Dagenham & Redbridge FC

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Dagenham & Redbridge
FA CUP R2 Dagenham & Redbridge 0 Walsall 0 16 (6520956003).jpg
Naam Dagenham & Redbridge
Football Club
Bijnaam The Daggers
Opgericht 1992
Stadion Victoria Road, Dagenham
Capaciteit 6.078
Eigenaar Trinity Sports Holdings
Trainer Vlag van Engeland Peter Taylor
Competitie National League
Website daggers.co.uk
Tenue
Geldig voor het seizoen 2019/20
Portaal  Portaalicoon   Voetbal
Victoria Road, noordtribune
Victoria Road, hoofdtribune

Dagenham & Redbridge Football Club, kortweg Dagenham, is een Engelse professionele voetbalclub uit Dagenham, Londen. De club werd opgericht in 1992 door een fusie tussen Redbridge Forest (zelf een resultaat van een fusie tussen Ilford, Leytonstone en Walthamstow Avenue) en Dagenham. De traditionele kleuren van de club zijn rood en blauw, verwijzend naar de samengevoegde teams.

Het team speelt in de National League, het vijfde niveau van het Engels voetbalsysteem en heeft als bijnaam de Daggers. Ze kwamen tussen 2007 en 2016 uit in de Football League, met als hoogtepunt één seizoen in de League One.

Historie[bewerken]

Non-League[bewerken]

Dagenham & Redbridge FC werd opgericht in 1992 na een fusie tussen twee clubs - Dagenham en Redbridge Forest.[1] Beide clubs hadden zware tijden door dalende bezoekersaantallen. Dagenham & Redbridge bracht hun eerste seizoen door in de Football Conference, waar het de plaats in nam van Redbridge Forest.[1] De eerste wedstrijd van de club was een oefenduel op 25 juni 1992. Er werd met 8-0 gewonnen van Great Wakering Rovers. Het eerste competitieve resultaat was een 2-0 overwinning op Merthyr Tydfil in de Conference.[1]

Dagenham & Redbridge bracht meerdere seizoenen door in de Football Conference, maar degradeerde in 1996 naar de Isthmian Football League. De club bleef in die divisie tot het promotie bewerkstelligde in 1999/00 en groeide vervolgens uit als een van de topploegen op het hoogste amateurniveau, met een derde, tweede en vijfde plaats in de daaropvolgende drie seizoenen.

In 2002 eindigde de club op doelsaldo als tweede en won Boston United de titel van de Conference. Boston United werd vervolgens schuldig bevonden aan onwettige betalingen aan zijn spelers in het titelwinnende seizoen. Dagenham & Redbridge probeerden tevergeefs zichzelf als kampioen te verklaren en daarmee de omstreden plaats van Boston in de Football League in te nemen. Voor het volgende seizoen kreeg Boston United vier punten aftrek, maar niet voor het seizoen waarin de onregelmatigheden waren begaan.[2]

De prestaties van de Daggers daalden hierna enigszins en ze eindigden het seizoen 2003/04, 2004/05 en 2005/06 in de middenmoot. Op 27 februari 2004 werd de club thuis met 9-0 verslagen door Hereford United, een evenaring van de grootste uitslag in de Football Conference.[3]

Promotie naar de Football League[bewerken]

In het seizoen 2006/07 streed Dagenham & Redbridge met Oxford United om het kampioenschap. Ondanks dat Oxford snel naar de top snelde, zorgde een ineenstorting in de vorm van Oxford in combinatie met een uitstekende run van de Daggers ervoor dat Dagenham de koppositie wist over te nemen. Op 7 april won Dagenham & Redbridge met 2-1 van Aldershot Town, waardoor ze een niet in te halen voorsprong hadden. Het kampioenschap betekende dat de club voor het eerst in de geschiedenis promoveerde naar de League Two.[4]

Dagenham & Redbridge speelde hun eerste wedstrijd in de Football League op 11 augustus 2007, een 1-0 nederlaag tegen Stockport County.[5] De club won zijn eerste Football League-wedstrijd thuis tegen Lincoln City, op 1 september 2007.[6] De Daggers eindigden het seizoen op de twintigste plaats, waarmee ze verzekerd waren van nog 'n seizoen in de League Two. Het volgende seizoen (2008/09) eindigde Dagenham & Redbridge op een achtste plaats, hun hoogste positie ooit. Op de laatste speelronde werd verloren van Shrewsbury Town, waardoor ze de play-offs om promotie misliepen.

Promotie naar League One[bewerken]

In het seizoen 2009/10 promoveerden de Daggers voor het eerst in hun geschiedenis van de League Two naar de League One. Ze bereikten dit door op 30 mei 2010 Rotherham United met 3-2 te verslaan op Wembley in de play-off finale.[7]

De eerste wedstrijd van de Daggers in de League One van het seizoen 2010/2011 was een 2-0 nederlaag tegen Sheffield Wednesday op 7 augustus 2010. Na nog een nederlaag tegen Notts County pakte het team hun eerste punt, toen er met 2-2 gelijk werd gespeeld tegen Tranmere Rovers. Een week later werd de eerste overwinning geboekt, tegenstander Leyton Orient werd met 2-0 aan de kant gezet dankzij twee treffers van Fransman Romain Vincelot. Het was een onsuccesvol seizoen in de League One. Dagenham & Redbridge eindige als 21e en degradeerde terug naar de League Two.[8]

Degradatie naar League Two[bewerken]

Na degradatie het vorige seizoen terug naar de League Two, begonnen de Daggers het seizoen 2011/12 met een 1-0 overwinning op Macclesfield Town. Hierna verloor het team slechts één keer in de maand augustus; deze reeks goede resultaten zou echter tot een abrupt einde komen. Van 3 september tot 10 december, een periode van 15 wedstrijden, won Dagenham & Redbridge slechts eenmaal, waardoor ze op een gegeven moment onderaan stonden. Hierna verbeterden de resultaten enigszins en gingen ze punten pakken. Er werd gelijkgespeeld tegen Burton Albion en Southend United en er waren opeenvolgende overwinningen op Barnet en Gillingham. Na nog enkele nederlagen beleefden de Daggers een uitstekend slot van het seizoen; ze verloren van de laatste tien wedstrijden slechts één. Het seizoen werd uiteindelijk afgesloten op een negentiende plaats.

Het seizoen 2012/2013 begon niet al te goed, er werd in de eerste acht wedstrijden viermaal gelijkgespeeld en viermaal verloren. In de negende wedstrijd behaalde Dagenham de eerste driepunter, Wycombe Wanderers werd met 3-0 verslagen. Het seizoen verliep eechter moeizaam. Op 26 februari 2013 vertrok trainer John Still na negen jaar onverwachts naar Luton Town. Wayne Burnett werd als gevolg naar voren geschoven. Hij mocht het seizoen afmaken als interimtrainer. Na wederom een reeks slechte resultaten eindigde de club het seizoen op de 22e plaats en vermeeed het op doelsaldo degradatie. Vanwege de handhaving werd Wayne op 2 mei 2013 permanent aangesteld als trainer van Dagenham.

De openingswedstrijd van het seizoen 2013/14 werd met 3-1 verloren van Fleetwood Town. Daarnaast werden ze in de eerste ronde van de League Cup uitgeschakeld door Brentford, dat een klasse lager speelde. In hun volgende competitiewedstrijd versloegen de Daggers York City met 2-0 dankzij treffers van Rhys Murphy en Brian Woodall. Een inconsistent seizoen volgde waarin de club voornamelijk in de middenmoot rondhing. Op de laaste speeldag van het seizoen werd er met 3-2 gewonnen van Cheltenham Town. Doordat op dezelfde dag Portsmouth en Plymouth Argyle gelijkspeelden, eindigde Dagenham het seizoen op een negende plek.

Het seizoen 2014/15 begon slecht voor Dagenham met een 3-0 nederlaag tegen Morecambe op de eerste speeldag. Een paar dagen later werd er in de eerste ronde van de League Cup verloren van Brentford. De wedstrijd eindigde na extra tijd in 6-6, waarbij Brentford de daaropvolgende strafschoppenserie won. De League Cup bracht hulde aan de historische wedstrijd door de doelnetten op Victoria Road te verwijderen en ze tentoon te stellen in het National Football Museum in Manchester.[9] Het competitieseizoen verliep voor Dagenham wisselvallig, het aantal overwinning en verliespartijen ging gelijk op, wat als resultaat had dat de club het seizoen wederom afsloot in de middenmoot, ditmaal op plek veertien.

In het seizoen 2015/16 boekte de ploeg van trainer Wayne Burnett pas op de zesde speeldag zijn eerste overwinning. Er werden drie punten gepakt in de uitwedstrijd bij Northampton Town. Dit was echter geen voorbode op verbetering van de resultaten. De Daggers wisten tot het einde van het kalenderjaar nog slechts eenmaal de volle buit te pakken en brachten het hele seizoen door in de degradatiezone. Op 21 december 2015 werd Burnett ontslagen. Er was twee dagen eerder met 3-0 verloren van Bristol Rovers, waardoor Dagenham de rode lantaarndrager werd. Op oudjaarsdag werd bekend gemaakt dat John Still terugkeerde bij de club als hoofdtrainer.[10] Twee dagen later werd er met 2-1 gewonnen van Exeter City. Echter volgden hierna vele nederlagen en Still wist in zijn derde periode Dagenham & Redbridge niet te behoeden van degradatie. Na een 3-2 nederlaag op bezoek bij Leyton Orient op speeldag 42, was degradatie uit de League Two een feit.[11][12]

Degradatie naar National League[bewerken]

Dagenham keerde voor het eerst in negen jaar terug in de National League. Ze waren voor hun eerste seizoen in deze competitie de promotiefavorieten en eindigde het seizoen op de vierde plaats. In de play-offs die volgde, werden de Daggers in de halve finale uitgeschakeld door Forest Green Rovers,[13] dat uiteindelijk zou promoveren naar de Football League. Het seizoen 2017/18 begon goed, maar nadat de club halverwege het seizoen werd geplaagd door een financiële crisis,[14] eindigden de Daggers de campagne op de elfde plaats. De financiële crisis werd in de voorbereiding van het seizoen 2018/19 opgelost.[15]

Erelijst[bewerken]

Eindklasseringen[bewerken]

Seizoen Clubs Divisie Duels Winst Gelijk Verlies Doelsaldo Punten
1992/93 3 22 Football Conference 42 19 11 12 75–47 67
1993/94 6 22 Football Conference 42 15 14 13 62–54 59
1994/95 15 22 Football Conference 42 13 13 16 56–69 52
1995/96 22 22 Football Conference 42 7 12 23 43–73 33
1996/97 4 22 Isthmian League 42 18 11 13 57–43 65
1997/98 4 22 Isthmian League 42 21 10 11 73–50 73
1998/99 3 22 Isthmian League 42 20 13 9 71–44 73
1999/00 1 22 Isthmian League 42 32 5 5 97–35 101
2000/01 3 22 Football Conference 42 23 8 11 71–54 77
2001/02 2 22 Football Conference 42 24 12 6 70–47 84
2002/03 5 22 Football Conference 42 21 9 12 71–59 72
2003/04 13 22 Football Conference 42 15 9 18 59–64 54
2004/05 11 22 National League 42 19 8 15 68–60 65
2005/06 10 22 National League 42 16 10 16 63–59 58
2006/07 1 24 National League 46 28 11 7 93–48 95
2007/08 20 24 Football League Two 46 13 10 23 49–70 49
2008/09 8 24 Football League Two 46 19 11 16 77–53 68
2009/10 7 24 Football League Two 46 20 12 14 69–58 72
2010/11 21 24 Football League One 46 12 11 23 52–70 47
2011/12 19 24 Football League Two 46 14 8 24 50–72 50
2012/13 22 24 Football League Two 46 13 12 21 55–62 51
2013/14 9 24 Football League Two 46 15 15 16 53–59 60
2014/15 14 24 Football League Two 46 17 8 21 58–59 59
2015/16 23 24 Football League Two 46 8 10 28 46–81 34

Externe links[bewerken]