Lode Vereeck

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Lode Vereeck
Lode Vereeck
Volledige naam Lode Vereeck
Geboren Deurne, 23 januari 1965
Kieskring Flag of Limburg (Belgium).svg Limburg
Regio Vlag Vlaams Gewest Vlaanderen
Land Vlag van België België
Functie Politicus
Partij 2000-2009 Open Vld
2009-2014 LDD
2014-2020 Open Vld
Functies
1987-1992 Assistent Macro-economie Universiteit Antwerpen
1992-1994 Docent Rechtseconomie Universiteit Maastricht
1994-2019 Hoofddocent/Hoogleraar Economie, Beleidsevaluatie en Openbare financiën Universiteit Hasselt
1998-2009 Gasthoogleraar Rechtseconomie Universidad Torcuato di Tella, Buenos Aires
2001-2004 Bestuurder transnationale Universiteit Limburg
2009-2014 Vlaams Parlementslid
2009-2014 Fractievoorzitter Vlaams Parlement[1]
2014-2019 Gecoöpteerd senator[2]
2013-heden Gemeenteraadslid Diepenbeek
Website
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Economie

Lode Vereeck (Deurne, 23 januari 1965) is een Belgisch econoom en onafhankelijk politicus, die voorheen lid was van Open Vld en LDD. Zijn vakgebieden zijn overheidsbeleid en openbare financiën.

Academische loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

Vereeck doorliep de lagere en middelbare school aan het Antwerpse Sint-Lievenscollege, waar ook zijn vader les gaf. Hij studeerde vervolgens Toegepaste Economische Wetenschappen (publieke economie, major internationale economische en diplomatieke relaties) aan de Universiteit Antwerpen. Hier leerde hij zijn vrouw kennen, met wie hij samen een thesis schreef over de arbeidsfilosofie van Hannah Arendt. Zij trouwden in 1990 en hebben samen een dochter. Vereeck ging economie en overheidsgedrag studeren aan de Universiteit Maastricht, waar hij in 1993 een doctoraat economie behaalde met een thesis over de wetenschapseconomie en de organisatie van universiteiten en onderzoeksinstellingen.

Vereeck werkte van 1987 tot 1992 als assistent macro-economie aan de Universiteit Antwerpen en van 1992 tot 2004 als (deeltijds) docent rechtsconomie aan de Universiteit Maastricht. In 1994 werd hij benoemd tot professor economie aan de Faculteit TEW van het Limburgs Universitair Centrum, de voorganger van de Universiteit Hasselt, waar hij onder meer macro-economie en micro-economie doceerde. Van 1998 tot 2009 was hij gasthoogleraar rechtseconomie aan de Universidad Torcuato di Tella in Buenos Aires. Hij publiceerde o.a. in International Review of Law & Economics en European Review of Law & Economics.

In 2004 keerde hij als hoofddocent Economie en Beleidsmanagement terug naar de Universiteit Hasselt, waar hij zich toelegde op mobiliteitsvraagstukken. Zijn aandacht ging vooral naar de efficiënte inzet van overheidsgelden voor de verbetering van de verkeersveiligheid. Hij publiceerde onder meer in Accident Analysis and Prevention (Q1).

Sinds juni 2009 was hij weer deeltijds verbonden aan de Universiteit Hasselt, waar hij onder meer macro-economie en openbare financiën doceerde. Zijn onderzoek was vooral gericht op een efficiënte overheid (met gezonde openbare financiën en duurzame belastingstelsels) en op kosteneffectief beleid en regelgeving. Vereeck werkte mee aan de ontwikkeling van de (regulerings)impactanalyse in Vlaanderen, maar onderzocht ook de kosteneffectiviteit van innovatieve processen (bv. sleufloze rioolbouw of nano-kankertherapieën, waarover hij publiceerde in Nanomedicine (Q1)).

Naast zijn politieke en bestuurlijke activiteiten schreef en publiceerde Vereeck een honderdtal wetenschappelijke artikelen, boeken en beleidsrapporten. In 2018 werd hij daarvoor gepromoveerd tot hoogleraar economie en beleidsmanagement. In 2019 verscheen zijn laatste boek Taksjager (uitgeverij Vrijdag) waarin hij de invoering van een transactietaks (single transaction tax) bepleitte die alle bestaande fiscale en parafiscale bijdragen - zonder de openbare financiën in het gedrang te brengen - zou moeten vervangen. Ook nam hij deel aan het publieke debat.[3]

Politieke loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

Van 1999 tot 2000 werkte Vereeck als adjunct-kabinetschef voor kmo-beleid bij VLD-minister Jaak Gabriëls, waar hij verantwoordelijk was voor de sociale zekerheid van zelfstandigen en de administratieve vereenvoudiging. In die periode zette hij o.a. de drastische verkorting van de startersprocedures in de steigers.

Van 2001 tot 2004 was hij door de Vlaamse regering aangesteld als bestuurder van de transnationale Universiteit Limburg (tUL), een samenwerkingsverband tussen de Universiteit Hasselt en de Universiteit Maastricht.

Eind 2008 werd Vereeck actief in de politiek als kandidaat voor Lijst Dedecker. Bij de rechtstreekse Vlaamse verkiezingen van 7 juni 2009 werd hij voor het Vlaams Parlement verkozen in de kieskring Limburg. Hij zetelde er onder andere in de Commissie voor Algemeen Beleid, Financiën en Begroting en de Commissie voor Economie, Innovatie en Wetenschapsbeleid. Van midden juli 2009 tot begin februari 2014 zat hij de LDD-fractie voor. Vanuit de oppositie verzette hij zich met succes tegen de verhoging van de "miserietaks" bij de verdeling van onroerend goed, onder andere bij echtscheidingen.

Na de federale verkiezingen van 2010 werd Vereeck door het partijbestuur van LDD aangewezen als dagelijks bestuurder van de partij, met als taak de werking, het programma en de naam van de partij te vernieuwen. Dedecker bleef statutair voorzitter.[4] In januari 2011 was zijn opdracht afgerond en stopte hij als bestuurslid.

Begin februari 2014 keerde Vereeck terug naar Open Vld, waar hij bij de Kamerverkiezingen in 2014 op de eerste plaats bij de opvolgers stond op de Limburgse lijst. In de campagne pleitte hij voor de verlaging van de roerende voorheffing op de liquidatiebonus van zelfstandigen, wat werd opgenomen in het daaropvolgende regeerakkoord. De reden van zijn overstap was gelegen in het feit dat de LDD besloten had om enkel in West-Vlaanderen een lijst voor de verkiezingen in te dienen.[5] In maart 2014 werd Vereeck door de kranten De Standaard, De Morgen en Het Belang van Limburg uitgeroepen tot "beste parlementslid" in het Vlaams Parlement vanwege zijn "sterke dossiers, verbale kracht en humor". Hij bleef Vlaams volksvertegenwoordiger tot mei 2014. Na de verkiezingen van 25 mei 2014 werd hij door Open Vld gecoöpteerd in de Belgische Senaat, een functie die hij uitoefende tot in mei 2019.

In de Limburgse gemeente Diepenbeek was hij lijstduwer voor de lokale partij DAAD ("De Andere Aanpak in Diepenbeek") voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2012, waarbij hij verkozen werd in de gemeenteraad. Na zijn terugkeer naar de nationale Open Vld in februari 2014 trad hij toe tot de liberale fractie in die gemeenteraad.

Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 was hij lijsttrekker voor Open Vld in Diepenbeek. Hij werd verkozen, terwijl zijn partij een zetel won en in de nieuwe coalitie stapte.

Enkele dagen voor de verkiezing werd in de media gemeld dat het Openbaar Ministerie van Limburg op vraag van de UHasselt een onderzoek was gestart naar mogelijk grensoverschrijdend gedrag tegenover studentes. Vereeck verklaarde niet te weten waarover het ging en zag er een politiek manoeuvre in.[6] Als lijsttrekker had hij zicht op een schepenambt, maar er werd afgesproken dat Vereeck pas na drie jaar in het schepencollege zou komen, indien het onderzoek hem zou vrijpleiten (wat ook gebeurde).[7]

Op 6 maart 2019 seponeerde het Openbaar Ministerie het onderzoek wegens "gebrek aan bewijs". Diezelfde dag besloot de rector van de UHasselt echter toch over te gaan tot een onderzoek bij de tuchtcommissie vanwege "voldoende aanwijzingen van ongepaste relaties met studentes", aldus de verklaring van rector Luc De Schepper nog voor de tuchtprocedure was gestart. Het zou gaan over berichten via sociale media. Enkele dagen later werd Vereeck geweerd van de Open Vld-lijsten voor de regionale en nationale verkiezingen in 2019. De provinciale voorzitter bevestigde dat de nationale voorzitter het niet mogelijk achtte dat de campagne sereen zou verlopen na de uitspraken van de Hasseltse rector.[8]

In september 2019 besliste de UHasselt om Vereeck te ontslaan na het tuchtonderzoek. Volgens de tuchtcommissie was er "duidelijk sprake van ongepast gedrag dat een ernstige inbreuk vormt op de deontologie en de waardigheid van het ambt van professor".[9] De beroepscommissie van de UHasselt bevestigde in november het ontslag. Vereeck en zijn advocaat besloten daarna het ontslag aan te vechten bij onder meer de Raad van State. Zijn advocaat verklaarde dat geseponeerd was, gaf aan dat een klacht ontbrak, verwees naar, volgens hem, positieve uitlatingen van vrouwelijke studenten die door het parket (op vraag van een van de melders) werden ondervraagd en naar het feit dat de studentenvertegenwoordigers in de Raad van Bestuur een verklaring zouden hebben afgelegd tegen het ontslag van Vereeck.[10] De procedure werd ingeleid in januari 2020 en is nog lopende.

Alhoewel hij lid was van Open Vld en bij de UHasselt ontslagen als professor, droeg Vlaams Belang (VB) hem in september 2020 voor als bestuurder aan de UHasselt, naar hun zeggen voor "zijn expertise en ervaring op vlak van universitair bestuur".[11] Vereeck schreef immers een doctoraat over de wetenschapseconomie en de organisatie van universiteiten en onderzoeksinstellingen en was van 2001 tot 2004 een van de vier bestuurders van de nieuwe transnationale Universiteit Limburg (tUL) namens de Vlaamse regering (en op voorstel van Open Vld). De provincieraad stemde echter tegen deze voordracht.[12] Zijn partij beschouwde de voordracht van Vereeck door Vlaams Belang als een schending van het cordon sanitaire, waarna de statutaire commissie besliste om zijn partijkaart af te nemen.[13] Vereeck zelf vond dat de regels van deugdelijk bestuur duidelijk waren: volgens de code-Buysse zijn en werken bestuurders "volledig onafhankelijk" en behartigen "enkel en alleen de belangen van de organisatie" die zij besturen, niet van wie hen voordraagt. De Statutaire Commissie was ook van mening dat Vereeck te veel kritiek had geuit op de partijlijn van voorzitter Lachaert, die volgens de Gentse politicoloog Carl Devos "een bocht" had gemaakt en zijn regionalistisch-rechtse koers plots had gewijzigd in een federalistisch-linkse aanpak.[14][15]

Bibiliografie (selectie)[bewerken | brontekst bewerken]

Wetenschappelijke boeken[bewerken | brontekst bewerken]

  • Lode Vereeck (2019), Taksjager. Op zoek naar het fiscaal ideaal. (Taxbuster. A Journey to the Holy Tax Grail) Antwerpen: Uitgeverij Vrijdag, 203 p. ISBN 978-94-6001-715-5
  • Frank Naert, Koen Algoed, John Crombez, Wim Marneffe en Lode Vereeck (2016), Handboek Openbare financiën. Antwerpen: Intersentia, 396 p. ISBN 978-94-000-0387-3
  • Herman Matthijs, Frank Naert, Wim Marneffe en Lode Vereeck (2013), Handboek Openbare financiën. Antwerpen: Intersentia, 408 p. ISBN 978-94-000-0387-3
  • Evy Crals and Lode Vereeck (2005), Regulation of architects in Belgium and the Netherlands. Leuven: Lannoo, 126 p. ISBN 90-209-6009-1
  • Ewout Lacroix, Lode Vereeck et al. (2002), Verdien risicokapitaal: de spelregels in de wereld van venture capital. Antwerpen: Intersentia, 144 p. ISBN 978-90-546-6602-8
  • Ludo Peeters, Paul Matthyssens en Lode Vereeck (Ed.) (2002), Stakeholder synergie. Leuven: Garant, 880 p. ISBN 90-441-1244-9
  • Lode Vereeck (2001), Das deutsche Wissenschaftswunder. Berlijn: Duncker & Humblot, 204 p. ISBN 3-428-08049-1
  • Lode Vereeck (1992), The Economics of Science and Scholarship. Maastricht: Maastricht University Press, 191 p. ISBN 90-9005735-8

Wetenschappelijke artikelen (beperkte selectie)[bewerken | brontekst bewerken]

Rechtseconomie

  • "Court Backlogs and Litigation: Testing Congestion Equilibrium in a Heterogeneous World". International Review of Law and Economics 53, 2017, p. 9-22.
  • "The Social Willingness to Comply with the Law". International Review of Law and Economics 27, 2007, p. 385-408.
  • "An Economic Theory of Court Delay". European Journal of Law and Economics 10/3, 2000, p. 243-268
  • "A cross-country analysis of the impact of regulatory quality on commercial case disposition time". European Journal of Law and Economics 39/3, 2014, p. 455-474.
  • "Regulatory delay and growth: a cross country analysis". European Journal of Law and Economics, 35/3, 2013, p. 385-396.
  • "The meaning of regulatory costs". European Journal of Law and Economics 32/3, 2011, p. 341-356.

Openbare financiën

  • "To Pay or Not To Pay? An Analysis of the Belgian Law Against Vulture Funds". Journal of Globalization and Development 8/1, 2017, p. 1-14.
  • "Does debt predict growth? An empirical analysis of the relationship between total debt and economic output". European Journal of Government and Economics, 4/2, 2016, p. 79-103.
  • "The impact of fiscal rules on public finances in the Euro Area". Journal for Institutional Comparisons 9/3, 2011, p. 18-26.
  • "Taxes, Tradable Rights and Transaction Costs". European Journal of Law and Economics 20/2, 2005, p. 199-223.

Nanogeneeskunde

  • "Cost-effectiveness of gemcitabine versus PEGylated liposomal doxorubicin for ovarian cancer: comparing chemotherapy with nanotherapy". Nanomedicine 9/14, 2014, p. 2175-2186.
  • "Assessing the need for quality-adjusted cost–effectiveness studies of nanotechnological cancer therapies". Nanomedicine 8/3, 2013, p. 487-497.
  • "Future of nanomedicine: obstacles and remedies". Nanomedicine 6/4. 2011, p. 747-755.

Verkeersveiligheid

  • "Valuing the Prevention of Road Accidents in Belgium". Transport Reviews 27/6, 2007, p. 715-736.
  • "Safety Effects of Roundabouts in Flanders: Signal Type, Speed Limits and Vulnerable Road Users". Accident Analysis and Prevention 39/3, 2007, p. 591-599.
  • "Road Safety Effects of Roundabouts in Flanders". Journal of Safety Research 36/3, 2005, p. 289-296

Deelname politieke verkiezingen[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]