Aziatische blauwe ekster

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Aziatische blauwe ekster
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2009)
2011 Blauelster in Shanghai.jpg
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Aves (Vogels)
Orde:Passeriformes (Zangvogels)
Familie:Corvidae (Kraaiachtigen)
Geslacht:Cyanopica (Blauwe eksters)
Soort
Cyanopica cyanus
(Pallas, 1776)
Afbeeldingen Aziatische blauwe ekster op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Aziatische blauwe ekster op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De Aziatische blauwe ekster (Cyanopica cyanus) is een vogel uit de familie van de kraaiachtigen (Corvidae).

Kenmerken[bewerken]

De Aziatische blauwe ekster lijkt in voorkomen op de ekster. De vogel is echter minder lang: 36 tot 38 cm (gewone ekster: 40-51 cm). Verder valt de Aziatische blauwe ekster op door de blauwe vleugelpunten en staart die terugkomen in zijn naam. De vogel is iets groter dan de Iberische blauwe ekster, heeft een relatief lange snavel en witte stippels op de staart.[2]

Leefwijze[bewerken]

De soort trekt meestal rond in groepen van tot 30 dieren. Het dieet bestaat uit zaden, fruit en als bijvoer ongewervelden en menselijk afval.

Voortplanting[bewerken]

De blauwe ekster legt per nest 6 tot 8 eieren, die 15 dagen worden bebroed.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

Er zijn zeven ondersoorten:[3]

  • C.c. cyanus (Noordwest-Mongolië, Zuidoost-Rusland en Noordoost-China)
  • C.c. stegmanni (Mantsjoerije)
  • C.c. koreensis (Korea)
  • C.c. japonica (Japan)
  • C.c. kansuensis (Noord- Midden-China)
  • C.c. interposita (Oost- en Midden-China)
  • C.c. swinhoei (Oost- en Midden-China)

De habitat is vooral gemengd bos met wilg (Salix) en Prunus opslag en grote loofbomen, rivierbegeleided bos, parken in steden (tot in het centrum), grote verwilderde tuinen, bosrijk agrisch gebied met boomgaarden. De vogel vermijdt dicht oerwoud en berghellingen.[2]

Taxonomie[bewerken]

Tot in de 21ste eeuw werd deze soort en de blauwe ekster die geïsoleerd op het Iberisch schiereiland voorkomt, beschouwd als één soort. Soms werd zelfs verondersteld dat de blauwe ekster in Spanje in de 16e eeuw of 17e eeuw daar vanuit Azië zou zijn overgebracht. Maar door ornithologen is deze veronderstelling altijd betwijfeld.[4][2] De blauwe ekster (Cyanopica cooki) is nu een aparte soort.[5][6] Deze wijziging is echter nog niet overgenomen door Fauna Europaea[7] of de IUCN. Daarom heeft Cyanopica cooki geen aparte vermelding op de Rode Lijst van de IUCN.

Status[bewerken]

De Aziatische blauwe ekster en de blauwe ekster samen hebben een groot verspreidingsgebied en daardoor is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) gering. De grootte van de populatie in Europa van C. cooki wordt geschat op 260.000 tot 460.000 broedparen. Dit is 5 tot 24% van de wereldpopulatie, wat leidt tot hoge schattingen van de Aziatische soort van miljoenen broedparen. Alleen al in Japan en Korea zijn tientallen duizenden broedparen. Er is aanleiding te veronderstellen dat de soort in aantal vooruit gaat. Om deze redenen staan zowel de Iberische als de Aziatische blauwe ekster als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.[1]