Berner sennenhond

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Berner sennenhond
Hondenras
Berner sennenhond
Berner sennenhond
Basisinformatie
Andere namen Berner sennenhund
Oorsprong Zwitserland
Classificatie FCI: Groep 2 Sectie 3 #45
Zie ook de lijst van FCI-nummers
Eigenschappen
Schofthoogte Reu: 64-70 cm

Teef: 58-66 cm

Gewicht 40-44 kg
Hoofd Sterk. De grootte is in evenwicht met de rest van het lichaam, niet te massief.
Gebit Schaargebit
Kleur Tricolor
Karakter Beheerst, waakzaam, eigenwijs
Bernese Mountain Dog (3346689641).jpg
Lijst van hondenrassen

De berner sennenhond is een grote, krachtig gebouwde hond van Zwitserse afkomst. De hond heeft een schofthoogte van 64-70 cm (reu) of 58-66 cm (teef) en is overwegend zwart met bruinwitte aftekeningen op kop, borst en poten. De vacht is lang en golvend. De naam van het ras verwijst naar kanton Bern waar deze hond gefokt werd. 'Sennen' betekent zoveel als 'boeren in de Alpen'.

Beschrijving[bewerken]

Uiterlijk[bewerken]

De Berner sennenhond is een gespierde hond die iets langer dan hoog is.

Het hoofd van de Berner sennenhond is bovenaan plat en heeft een matige stop. De oren zijn middelgroot, driehoekig, hoog aangezet en afgerond aan de tip. De benen zijn recht en sterk, met ronde, gewelfde tenen. De wolfsklauwen worden meestal verwijderd. De dichtbegroeide staart hangt naar beneden.

Kleur[bewerken]

De Berner sennenhond heeft een tricolor vachtkleur; een gitzwarte basiskleur met rijke tan-kleurige markeringen op de wangen, boven de ogen, alle vier de benen en op de borst. De hond heeft ook zuiver witte markeringen op de voeten, het puntje van de staart, de borst en een bles op het hoofd. De bles mag de tan-kleurige markeringen boven de wenkbrauwen niet raken en mag ook niet verder reiken dan de mondhoeken. Idealiter zijn zowel de tan als de witte markeringen evenwijdig verspreid op het lichaam.

Aard[bewerken]

De berner sennenhond hoort een waakzaam maar beheerst karakter te hebben. De waakzaamheid van de berner beperkt zich tot het terrein en de leden van het eigen gezin. De hond is niet overmatig fel en grijpt alleen in wanneer het echt nodig is. Tegenover eigen mensen is de berner sennenhond zeer aanhankelijk. De zelfstandigheid die de berner sennenhond heeft ontwikkeld vanwege de taken waarvoor hij is gefokt, kan leiden tot eigenwijs gedrag. Dit maakt dat het ras een zeer consequente training nodig heeft. De hond kan goed overweg met kinderen.

Functie[bewerken]

De berner sennenhond is gefokt als hoeder van vee, als trekdier en als waakhond. De hond is in staat om vee te hoeden zonder menselijk toezicht.

Geschiedenis[bewerken]

Beweerd wordt dat het ras afstamt van zwarte dogachtige honden die de Romeinen in Zwitserland importeerden. Hieruit ontwikkelden zich verschillende typen sennenhonden ('boerenhonden'). Deze rassen verdwenen echter geleidelijk totdat een aantal Zwitserse kynologen in het Dürrbachgebied in de buurt van Bern zich gingen toeleggen op het fokken van de huidige berner sennenhond. De hond die eerst 'Dürrbächler' werd genoemd kreeg zijn huidige naam een jaar na de oprichting van de eerste vereniging voor dit ras in 1908.

Gezondheid[bewerken]

Het ras heeft weinig genetische variatie waardoor erfelijke ziektes veel voorkomen. Verschillende vormen van kanker treffen de berner. Ook heupdysplasie, elleboogdysplasie, artritis, autoimmuunziektes en nierproblemen vormen gezondheidsproblemen voor het ras. Nierproblemen kunnen grotendeels worden voorkomen door het continu - de hele dag door - beschikbaar stellen van vers drinkwater.

Ook ligt het gevaar van een maagtorsie op de loer. Dit is meestal dodelijk en kan alleen door direct ingrijpen worden opgelost. De eerste tekenen zijn opzwelling van de buik door gasvorming. De honden hebben geen hoge levensverwachting en worden gemiddeld 8 jaar oud.

Externe links[bewerken]