Boudewijn Bouckaert

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Boudewijn Bouckaert
Boudewijn Bouckaert
Volledige naam Boudewijn Bouckaert
Geboren Gent, 21 juli 1947
Kieskring Flag of Oost-Vlaanderen.svg Oost-Vlaanderen
Regio Vlag Vlaams Gewest Vlaanderen
Land Vlag van België België
Functie Politicus
Partij ? - 1992 PVV
1992 - 2006 VLD
2007 - 2014 Lijst Dedecker
Functies
1972-2012 Hoogleraar UGent
1993-2007 Voorzitter Nova Civitas
2009-2014 Vlaams Parlementslid[1]
2010-2022 Voorzitter Libera!
Website
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Onderwijs

Boudewijn Bouckaert (Gent, 21 juli 1947) is een Vlaamsgezinde conservatieve Belgische gewezen hoogleraar en politicus voor Lijst Dedecker.

In 2022 ontving hij voor zijn ganse carrière de Prijs voor de Vrijheid.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Boudewijn Bouckaert is opgegroeid in een katholiek, Vlaamsgezind milieu in de buurt van het Station Gent-Sint-Pieters.

Academische carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Tijdens zijn studie verdiepte hij zich in de vrijzinnigheid, maar verkoos het protestantisme. In 1971 werd hij doctor in de rechten en kandidaat in de wijsbegeerte aan de Rijksuniversiteit Gent.

Hij begon als assistent bij Willy Calewaert en promoveerde tot geaggregeerde voor het Hoger Onderwijs in 1981 met een proefschrift over de Exegetische School. In 1982 werd hij docent aan de Universiteit Gent[2] en in 1991 gewoon hoogleraar. Tussen 1998 en 2000 was hij decaan van de faculteit Rechten.

Aan de UGent doceerde hij "Algemene Beginselen van het Recht", "Rechtseconomie", "Eigendomsrecht" en "Economisch Recht" aan studenten economie en rechten. Bij aanvang van het academiejaar 2011-2012 nam hij ook het vak "Politieke en Rechtsfilosofische Stromingen" over van de overleden Koen Raes. Op 9 november 2012 ging hij op emeritaat.

Politieke carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Bouckaert begon zijn politiek engagement bij de socialistische beweging, waar hij begin jaren 70 als rechtenstudent voorzitter was van de Gentse jongsocialisten.

In de tweede helft van de jaren zeventig las hij het werk van Friedrich Hayek en Ludwig von Mises en werd lid van de Partij voor Vrijheid en Vooruitgang (PVV, de latere VLD). Binnen deze liberale partij was hij een pleitbezorger van het klassiek liberalisme en werd aanhanger van het confederalisme en het atlantisme. Bij de verkiezingen in 1995 en 1999 stond hij op de lijsten van de VLD, maar bekleedde geen politieke mandaten. Hij werd door de VLD-leden in het partijbestuur verkozen.

Eind juni 2005 kwam Bouckaert binnen zijn partij onder vuur te liggen nadat hij in een interview in het christelijke weekblad Tertio[3] voor een tweepartijensysteem in Vlaanderen had gepleit, met een grote rechtse formatie waarvan ook politici van Vlaams Belang deel zouden uitmaken. Zijn commentaar over een samenwerking met Vlaams Belang ging in tegen het partijstandpunt en een afspraak binnen de VLD partijstandpunten niet publiek te bekritiseren. Er volgde een conflict tussen Bouckaert en partijvoorzitter Bart Somers, dat beëindigd werd op 8 juli 2005, doordat Bouckaert uit het partijbestuur stapte.

Bouckaert verliet de VLD op 27 oktober 2006 omdat hij de partij te links vond.[4]

Bij de rechtstreekse Vlaamse verkiezingen van 7 juni 2009 werd hij voor Lijst Dedecker verkozen in de kieskring Oost-Vlaanderen. In het Vlaams Parlement was hij voorzitter van de Commissie voor Onderwijs en Gelijke Kansen en bleef er volksvertegenwoordiger tot mei 2014.

Verenigingen[bewerken | brontekst bewerken]

In 1993 heeft Bouckaert Nova Civitas opgericht, een liberale denktank en debatgroep die zeer kritisch stond tegenover de VLD. Bouckaert haalde de pers toen hij op de website van Nova Civitas uithaalde naar de krant De Morgen, waar hoofdredacteur Yves Desmet en VLD-topman Karel De Gucht zich denigrerend uitlieten over de deelnemers aan de Gay Pride Parade. Na kritiek verwijderde hij de tekst, beweerde dat het "om te lachen" was en excuseerde hij zich.

Op 8 november 2006 startte Bouckaert samen met Jean-Marie Dedecker de liberale denktank Cassandra. Op 29 november 2006 sloten beiden zich aan bij de N-VA.[5] Jean-Marie Dedecker werd echter uit de N-VA gezet na druk van CD&V, de kartelpartner van de N-VA, en besloot om met Lijst Dedecker (LDD) zijn eigen partij op te richten waarvan Bouckaert lid werd. In 2010 werd Nova Civitas ontbonden en herdoopt tot Libera! met Bouckaert als voorzitter.

Van 2003 tot 2006 was Bouckaert voorzitter van het Overlegcentrum van Vlaamse Verenigingen (OVV). Hij volgde in deze hoedanigheid prof. Eric Ponette, onder andere oud-voorzitter van het Verbond der Vlaamse Academici, op.[6]

Bouckaert steunde hij het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond toen dit uit het Politiek Filosofisch Konvent van de Universiteit Gent geweerd dreigde te worden.

Hij is kernlid van Res Publica, een denkgroep die ijvert voor de Vlaamse onafhankelijkheid.

Privé[bewerken | brontekst bewerken]

In juni 2007 verloor Bouckaert zijn hoogzwangere vrouw en hun ongeboren kind na een hersenbloeding.

Literatuur[bewerken | brontekst bewerken]

Boudewijn Bouckaert publiceerde tal van wetenschappelijke werken en was medeauteur van de Encyclopedia of Law and Economics.[7]

Hij redigeerde samen met Annette Godart-van der Kroon een eerbetoon aan Friedrich A. Hayek, Verslag van conferenties uit de jaren 1993-1996 met beschouwingen over recht, economie en vrijheid.[8][9][10]

In 1999 verscheen Kompas op vele golven.[11]

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Voorganger:
Eric Ponette
Voorzitter van het OVV
2003 - 2006
Opvolger:
Renaat Roels