Boudewijn Bouckaert
| Boudewijn Bouckaert | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Algemeen | ||||
| Volledige naam | Boudewijn Bouckaert | |||
| Geboortedatum | Gent, 21 juli 1947 | |||
| Kieskring |  Oost-Vlaanderen | |||
| Regio |  Vlaanderen | |||
| Land | .svg){kind=small} België | |||
| Functie | Politicus | |||
| Partij | ? - 1992 PVV 1992 - 2006 VLD 2007 - 2014 Lijst Dedecker 2024 - heden N-VA | |||
| Functies | ||||
| 1972-2012 | Hoogleraar UGent | |||
| 1993-2007 | Voorzitter Nova Civitas | |||
| 2009-2014 | Vlaams Parlementslid[1] | |||
| 2010-2022 | Voorzitter Libera! | |||
| 2024-heden | Gemeenteraadslid Wetteren | |||
| Officiële website | ||||
| ||||
Boudewijn Bouckaert (Gent, 21 juli 1947) is een gewezen Belgisch hoogleraar en Vlaamsgezind, libertair politicus.
Biografie
[bewerken | brontekst bewerken]Boudewijn Bouckaert groeide op in een katholiek, Vlaamsgezind milieu in de buurt van het Station Gent-Sint-Pieters.
Tijdens zijn studie verdiepte hij zich in de vrijzinnigheid, maar verkoos het protestantisme. In 1971 werd hij doctor in de rechten en kandidaat in de wijsbegeerte aan de Rijksuniversiteit Gent.
Academische carrière
[bewerken | brontekst bewerken]Hij begon zijn academische loopbaan aan de Universiteit Gent in 1972 als assistent bij hoogleraar rechten en criminologie Willy Calewaert en promoveerde tot geaggregeerde voor het Hoger Onderwijs in 1981 met een proefschrift over de Exegetische School.[2] In 1982 werd hij docent aan de Universiteit Gent[3], in 2000 gewoon hoogleraar en in 2009 buitengewoon hoogleraar. Aan de Universiteit Gent was Bouckaert tevens van 1988 tot 1992 directeur-diensthoofd van het Seminarie voor Algemene Rechtsleer, van 1992 tot 1998 voorzitter van de vakgroep Grondslagen van het Recht, tussen 1998 en 2000 decaan van de faculteit Rechten en van 1998 tot 2009 voorzitter van de vakgroep Grondslagen en Geschiedenis van het Land.
Aan de UGent doceerde hij "Algemene Beginselen van het Recht", "Rechtseconomie", "Eigendomsrecht" en "Economisch Recht" aan studenten economie en rechten. Bij aanvang van het academiejaar 2011-2012 nam hij ook het vak "Politieke en Rechtsfilosofische Stromingen" over van de overleden Koen Raes. Op 9 november 2012 ging hij op emeritaat.[4]
Politieke carrière
[bewerken | brontekst bewerken]Bouckaert begon zijn politiek engagement bij de socialistische beweging, waar hij begin jaren 70 als rechtenstudent voorzitter was van de Gentse Jongsocialisten.
In de tweede helft van de jaren zeventig las hij het werk van de neoliberale denkers Friedrich Hayek en Ludwig von Mises en werd lid van de liberale Partij voor Vrijheid en Vooruitgang (PVV), de latere VLD. Binnen de liberale partij was hij een pleitbezorger van het klassiek liberalisme en werd hij aanhanger van het confederalisme en het atlantisme. Bij de verkiezingen in 1995 en 1999 stond hij op de lijsten van de VLD, maar bekleedde geen politieke mandaten. Hij werd door de VLD-leden in december 2004 in het partijbestuur verkozen.
Eind juni 2005 kwam Bouckaert binnen zijn partij onder vuur te liggen nadat hij in een interview in het christelijke weekblad Tertio[5] voor een tweepartijensysteem in Vlaanderen had gepleit, met een grote rechtse formatie waarvan ook politici van de radicaal-rechtse partij Vlaams Belang deel zouden uitmaken. Zijn commentaar over een samenwerking met Vlaams Belang ging in tegen het partijstandpunt en een afspraak binnen de VLD om de partijstandpunten niet publiek te bekritiseren. Er volgde een conflict tussen Bouckaert en partijvoorzitter Bart Somers, dat beëindigd werd op 8 juli 2005, doordat Bouckaert uit het partijbestuur stapte. Bouckaert verliet de VLD op 27 oktober 2006 omdat hij de partij te links vond.[6]
Bij de rechtstreekse Vlaamse verkiezingen van 7 juni 2009 werd hij voor de rechts-libertaire partij Lijst Dedecker verkozen in de kieskring Oost-Vlaanderen. In het Vlaams Parlement werd hij voorzitter van de Commissie voor Onderwijs en Gelijke Kansen en lid van de commissie Brussel en Vlaamse Rand. Hij bleef volksvertegenwoordiger tot mei 2014.
In oktober 2024 werd Bouckaert op 77-jarige leeftijd gekozen tot gemeenteraadslid in Wetteren. Hij was kandidaat op de lijst van de Vlaams-nationalistische en conservatief-liberale N-VA.[7]
Bouckaert zetelde ook van 2004 tot 2008 in de Hoge Raad voor Justitie en van 2014 tot 2023 in de raad van bestuur van het Interfederaal Gelijkekansencentrum Unia.
Verenigingen
[bewerken | brontekst bewerken]In 1993 initieerde Bouckaert Nova Civitas op, een liberale denktank en debatgroep die kritisch stond tegenover de VLD. Bouckaert haalde de pers toen hij op de website van Nova Civitas uithaalde naar de krant De Morgen, waar hoofdredacteur Yves Desmet en VLD-topman Karel De Gucht zich denigrerend uitlieten over de deelnemers aan de Gay Pride Parade. Na kritiek verwijderde hij de tekst, beweerde dat het "om te lachen" was en excuseerde hij zich.
Op 8 november 2006 startte Bouckaert samen met Jean-Marie Dedecker, die even voordien uit de VLD was gestoten, de liberale denktank Cassandra. Op 29 november 2006 sloten beiden zich aan bij de N-VA.[8] Jean-Marie Dedecker werd echter uit de N-VA gezet na druk van CD&V, de kartelpartner van de N-VA, en besloot om met Lijst Dedecker (LDD) zijn eigen partij op te richten. Bouckaert werd daarvan lid. In 2010 werd Nova Civitas ontbonden en herdoopt tot Libera!, met Bouckaert als voorzitter, hetgeen hij bleef tot in 2022. In dat laatste jaar ontving hij voor zijn carrière de Prijs voor de Vrijheid van Libera!.
Van 2003 tot 2006 was Bouckaert voorzitter van het Overlegcentrum van Vlaamse Verenigingen (OVV). Hij volgde in deze hoedanigheid prof. Eric Ponette, onder andere oud-voorzitter van het Verbond der Vlaamse Academici, op.[9]
Hij is kernlid van Res Publica, een denkgroep die ijvert voor de Vlaamse onafhankelijkheid.
Privé
[bewerken | brontekst bewerken]In juni 2007 verloor Bouckaert zijn hoogzwangere vrouw en hun ongeboren kind na een hersenbloeding.
Literatuur
[bewerken | brontekst bewerken]Boudewijn Bouckaert publiceerde tal van wetenschappelijke werken en was medeauteur van de Encyclopedia of Law and Economics.[10] Hij redigeerde samen met Annette Godart-van der Kroon een eerbetoon aan Friedrich A. Hayek, Verslag van conferenties uit de jaren 1993-1996 met beschouwingen over recht, economie en vrijheid.[11][12][13]
In 1999 verscheen Kompas op vele golven.[14]
Zie ook
[bewerken | brontekst bewerken]Externe links
[bewerken | brontekst bewerken]- Officiële website (gearchiveerd)
Interview met Boudewijn Bouckaert en Matthias Storme in De Morgen: "De public intellectuals van N-VA en VLD" (januari 2004).
- ↑ Biografische fiche Boudewijn Bouckaert; Vlaams Parlement
- ↑ B. Bouckaert, De Exegetische School (Kluwer Rechtswetenschappen, Antwerpen 1981.
- ↑ B. Bouckaert, Recht op zoek naar economie? (E. Story-Scientia, Gent 1984).
- ↑ Fiche Boudewijn Bouckaert op ugentmemorialis.be.
- ↑ Vlaams Belang hoort thuis in centrumrechtse formatie, Tertio nr. 281, 29 juni 2005
- ↑ Boudewijn Bouckaert stapt uit VLD-partijbestuur, Het Nieuwsblad, 9 juli 2005
- ↑ Gemeenteraad. Gemeente Wetteren. Geraadpleegd op 3 augustus 2025.
- ↑ Dedecker zal N-VA meer liberaal maken, VRT Nieuws, 30 nov 2006
- ↑ Missie en geschiedenis van het OVV; Officiële website
- ↑ Encyclopedia of Law and Economics
- ↑ Annette Godart-van der Kroon i.s.m. Boudewijn Bouckaert, Hayek revisited, Edward Elgar, Cheltenham, 2000, ISBN 1-85898-449-1
- ↑ Samenvatting door Andy Denis van de City University London
- ↑ Ook te vinden in Australië (National Library of Australia)
- ↑ Kompas op vele golven. Vlaams-liberale reflecties in het fin de siècle (Roularta Books, 1999)
| Voorganger: Eric Ponette |
Voorzitter van het OVV 2003 - 2006 |
Opvolger: Renaat Roels |