Naar inhoud springen

Werelderfgoedcomité

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Het Werelderfgoedcomité is door UNESCO en de 191 landen die de Werelderfgoedconventie ondertekenden en ratificeerden gemachtigd om de werelderfgoedlijst te beheren. Op de werelderfgoedlijst staat het cultureel en natuurerfgoed dat voldoet aan vooraf vastgelegde criteria, door een deelnemend land als voorstel was ingediend en door het comité in een van zijn jaarlijkse zittingen of sessies uitgeroepen om deel uit te maken van het werelderfgoed. Daarnaast bewaakt het comité de correcte toepassing van de Werelderfgoedconventie bij de betrokken landen en in de betrokken erfgoedsites en beheert het eveneens de financiële middelen van het werelderfgoedfonds, samengebracht uit bijdragen van de deelnemende landen.[1]

Samenstelling

[bewerken | brontekst bewerken]

Het comité bestaat uit 21 vertegenwoordigers afgevaardigd door hun respectievelijke staten. Een rotatie zorgt ervoor dat afwisselend vertegenwoordigers van elk van de staten die zich verbonden hebben aan de conventie, afgevaardigd kunnen worden. Staten dienen comitéleden naar voor te schuiven die over specifieke en liefst complementaire competenties beschikken om oordeelkundig over cultureel en/of natuurpatrimonium te kunnen oordelen. Een comitélid zetelt vier jaar, waarna een andere, nieuwe kandidaat van een ander land een plaats in het comité kan opnemen.

Yellowstone, een van de monumenten op de eerste Werelderfgoedlijst in 1978
Paaseiland staat sinds 1995 op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Het eiland voldoet aan de criteria I, III en V

Een kandidaat patrimonium voor het werelderfgoed dient door een deelnemend land ingediend te worden.

De eerste stap bij deze indiening is dan voor het betrokken land het monument toe te voegen op de Voorlopige lijst van het land. Dit is een inventarisatie van alle belangrijke monumenten die het land de komende jaren van plan is te nomineren. Deze lijst stelt het comité in staat grensoverschrijdend te werken en potentiële erfgoedsites over de landsgrenzen heen met elkaar te verbinden op basis van gemeenschappelijke criteria, motivatie en themata.

Vervolgens stelt het land een nominatiedossier samen met zo veel mogelijk informatie over het monument dat het als eerste wil laten inschrijven. Dit dossier moet onder andere gedetailleerde beschrijvingen bevatten van de unieke waarde van dit monument (bijvoorbeeld in vergelijking met soortgelijke monumenten elders in de wereld) en plannen die aantonen hoe het behoud van het monument is ingericht.

Dit dossier wordt ingezonden naar het ondersteunend bureau van het Werelderfgoedcomité. Als deze het dossier compleet genoeg acht, wordt het ter beoordeling voorgelegd aan twee adviesorganen: voor de culturele erfgoederen de International Council on Monuments and Sites, gekend als ICOMOS, en voor de natuurlijke het International Union for Conservation of Nature and Natural Resources, beter bekend als het IUCN. In het comité zit ook een vertegenwoordiger van het International Centre for the Study of the Preservation and the Restoration of the Cultural Property (ICCROM) met een adviserende bevoegdheid.

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarvan – naast het element van bijzondere universele waarde – aan minimaal één moet worden voldaan. Deze criteria worden als volgt gecodeerd en geformuleerd:

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of op zijn minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, welke nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonische of technologische samenstelling van een landschap, welke significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, welke een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt. Bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen
  • VI. het is direct of zijdelings geassocieerd met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken of bijzonder universele betekenis (het comité beschouwt dit criterium alleen toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in verbinding met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
  • VII. het is een voorbeeld van belangrijke stappen in de geschiedenis van de aarde
  • VIII. het vertegenwoordigt lopende ecologische en biologische processen
  • IX. het herbergt de belangrijkste natuurlijke onderkomens voor het behoud van globale significante biodiversiteit
  • X. het is een gebied met een exceptionele natuurlijke schoonheid.

De uiteindelijke beslissing over het al dan niet opnemen van een monument op de Werelderfgoedlijst ligt bij het comité zelf. Dit comité komt één keer per jaar bijeen om, op basis van de adviesrapporten, te oordelen over de nieuwe nominaties.

Het comité kan een werelderfgoed plaatsen op de Lijst van bedreigd werelderfgoed. Dit gebeurt wanneer een grootschalig ingrijpen van buitenaf nodig is omdat het behoud in gevaar is. Met deze status kan acuut geld vrij worden gemaakt uit het Werelderfgoedfonds en wordt er internationale attentie gevraagd voor de bedreiging. Per juni 2011 geldt dit voor 35 monumenten, bijvoorbeeld voor de Middeleeuwse monumenten in Kosovo.

Als de unieke status van een werelderfgoed verdwijnt, kan het door het comité helemaal van de Werelderfgoedlijst worden verwijderd. Dit gebeurde een eerste maal in 2007 met het Beschermd gebied van de Arabische Oryx in Oman en werd eveneens in 2009 uitgevoerd voor het Elbedal bij Dresden in Duitsland.

Jaarlijkse bijeenkomsten

[bewerken | brontekst bewerken]

Een overzicht van de jaarlijkse bijeenkomsten van het Werelderfgoedcomité, waar wordt besloten over nieuwe nominaties en richtlijnen. Naast deze sessies is er eveneens een jaarlijkse voorbereidende vergadering van het bureau van het comité en zijn er tussentijdse vergaderingen van werkgroepen en comité.

De echte sessievergadering vindt plaats in steden over heel de wereld. Met uitzondering van de sessies die plaatsvinden in het UNESCO-hoofdkantoor in Parijs, mogen alleen de staten die deel uitmaken van het comité op het moment van het voorstel voor een volgende locatie en die nog deel uitmaken van het comité wanneer de sessie in deze locatie zou doorgaan, het comité uitnodigen een sessie in een stad van het betrokken land te houden. Het is steeds het comité zelf dat erover beslist op welke uitnodigingen het ingaat.

SessieJaarGaststad/land
1e sessie1977Vlag van Frankrijk Parijs
2e sessie1978Vlag van Verenigde Staten Washington D.C.
3e sessie1979Vlag van Egypte Caïro en Luxor
4e sessie1980Vlag van Frankrijk Parijs
5e sessie1981Vlag van Australië Sydney
6e sessie1982Vlag van Frankrijk Parijs
7e sessie1983Vlag van Italië Firenze
8e sessie1984Vlag van Argentinië Buenos Aires
9e sessie1985Vlag van Frankrijk Parijs
10e sessie1986Vlag van Frankrijk Parijs
11e sessie1987Vlag van Frankrijk Parijs
12e sessie1988Vlag van Brazilië Brasilia
13e sessie1989Vlag van Frankrijk Parijs
14e sessie1990Vlag van Canada Banff
15e sessie1991Vlag van Tunesië Carthago
16e sessie1992Vlag van Verenigde Staten Santa Fe
17e sessie1993Vlag van Colombia Cartagena
18e sessie1994Vlag van Thailand Phuket
19e sessie1995Vlag van Duitsland Berlijn
20e sessie1996Vlag van Mexico Mérida
21e sessie1997Vlag van Italië Napels
22e sessie1998Vlag van Japan Kioto
23e sessie1999Vlag van Marokko Marrakesh
24e sessie2000Vlag van Australië Cairns
25e sessie2001Vlag van Finland Helsinki
26e sessie2002Vlag van Hongarije Boedapest
27e sessie2003Vlag van Frankrijk Parijs
28e sessie2004Vlag van China Suzhou
29e sessie2005Vlag van Zuid-Afrika Durban
30e sessie2006Vlag van Litouwen Vilnius
31e sessie2007Vlag van Nieuw-Zeeland Christchurch
32e sessie2008Vlag van Canada Quebec
33e sessie2009Vlag van Spanje Sevilla
34e sessie2010Vlag van Brazilië Brasilia
35e sessie2011Vlag van Frankrijk Parijs
36e sessie2012Vlag van Rusland Sint-Petersburg
37e sessie2013Vlag van Cambodja Phnom Penh
38e sessie2014Vlag van Qatar Doha
39e sessie2015Vlag van Duitsland Bonn
40e sessie2016Vlag van Turkije Istanboel
41e sessie2017Vlag van Polen Krakau
42e sessie2018Vlag van Bahrein Manamah
43e sessie2019Vlag van Azerbeidzjan Bakoe
44e sessie2020-2021Vlag van China Fuzhou
45e sessie2022-2023Oorspronkelijk: Vlag van Rusland Kazan [2]
Vlag van Saoedi-Arabië Riyad
46e sessie2024Vlag van India New Delhi
47e sessie2025Oorspronkelijk: Vlag van Bulgarije Sofia
Vlag van Frankrijk Parijs
48e sessie2026Vlag van Zuid-Korea Busan