Coradia Polyvalent

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Coradia Polyvalent
De Coradia Polyvalent na zijn presentatie in de Alstom-fabriek in Reichshoffen.
De Coradia Polyvalent na zijn presentatie in de Alstom-fabriek in Reichshoffen.
Aantal 182+
Fabrikant Alstom
Indienststelling vanaf 2013
Asindeling Bo'2'2'Bo' (3-delig)
Bo'2'2'2'Bo' (4-delig)
Bo'2'2'2' + Bo'2'2'Bo' (6-delig)
Spoorwijdte 1.435 mm (normaalspoor)
Aslast tot 20 ton
Lengte over buffers korte versie: 56,4 m
middellange versie: 71,8 m
lange versie: 110 m
Breedte 2,85 m
Hoogte 4,29 m
Omgrenzingsprofiel G1 (UIC 505-1) [1]
Maximumsnelheid 160 km/h
optioneel 200 km/h
Vloerhoogte laag: 600 mm
hoog: 840-900 mm
Deurbreedte 1.300 mm
Techniek
Stroomsysteem 1.500 V =
25 kV 50 Hz ~
15 kV 16,7 Hz ~
Aandrijving elektrisch
dieselelektrisch in dieselmodus
Aantal motoren 4/6 × MAN D 2876 à 340 kW
Remopschriften <R> SW-P-E-A-Mg (D) [ep]
Koppeling Scharfenberg
Portaal  Portaalicoon   Openbaar vervoer
Verkeer & Vervoer

De Polyvalent is een type treinstel van Alstom uit de Coradia-familie. De trein heeft een lage vloer en kan zowel elektrisch als bi-mode (elektrisch en diesel) worden aangedreven. De maximumsnelheid is 160 km/h, maar dat kan worden uitgebreid tot 200 km/h. De trein is geschikt voor verschillende diensten: van suburbane routes met veel haltes en veel reizigers tot lange intercitydiensten met reistijden van langer dan een uur.

Samenstelling[bewerken]

Er zijn drie verschillende samenstellingen: kort (3 bakken), middellang (4 bakken) en lang (6 bakken). De laatste kan maximaal 650 passagiers vervoeren. Er kunnen tot drie stellen gekoppeld worden, en drie gekoppelde treinen van zes rijtuigen kunnen samen 1000 reizigers zittend vervoeren.

Aandrijving[bewerken]

De Coradia Polyvalent kan elektrisch worden aangedreven, of dieselelektrisch (bijvoorbeeld op trajecten waar geen bovenleiding aanwezig is). Voor de elektrische aandrijving worden de standaard in Frankrijk gangbare stroomsystemen ondersteund: 1.500 V gelijkspanning en 25 kV wisselspanning. Ondersteuning voor 15 kV 16,7 Hz (gangbaar in Zwitserland en Duitsland) behoort tot de mogelijkheden.

De bi-mode-variant is voorzien van 4 of 6 dieselmotoren die het treinstel dieselelektrisch aandrijven.

De maximumsnelheid van 160 km/h kan zowel elektrisch als dieselelektrisch worden behaald.

Geschiedenis[bewerken]

Er zijn in eerste instantie 142 treinstellen besteld, waarvan de eerste treinen eind 2013 in dienst zullen komen. Het contract biedt een optie tot de uitbreiding van het contract tot 1000 treinstellen. De eerste acht regio's die deze treinen hebben besteld zijn TER TER Alsace, TER Aquitaine, TER Basse-Normandie, TER Haute-Normandie, TER Lorraine, TER Midi-Pyrénées, TER Pays de la Loire en TER Picardie[2]. TER Auvergne en Poitou-Charentes hebben in 2011 ook treinen van dit type besteld, waarmee het totaal op 164 treinen komt[3]. Het eerste treinstel werd in juni 2011 aan de pers gepresenteerd. Op 16 februari 2012 werd bekend dat de regio Pays de la Loire vijf extra treinstellen besteld heeft, met een totale waarde van 25 miljoen euro[4] Na een bestelling van de toenmalige regio Bourgogne-Franche-Comté voor zeven treinstellen [5] in maart 2013 kwam het totaal uit op 181.

Op 1 december 2011 kwamen 3 medewerkers van Alstom om het leven. Het ongeval gebeurde op het test traject tussen Loxéville en Willeroncourt (Meuse), parallel aan de TGV traject Parijs - Straatsburg. Dit traject werd sind de zomer 2011 door Alstom voor 15 jaar gehuurd om treinen te testen. [6][7]

Inzet[bewerken]

Het eerste treinstel werd in juni 2011 aan de pers gepresenteerd. Na deze presentatie zal een uitgebreid testprogramma beginnen (zoals gebruikelijk voor nieuwe treinstellen). De indienststelling begint in 2013, in de toenmalige regio Aquitanië. De hybride treinstellen zullen als serie B 83500 ingezet worden bij de SNCF, de elektrische treinstellen als Z 50500.

Galerij[bewerken]

Externe link[bewerken]