Chimamanda Ngozi Adichie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Ngozi Adichie
ChimamandaAdichie.jpg
Algemene informatie
Volledige naam Chimamanda Ngozi Adichie
Geboren 15 september 1977
Geboorteplaats Enugu
Land Nigeria
Beroep schrijfster
Werk
Jaren actief 1997-
Genre gedichten, toneelstukken, romans
Bekende werken Paarse hibiscus, We should all be feminists
Website
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Chimamanda Ngozi Adichie (Enugu, 15 september 1977) is een Nigeriaanse schrijver en feminist.

Jeugd en opleiding[bewerken]

Adichie groeide op in een Igbo-familie in Nsukka, een stad in zuidoost-Nigeria, waar haar beide ouders aan de Universiteit van Nigeria werkten. (Bij toeval woonde ze in het huis waar Chinua Achebe eerder gewoond had). Ze studeerde ze anderhalf jaar medicijnen aan deze universiteit. In 1996 ging Adichie naar Amerika waar ze aan verschillende universiteiten ingeschreven stond. Na een periode aan Drexel University in Philadelphia studeerde ze af aan Eastern Connecticut State University. In 2003 haalde ze nog een masters degree aan Johns Hopkins University en in 2008 aan Yale University.

Werk[bewerken]

Adichie debuteerde in 1997 met de gedichtenbundel Decisions in 1997 en publiceerde daarna het toneelstuk For Love of Biafra. Haar eerste roman Purple Hibiscus kwam uit in 2003; dit boek won de Commonwealth Writer's Prize. Daarna schreef ze het boek Half of a Yellow Sun dat in 2006 werd gepubliceerd en de Orange prize won. De titel van deze roman verwijst naar de vlag van Biafra, een de facto onafhankelijke staat in Nigeria van 1967 tot 1970. In 2009 verscheen een bundel met korte verhalen, The Thing Around Your Neck, en in 2012 de roman Americanah. In april 2013 sprak Adichie tijdens de TEDxEuston de lezing Why we should all be feminists uit.[1] Citaten daaruit komen terug in het lied Flawless van Beyoncé.[2] De lezing werd later in boekvorm uitgebracht. In 2017 verscheen Dear Ijeawele. A feminist manifesto in fifteen suggestions. De vijftien voorstellen schreef Adichie aan een vriendin die haar had gevraagd hoe ze haar pas geboren dochter als een feminist kon opvoeden. Deze persoonlijke brief gebruikte Adichie in iets aangepaste vorm als de basis voor het feministische manifest.

Adichies werk is vertaald in dertig talen. Artikelen werden opgenomen in o.a. The New Yorker, The Financial Times en The O. Henry Prize Stories.

Erkenning[bewerken]

Ngozi Adichie wordt gezien als een van de belangrijkste Afrikaanse schrijvers van haar generatie. Dat komt doordat ze op een slimme manier persoonlijke verhalen weet te verbinden met een groter verhaal als bijvoorbeeld de geschiedenis van Nigeria of feminisme. Behalve grote populariteit leverde haar dat ook vele prijzen op (o.a. de Commonwealth Writer’s Prize, de Orange Prize for Fiction en PEN awards. Alle Zweedse zestienjarigen kregen in 2015 een gratis exemplaar van de Zweedse vertaling van het boek.[3]

Publicaties (Nederlandse vertaling)[bewerken]

  • Paarse hibiscus. Uitgeverij Sirene, Amsterdam, 2004; Muntinga Pockets, 2005; De Bezige Bij, 2009
  • Een halve gele zon. Uitgeverij Atlas, Amsterdam, 2006 en 2008
  • Het ding om je hals. De Bezige Bij, Amsterdam, 2009
  • Amerikanah. De Bezige Bij, Amsterdam, 2013
  • We moeten allemaal feminist zijn. De Bezige Bij, Amsterdam, 2016
  • Lieve IJeawele, of een feministisch manifest in vijftien voorstellen. De Bezige Bij, Amsterdam, 2017[4]

Externe link[bewerken]