd geleid door Lakshmi Mittal en zijn zoon Aditya. De kern van Mittal Steel werd gevormd door de Ispat International ("Ispat" is Hindi voor "staal"), het familiebedrijf van de Mittals. Tot de nieuwe onderneming behoorden onder andere ook de Amerikaanse staalreuzen Bethlehem Steel, Republic Steel en LTV Steel (Ling-Temco-Vought Steel).

Arcelor[bewerken]

Arcelor ontstond in 2002 uit een fusie van het Franse staalbedrijf Usinor (sinds 1998 hoofdaandeelhouder van Cockerill-Sambre), het Luxemburgse Arbed (eigenaar van o.a. Sidmar) en het Spaanse Aceralia. De nieuwe staalgigant moest na enkele jaren evenwel genoegen nemen met de tweede plaats op de wereldranglijst van staalproducenten, achter Mittal Steel. De hoofdzetel van het bedrijf was in Luxemburg. De Fransman Guy Dollé kreeg de leiding.

Nog in januari 2006 nam Arcelor de grootste Canadese staalproducent Dofasco over, waarmee het bedrijf voor de neus van het Duitse staalconcern ThyssenKrupp werd weggekaapt. De overname, vlak voor de "fusie" van Arcelor met Mittal Steel, kreeg nog een staartje. Om te voorkomen dat Dofasco alsnog in de handen zou vallen van Mittal Steel, werd Dofasco door de leiding van Arcelor ondergebracht in een trustmaatschappij, gevestigd in Nederland. Mittal Steel had ThyssenKrupp toegezegd na de fusie Dofasco over te dragen, maar de trustmaatschappij weigert. ArcelorMittal zal Dofasco behouden.

Voor de fusie in 2006 bestonden de twee bedrijven uit de volgende onderdelen.

Left

Trivia[bewerken]

Omarska[bewerken]

In 2004 kocht MittalSteel het complex van het voormalige concentratiekamp Omarska in Bosnië en Herzegovina. Een groep gevangenen, die het kamp overleefden, pleitte er eind 2004 voor dat de kampgebouwen niet meer in hun oude functie van mijnbouwbedrijf zouden worden gebruikt, maar als monument zouden worden gehandhaafd. Op hun verzoek besloot MittalSteel een deel van het kamp te bewaren, namelijk het beruchte Witte Huis. Op 1 december 2005 vond in Banja Luka een persconferentie plaats, waarbij Mittal Steel aankondigde Omarska te zullen herdenken en de bouw van herdenkingscentrum "Het Witte Huis" zelf te zullen financieren. Echter is dit herdenkingscentrum nog niet gerealiseerd wegens met name zware protesten van de Servische bevolking van Omarska en omstreken.